ਤਰ੍ਪਣਂ ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵਂ ਚ ਸਂਧ੍ਯਾ ਪਾਰ੍ਵਣਕਰ੍ਮ ਚ
ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਰੀਤ, ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਸਾਂਝ-ਸਵੇਰ ਦੀ ਵਿਰਤ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮੌਕਿਆਂ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ।
ਪ੍ਰਤਿਸਂਕ੍ਰਮ ਉਕ੍ਤਾਃ ਸ੍ਮ ਯੁਗਧਰ੍ਮਾਃ ਕृਤੇਃ ਫਲਮ੍
ਜੋ ਬਦਲਾਅ ਨਿਯਮਤ ਹਨ, ਉਹ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ; ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਦਾ ਫਲ ਵੀ।
ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਚਾਥ ਨਾਰਸਿਂਹਸ੍ਤਵੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਨਰਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸਤੁਤੀ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਵੇਦਾਨ੍ਤਸਾਂਖ੍ਯਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਞਾਨਂ ਤਥਾਲ੍ਮਕਮ੍
ਵੇਦਾਂਤ ਅਤੇ ਸਾਂਖਿਆ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ, ਬ੍ਰਹਮ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਗਿਆਨ ਵੀ।
ਅਥਾਸ੍ਯੈਵੋਤ੍ਤਰੇ ਖਣ੍ਡੇ ਪ੍ਰੇਤਕਲ੍ਪਃ ਪੁਰੋਦਿਤਃ
ਫਿਰ, ਇਸੇ ਅਗਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਪ੍ਰਕਟਨਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਯੋਗਿਨਾਂ ਗਤਿਕਾਰਣਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਮ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਅਤੇ ਜੋਗੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦੇ ਕਾਰਨ।
ਯਮਲੋਕਸ੍ਥਮਾਰ੍ਗਸ੍ਯ ਵਰ੍ਣਨ ਚ ਤਃ ਪਰਮ੍
ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਰਸਤੇ ਦੀ ਵਰਣਨਾ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਦਾ ਵੀ।
ਨਿष੍ਕृਤਿਰ੍ਯਮਮਾਰ੍ਗਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਵੈਭਵਮ੍
ਯਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦੀ ਸ਼ੁਧੀ ਅਤੇ ਧਰਮਰਾਜ ਦੀ ਮਹਿਮਾ।
ਪ੍ਰੇਤਾਨਾਂ ਚਰਿਤਾਖ੍ਯਾਨਂ ਕਾਰਣਂ ਪ੍ਰੇਤਤਾਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਕਰਤਬਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣਨ ਦਾ ਕਾਰਨ।
ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਮੋਕ੍ਸ਼ਣਾਖ੍ਯਾਨਂ ਦਾਨਾਨਿ ਚ ਵਿਮੁਕ੍ਤਯੇ
ਪ੍ਰੇਤ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਅਤੇ ਛੁਟਕਾਰਾ ਲਈ ਦਾਨ।
ਸ਼ਾਰੀਰਕਵਿਨਿਰ੍ਦੇਸ਼ੋ ਯਮਲੋਕਸ੍ਯ ਵਰ੍ਣਨਮ੍
ਦੇਹ ਦੀ ਆਕਾਰ ਦੀ ਵਰਣਨਾ ਅਤੇ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਦੀ ਵੀ।
ਮृਤ੍ਯੋਃ ਪੂਰ੍ਵਕ੍ਰਿਯਾਖ੍ਯਾਨਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਕਰ੍ਮਨਿਰੂਪਣਮ੍
ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਅਤੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਨਿਰਧਾਰਨਾ।
ਸੂਤਕਸ੍ਯਾਥ ਸਂਖ੍ਯਾਂਨਂ ਨਾਰਾਯਣਬਲਿਕ੍ਰਿਯਾ
ਫਿਰ, ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਰੀਤ।
ਅਪਮृਤ੍ਯੁਕ੍ਰਿਯੋਕ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਵਿਪਾਕਃ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਨृਣਾਮ੍
ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਦੀ ਉਕਤੀ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਤੌ ਵਿਹਿਤਾਖ੍ਯਾਨਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸੌਖ੍ਯਨਿਰੂਪਣਮ੍
ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦੀ ਨਿਯਮਤ ਕਹਾਣੀ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੇ ਸੁਖ ਦੀ ਨਿਰਧਾਰਨਾ।
ਪਞ੍ਚੋਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਲੋਕਕਥਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਸ੍ਥਿਤਿਕੀਰ੍ਤਨਮ੍
ਪੰਜ ਉੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੀ ਸਥਿਰਤਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ।
ਆਤ੍ਯਨ੍ਤਿਕਂ ਲਯਾਖ੍ਯਾਨਂ ਫਲਸ੍ਤੁਤਿ ਨਿਰੂਪਣਮ੍
ਅੰਤਮ ਲੈ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਸਤੁਤੀ।
ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਪਾਪਸ਼ਮਨਂ ਪਠਤਾਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਨृਣਾਮ੍
ਜੋ ਪੜ੍ਹਦੇ ਤੇ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਰਨ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸੌਵਰ੍ਣਹਂਸਯੁਗ੍ਮਾਢ੍ਯਂ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸ ਦਿਵਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੰਸਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਚ੍ਚ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਸਾਹਸ੍ਰਮਾਦਿਕਲ੍ਪਕਥਾਯੁਤਮ੍
ਜੋ ਬਾਰਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਕਥਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਲਪ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਥ ਉਪਸਂਹਾਰਃ ਪਾਦਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰ ਏਵ ਹਿ
ਚੌਥਾ ਭਾਗ ਨਤੀਜੇ ਦਾ ਹੈ; ਕੁੱਲ ਚਾਰ ਭਾਗ ਹਨ।
ਤृਤੀਯੋ ਮਧ੍ਯਮੋ ਭਾਗਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥਸ੍ਤੂਤ੍ਤਰੋ ਮਤਃ
ਤੀਜਾ ਭਾਗ ਮੱਧਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚੌਥਾ ਆਖਰੀ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਲੋਕਕਲ੍ਪਨਮੇਵ ਚ
ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਕਲ੍ਪਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਾਖ੍ਯਾਨਂ ਲੋਕਜ੍ਞਾਨਂ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਕਲਪ ਅਤੇ ਮਨਵੰਤਰਾ ਦੀ ਕਥਾ, ਫਿਰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਹਾਦੇਵਵਿਭੂਤਿਸ਼੍ਚ ऋषਿਸਰ੍ਗਸ੍ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ।
ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤਾਨ੍ਵਯੋਦ੍ਦੇਸ਼ਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਯਾਮਵਿਸ੍ਤਰਃ
ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਕਥਾ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਫੈਲਾਅ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ।
ਜਮ੍ਬ੍ਵਾਦਿਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾਖ੍ਯਾ ਤਤੋ ऽਧੋਲੋਕਵਰ੍ਣਨਮ੍
ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਸੱਤ ਦਵੀਪਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਨੀਚਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ।
ਆਦਿਤ੍ਯਵ੍ਯੂਹਕਥਨਂ ਦੇਵਗ੍ਰਹਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨਮ੍
ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੀ ਬਣਤਰ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾਨੁਕਥਨਂ ਯੁਗਤਤ੍ਤ੍ਵਨਿਰੂਪਣਮ੍
ਅਮਾਵੱਸ ਦੀ ਕਥਾ ਅਤੇ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਤੱਤ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਯੁਗਪ੍ਰਜਾਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚ ऋषਿਪ੍ਰਵਰਵਰ੍ਣਨਮ੍
ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਲੱਛਣ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।