ਕਂਸਾਦੀਨਾਂ ਵਧੇ ਵृਤ੍ਤੇ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਸਂਸ੍ਕृਤਿਃ
ਕੰਸ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਮਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤੇ ਗਏ।
ਯਵਨਸ੍ਯ ਵਧਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦ੍ਵਾਰਕਾਗਮਨਂ ਹਰੇਃ
ਯਵਨ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹਰੀ ਦਾ ਦਵਾਰਕਾ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਹੋਇਆ।
ਕृष੍ਣਖਣ੍ਡਮਿਦਂ ਵਿਪ੍ਰ ਨृਣਾਂ ਸਂਸਾਰਖਣ੍ਡਨਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਸੰਬੰਧੀ ਭਾਗ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਤਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵੈਵਰ੍ਤਪੁਰਾਣਂ ਚਾਤ੍ਯਲੌਕਿਕਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਣਾ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਅਲੌਕਿਕ ਹੈ।
ਵਿਜ੍ਞਾਨਾਜ੍ਞਾਨਸ਼ਮਨਾਦ੍ਧੋਰਾਤ੍ਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਤ੍
ਜਾਣ ਅਤੇ ਅਜਾਣ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਭਿਆਨਕ ਸੰਸਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ ਮੁਕ੍ਤੋ ऽਜ੍ਞਾਨਬਨ੍ਧਨਾਤ੍
ਉਹ ਬੰਦਾ ਅਜਾਣ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸੋ ऽਪਿ ਕृष੍ਣਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਲਭਤੇ ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਫਲਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਿਤ ਫਲ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬृਹਨ੍ਨਾਰਦੀਯਪੁਰਾਣੇ ਪੂਰ੍ਵਭਾਗੇ ਬृਹਦੁਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵੈਵਰ੍ਤਪੁਰਾਣਾਨੁਕ੍ਰਮਣੀਨਿਰੂਪਣਂ ਨਾਮੈਕੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤਤਮੋ ऽਧ੍ਯਾਯਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਹੱਨ ਨਾਰਦੀਯ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇ ਪੂਰਵ ਭਾਗ ਦੀ ਵੱਡੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਣਾ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਇਕਸੌਇਕ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਪਠਤਾਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਚੈਵ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍
ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦੇ ਜਾਂ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਹ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਾਦਿਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮਗ੍ਨਿਕਲ੍ਪਕਥਾਸ਼੍ਰਯਮ੍
ਮੇਰੇ ਲਈ ਧਰਮ ਆਦਿ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵਾਸਤੇ, ਇਹ ਅਗਨਿਕਲਪ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ।
ਪੁਰਾਣਂ ਲਿਙ੍ਗਮੁਦਿਤਂ ਬਹ੍ਵਾਖ੍ਯਾਨਵਿਚਿਤ੍ਰਿਤਮ੍
ਪੁਰਾਣ, ਜੋ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਅਨੇਕ ਅਜੋਬੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਰਂ ਸਰ੍ਵਪੁਰਾਣਾਨਾਂ ਸਾਰਭੂਤਂ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੇ
ਇਹ ਸਭ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਾਰ ਹੈ।
ਯੋਗਾਖ੍ਯਾਨਂ ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਕਲ੍ਪਾਖ੍ਯਾਨਂ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਫਿਰ ਯੋਗ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਲਪ ਦੀ ਕਥਾ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਸ਼ੈਲਾਦਿਸਂਵਾਦਸ਼੍ਚਾਥ ਪਾਵਨਃ
ਫਿਰ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਤੇ ਸ਼ੈਲਾਦੀ ਦਾ pavittar ਸੰਵਾਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭੁਵਨ ਕੋਸ਼ਾਖ੍ਯਾ ਸੂਰ੍ਯਸੋਮਾਨ੍ਵਯਸ੍ਤਤਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭੁਵਨਕੋਸ਼ ਦੀ ਕਥਾ ਤੇ ਫਿਰ ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ।
ਲਿਙ੍ਗਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਚ ਤਤਃ ਪਸ਼ੁਪਾਸ਼ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਫਿਰ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਤੇ ਪਸ਼ੂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤਾਨ੍ਯਰਿष੍ਟਾਨਿ ਕਾਸ਼ੀਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲਵਰ੍ਣਨਮ੍
ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਦੇ ਕਰਮ, ਅਸ਼ੁਭ ਘਟਨਾਵਾਂ, ਤੇ ਕਾਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲ ਦੀ ਵਰਣਨਾ।
ਨृਸਿਂਹਚਰਿਤਂ ਪਸ਼੍ਚਾਜ੍ਜਲਨ੍ਧਰਵਧਸ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ ਨਰਸਿੰਹ ਦੇ ਕਰਤਬ, ਤੇ ਜਲੰਧਰ ਦੇ ਵਧ ਦੀ ਕਥਾ।
ਕਾਮਸ੍ਯ ਦਹਨਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਗਿਰਿਜਾਯਾਃ ਕਰਗ੍ਰਹਃ
ਫਿਰ ਕਾਮ ਦੇ ਸੜਨ ਦੀ ਕਥਾ, ਤੇ ਗਿਰਿਜਾ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜਨ ਦੀ ਕਥਾ।
ਉਪਮਨ੍ਯੁਕਥਾ ਚਾਪਿ ਪੂਰ੍ਵਭਾਗ ਇਤੀਰਿਤਃ
ਉਪਮਨਯੂ ਦੀ ਕਥਾ ਵੀ ਪਹਿਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਨਨ੍ਦੀਸ਼ਸਂਵਾਦਸ਼੍ਚ ਪੁਨਰ੍ਮੁਨੇ
ਮੁਨਿਸ਼ਰੋ, ਫਿਰ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਤੇ ਨੰਦੀਸ਼ਾ ਦਾ ਸੰਵਾਦ।
ਸੂਰ੍ਯਪੂਜਾਵਿਧਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ਿਵਪੂਜਾ ਚ ਮੁਕ੍ਤਿਦਾ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਵਿਧੀ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਤਂ ਤ੍ਰਮੁਦਿਤਂ ਤਤੋ ऽਘੋਰਸ੍ਯ ਕੀਰ੍ਤਨਮ੍
ਸਥਾਪਨਾ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਅਘੋਰ ਦੀ ਸਤਕਿਰਤੀ।
ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕਸ੍ਯ ਚ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰਵਣਸ੍ਯ ਚ
ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਪੁਰਾਣ ਸੁਣਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ।
ਵ੍ਯਾਸੇਨ ਹਿ ਨਿਬਦ੍ਧਸ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰਾਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਸੂਚਿਤਃ
ਵਿਆਸ ਜੀ ਵਲੋਂ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ, ਇਹ ਰੁਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।
ਫਆਲ੍ਗੁਨ੍ਯਾਂ ਪੂਰ੍ਣਿਮਾਯਾਂ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ
ਫਾਲਗੁਨ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਜਾਤੀ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਯਃ ਪਟੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਦ੍ਵਾਪਿ ਲੈਙ੍ਗਂ ਪਾਪਾਪਹਂ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਕਥਾ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ,
ਲਿਙ੍ਗਾਨੁਕ੍ਰਮਣੀਮੇਤਾਂ ਪਠੇਦ੍ਯਃ ਸ਼ृਣੁਯਾਤ੍ਤਥਾ
ਜੋ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਇਹ ਗਿਣਤੀ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ,
ਜਾਯਤਾਂ ਗਿਰਿਜਾਭਰ੍ਤੁਃ ਪ੍ਰਸਾਦਾਨ੍ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਗਿਰਿਜਾ ਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਭਾਗਦ੍ਵਯਯੁਤਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਵਿष੍ਣੁਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਸੂਚਕਮ੍
ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਰਸਾਉਣ ਵਾਲਾ,