ਬੁਧਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਬੁਧਾषਾਢੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਵਿਨੇ ਤਥਾ
ਬੁਧ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਦਿਨ, ਬੁਧ ਦੇ ਅਸ਼ਾਢ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ,
ਘृਤੇਨ ਮਧੁਨਾ ਵਾਪਿ ਦਧ੍ਨਾ ਵਾ ਤਤ੍ਫਲਂ ਸ਼ृਣੁ
ਘੀ, ਸ਼ਹਦ ਜਾਂ ਦਹੀਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਸੁਣ।
ਵਸੇष੍ਟਿष੍ਣੁਪੁਰੇ ਸਾਰ੍ਦਂ ਤ੍ਰਿਸਤ੍ਪਪੁਰੁषੈਰ੍ਮृਪ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਸੌ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ।
ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਪ੍ਰੋਤਿ ਨृਪਤੇ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਲਈ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈਣਾ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਂ ਸਂਸ੍ਤ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦੁਗ੍ਧੇਨ ਸ਼ਿਵਸਾਯੁਜ੍ਯਮਾਨ੍ਪੁਯਾਤ੍
ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭੇਟ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਮਿਨ੍ਦੁਵਾਰੇ ਵਾ ਸ਼ਿਵਸਾਯੁਜ੍ਯਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਅੱਠਵੇਂ ਦਿਨ ਜਾਂ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਘृਤੇਨ ਮਧੁਨਾ ਸ੍ਤ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ਼ਿਵਾਂ ਤਤ੍ਸਾਮ੍ਯਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਘੀ ਤੇ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਯਾਤਿ ਤਤ੍ਤਤ੍ਸਾਰੁਪ੍ਯਂ ਪਿਤृਭਿਃ ਸਹ ਸਤ੍ਪਭਿਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੂਰਖਾਂ ਅਤੇ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹੀ ਰੂਪ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਵਸੇਤ੍ਕਲ੍ਪਂ ਸਸਤ੍ਪਪੁਰੁषੈਃ ਸਹ
ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਲਪ ਲਈ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰੇਣ ਵਾ ਮਹਾਭਾਗ ਤਤ੍ਫਲਂ ਸ਼ृਣੁ ਮਦ੍ਗਿਰਾ
ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਵੀ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਸੁਣ।
ਕੋਟਿ ਸਂਖ੍ਯਂ ਸਮੁਦ੍ਧृਕਤ੍ਯ ਸ੍ਵਕੁਲਂ ਸ਼ਿਵਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਕੋਟੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁਕ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਅਵਸਥਾ 'ਚ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਾਯੁਤਾਰ੍ਜਿਤੈਃ ਪਾਪੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਵ੍ਰਜਤਿ ਤਤ੍ਪਦਮ੍
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਉਹ ਅਵਸਥਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਯਾਤਿ ਵਿष੍ਣੁਭਵਨਂ ਕੁਲਕੋਟਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਬੇਅੰਤ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਲ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪਾਪਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਵਸੇਦ੍ਭਿष੍ਣੁਪੁਰੇ ਯੁਗਮ੍
ਉਹ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯੁਗ ਤੱਕ ਵਸਦਾ ਹੈ।
ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਤਤ੍ਤਤ੍ਸਾਲੋਕ੍ਯਮਾਨ੍ਪੁਯਾਤ੍
ਮਹਾਰਾਜਾ, ਪੂਰੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣਾ-ਆਪਣਾ ਦਿਵਿਆ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਧੂਪੇ ਨਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਨਰਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਨ੍ਮਂਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਨਰਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਮੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਗਙ੍ਗਾਸ੍ਨਾਨਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦੀਪਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਵਿष੍ਣੋਃ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਾਪਿ ਫਲਂ ਸ਼ृਣੁ
ਮਹਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਹੈ, ਉਹੀ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਵੀ ਹੈ—ਇਹ ਸੁਣ।
ਤਤ੍ਤਤ੍ਸਾਲੋਕ੍ਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤ੍ਰਿਃਭਤ੍ਪਪੁਰੁषਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਪਿਢ਼ੀਆਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਸਮੇਤ, ਆਪਣਾ-ਆਪਣਾ ਦਿਵਿਆ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਤਤ੍ਪਦਂ ਯਾਤਿ ਚਤ੍ਵਾਰਿਸ਼ਤ੍ਕੁਲਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਚਾਲੀ ਪਿਢ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਯਾਤਿ ਵਿष੍ਣੁਭਵਨਂ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਨਤੋਯਸਮਨ੍ਦਾਨਂ ਨ ਭੂਤਂ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਅੰਨ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਦਾਨ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਦਾਨ ਨਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸਰ੍ਵਦਾਨਫਲਂ ਯਸ੍ਮਾਦਨ੍ਨਦਸ੍ਯ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਕਿਉਂਕਿ, ਨਰਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਅੰਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤਸ੍ਯ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਰਿਤਿ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਉਸ ਲਈ ਮੁੜ ਆਉਣ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ—ਇਹ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਨ੍ਨਦਾਨਾਨ੍ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਂ ਸ਼੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਭਿਃ
ਨਰਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਅੰਨ ਦਾ ਦਾਨ ਵੇਦਵਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਜਲਦੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਤੇਭ੍ਯ ਇਤ੍ਯਾਹ ਕਮਲੋਦ੍ਭਵਃ
ਜੋ ਪਾਣੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦਨ੍ਨਪ੍ਰਦੋ ਜ੍ਞੇਯਃ ਪ੍ਰਾਣਦਃ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅੰਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇ।
ਤਸ੍ਮਾਦਨ੍ਨਸਮਂ ਦਾਨਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਭੂਪਾਲ ਭੂਪਲੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ, ਅੰਨ ਦੇ ਦਾਨ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਦਾਨ ਨਹੀਂ।
ਨਪਕਂ ਤੇ ਨ ਪਸ਼ਅਯਨ੍ਤਿ ਤਸ੍ਮਾਦਨ੍ਨਪ੍ਰਦੋ ਵਰਃ
ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਅੰਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।