ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨਂ ਸ੍ਮਰੇਦ੍ਧਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭਕ੍ਤਾਨਾਮਭਯਙ੍ਕਰਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਦਇਆਲੂ ਹੈ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਂ ਪ੍ਰਜੁਹੁਯਾਨ੍ਤ੍ਤਿਲੈਰ੍ਮਧੁਰਸਂਯੁਤੈਃ
ਉਸ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਤਿਲਾਂ ਅਤੇ ਮਿੱਠੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
षਟ੍ਕੋਣਾਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਰਿਕੋਣਸ੍ਥਵ੍ਯੋਮਪਙ੍ਕਜਸਂਯੁਤੇ
ਛੇ ਕੋਣਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਤਿਕੋਣ ਵਿੱਚ, ਆਕਾਸ਼-ਕਮਲ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ,
ਭਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਵ ਗਣੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸਾਰਮੇਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਹ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਗਣਾਂ ਸਮੇਤ, ਕੁੱਤੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖਾਓ।
ਅਨੇਨ ਬਲਿਨਾ ਹृष੍ਟੋ ਬਟੁਕਃ ਪਰਸੈਨ੍ਯਕਮ੍
ਇਸ ਬਲੀ ਨਾਲ ਬਟੂਕਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਙ੍ਕਸ਼ੋ ਵਹ੍ਨਿਸ਼ਿਖਰੋ ਲਾਨ੍ਤਦਾਨ੍ਤ ਇਤੀਰਿਤਃ
ਉਹ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ, ਅੱਗ ਦਾ ਚੋਟੀ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਅੰਤ ਤੇ ਦੰਦ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯ ਤ੍ਰਿਤੋ ਮੁਨਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਸ਼੍ਛਨ੍ਦੋ ऽਨੁष੍ਟੁਬੁਦਾਹृਤਮ੍
ਇਸ ਲਈ ਤ੍ਰਿਤਾ ਮੁਨੀ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਛੰਦ ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ।
ਹृਦਯਂ ਦੀਪ੍ਤਫਟ੍ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਜ੍ਵਲਫਟ੍ ਸ਼ਿਰ ਈਰਿਤਮ੍
ਹਿਰਦਾ 'ਦੀਪਤ-ਫਟ' ਕਿਹਾ ਗਿਆ, 'ਜਵਲ-ਫਟ' ਸਿਰ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ।
ਹਲਫਟ੍ ਨੇਤ੍ਰਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਵਾਨਿਨਿਫਟ੍ ਪਰਮ੍
'ਹਲ-ਫਟ' ਅੱਖਾਂ ਲਈ ਨਾਮਿਤ ਹੈ, 'ਸਰਵ-ਜਵਾਨੀ-ਨੀ-ਫਟ' ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਚਣ੍ਡੇਸ਼੍ਵਰਂ ਰਕ੍ਤਤਨੁਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਰਕ੍ਤਾਂਬਰਾਵृਤਮ੍
ਚੰਡੇਸ਼ਵਰ, ਲਾਲ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਲਾਲ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ।
ਵਰ੍ਣਲਕ੍ਸ਼ਂ ਜਪੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਹੋਮਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਤਃ
ਮੰਤਰ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਕੇ ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰੋਦਿਤੇ ਪੀਠੇ ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਮੂਲੇਨ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਆਸਨ 'ਤੇ, ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਹृਦਯਂ ਮਨੁਰਾਖ੍ਯਾਤਸ਼੍ਚਣ੍ਡੇਸ਼ਸ੍ਯ ਪ੍ਰਪੂਜਨੇ
ਚੰਡੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਹ੍ਰਦੈ ਮੰਤਰ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ਼ੈਵਮਨ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਨਿष੍ਣਾਤਸ਼੍ਚਣ੍ਡੇਸ਼੍ਵਰਮਨੁਂ ਜਪੇਤ੍
ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਮੰਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਡੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਮੰਤਰ ਜਾਪੇ।
ਸ਼ृਣੁ ਨਾਰਦ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦਿਵ੍ਯਂ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਸ੍ਤਵਮ੍
ਸੁਣੋ ਨਾਰਦ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਦਿਵਿਆ ਸਤਵ ਕਹਿਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਯਸ੍ਯ ਪਾਠੇਨ ਪੂਜਾਯਾਂ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਨਵੋ ऽਖਿਲਾਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਪਾਠ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨ੍ਤਰਸ੍ਥਾਯ ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਯ ਨਮੋਨਮਃ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਤੀਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਯ ਮਹਸੇ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਾਯ ਨਮੋਨਮਃ
ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਭਵਾਯ ਭਵਸਂਭੂਤਦੁਃਖਹਨ੍ਤ੍ਰੇ ਨਮੋਨਮਃ
ਭਵ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੇ ਭਵ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਗਵਦਾਨ੍ਯਾਯ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਯ ਨਮੋਨਮਃ
ਚਾਰ ਲਕੜੀਆਂ ਦੇ ਦਾਤਾ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯੋਗਿਧ੍ਯੇਯਾਯ ਮਹਤੇ ਨਿਰ੍ਗੁਣਾਯ ਨਮੋਨਮਃ
ਯੋਗੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਧਿਆਏ ਜਾਂਦੇ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕਨ੍ਦਰ੍ਪ੍ਪਦਰ੍ਪ੍ਪਨਾਸ਼ਾਯ ਕਾਲਹॄਨ੍ਤ੍ਰੇ ਨਮੋਨਮਃ
ਕੰਦਰਪ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਰਿਦ੍ਦਾਮਸਮਾਬਦ੍ਧਕਪਦਾਰ੍ਯ ਨਮੋਨਮਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪੁਰਾਨ੍ਤਕਾਯ ਪੂਰ੍ਣਾਯ ਪੁਣ੍ਯਨਾਮ੍ਨੋ ਨਮੋਨਮਃ
ਪੁਰੀਆਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਪੂਰਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵਿਵਾਸਸੇ ਨਿਵਾਸਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵੇषਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਜੋ ਆਪ ਵੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਭ ਦਾ ਆਸਰਾ ਵੀ ਹਨ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤ੍ਰਿਧਾਮ੍ਨੇ ਧਾਮਰੂਪਾਯ ਜਨ੍ਮਦਾਯ ਨਮੋਨਮਃ
ਤਿੰਨ ਆਸਰਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਆਸਰਾ-ਸਰੂਪ ਤੇ ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕਾਨ੍ਤਾਯ ਨਿਜਕਾਨ੍ਤਾਯੈ ਦਤ੍ਤਾਰ੍ਦ੍ਧਾਯ ਨਮੋਨਮਃ
ਪਿਆਰੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅੱਧਾ ਸਰੀਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ਼ਿਵਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਦਂ ਵਿਪ੍ਰ ਸਰ੍ਪਤਨ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਇਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਰਪ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਭੇਦ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਹੈ।
ਲੋਕਾਭਿਲਾषਸਂਪੂਰ੍ਤਿਕ੍ਰਿਯਾਸਾਧਨਸਂਗਤਮ੍
ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਅਤੇ ਕਰਮ ਸਿੱਧ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ,
ਤੇ ਤੁ ਲੋਕੋਪਕਾਰਾਯ ਜ੍ਞਾਤਵ੍ਯਾਃ ਸਿਦ੍ਧਿਦਾਯਕਾਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਫਲਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸਮਝਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।