ਭੂਯੋ ਮਣ੍ਡਲਮਧ੍ਯੇ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕਟਯੁਗ੍ਮਂ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਮੁੜ, ਮੰਡਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਤੇ ਫਿਰ ਕਮਰ ਦਾ ਜੋੜਾ।
ਆਵੇਸ਼ਯਯੁਗਂ ਪਸ਼੍ਚਾਞ੍ਚਣ੍ਡਾਸਿਪਦਮੀਰਯੇਤ੍
ਫਿਰ ਆਵੇਸ਼ ਦਾ ਜੋੜਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਚੰਡਾ ਤਲਵਾਰ ਦਾ ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਖਡ੍ਗਰਾਵਣਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ऽਯਂ ਸਪ੍ਤਤ੍ਯੂਰ੍ਦ੍ਧਸ਼ਤਾਕ੍ਸ਼ਰਃ
ਇਹ ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਧੁਨ ਦਾ ਮੰਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੌ ਅੱਖਰ ਹਨ।
ਸਿਦ੍ਧਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ऽਯਮੁਦਿਤੋ ਜਪਾਦੇਵ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧ੍ਯਤਿ
ਇਹ ਮੰਤਰ ਸਿਧ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਕੇਵਲ ਜਪਣ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਯਾ ਸ੍ਫੁਰਦ੍ਵਯਂ ਭੂਯਃ ਪ੍ਰਸ੍ਫੁਰਦ੍ਵਿਤਯਂ ਪੁਨਃ
ਮਾਇਆ ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਜਲਕਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਦੋਹਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏਕਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦਰ੍ਣੋ ऽਯਮਘੋਰਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਹਾਮਨੁਃ
ਇਹ ਇਕਵੰਜਾ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮਹਾ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੀ ਹਥਿਆਰ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਅਘੋਰਰੁਦ੍ਰਃ ਸਂਦਿष੍ਟੋ ਦੇਵਤਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਨਾਯਕਃ
ਅਘੋਰਾ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਦੇਵੀ ਤੇ ਨੇਤਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ਼ਿਖਾ ਦਸ਼ਭਿਰਾਖ੍ਯਾਤਾ ਨਵਭਿਃ ਕਵਚਂ ਮਤਮ੍
ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਦਸ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਕਵਚ ਨੂੰ ਨੌਂ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਨੇਤ੍ਰਾਸ੍ਯਕਣ੍ਠੇषੁ ਹृਨ੍ਨਾਭ੍ਯਾਮੂਰੁषੁ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਸਿਰ, ਅੱਖਾਂ, ਮੂੰਹ, ਗਲ੍ਹਾ, ਦਿਲ, ਨਾਭੀ ਤੇ رانਾਂ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ।
ਪਞ੍ਚषਟ੍ਕਾष੍ਟਵੇਦਾਙ੍ਗਦ੍ਵਿਵ੍ਦ੍ਯਬ੍ਧਿਰਸਲੋਚਨੈਃ
ਸਠ ਅੱਖਾਂ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅੰਗ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਸਰੂਪ ਨਾਲ।
ਨਾਨਾਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਧਰਂ ਧ੍ਯਾਯੇਨਦਘੋਰਾਖ੍ਯਂ ਸਦਾਸ਼ਿਵਮ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਨਘੋਰਾ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਾਰੋ ਵਾਨ੍ਤੋ ਧਰਾਸਂਸ੍ਥੋ ਵਾਮਨੇਤ੍ਰੇਨ੍ਦੁਭੂषਿਤਃ
ਉਹ ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਨ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੜਾ, ਤੇ ਬੌਨੇ ਦੀ ਅੱਖ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਮਨੁਃ ਪਾਸ਼ੁਪਤਾਸ੍ਤ੍ਰਾਖ੍ਯੋ ਗ੍ਰਹਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਨਿਵਾਰਣਃ
ਪਾਸੁਪਤ ਅਸਤਰ ਨਾਮਕ ਮੰਤ੍ਰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੇ ਛੋਟੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਾਰ੍ਕਪ੍ਰਭਂ ਭੀਮਂ ਤ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਪਨ੍ਨਗਭੂषਣਮ੍
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਵਰ੍ਣਲਕ੍ਸ਼ਂ ਜਪੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਤਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਤਃ
ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੈਵੇ ਪੀਠੇ ਯਜੇਦਙ੍ਗਮਾਤृਲੋਕੇਸ਼੍ਵਰਾਯੁਧੈਃ
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪੀਠ ਉੱਤੇ, ਮਾਤਾਵਾਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਦ੍ਯਃ ਸ ਮੁਞ੍ਚਤਿ ਕ੍ਰਨ੍ਦਾਨ੍ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਮਹਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਰੋਣ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਜਯੇਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਨਿਖਿਲਾਞ੍ਛਤ੍ਰੂਨ੍ਪਾਰ੍ਥ ਇਵਾਪਰਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਲ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੂਜਾ ਅਰਜੁਨ।
ਵਰ੍ਣਾਨ੍ਤਿਮੋ ਬਿਨ੍ਦੁਯੁਤਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲਾਯ ਹृਨ੍ਮਨੁਃ
ਆਖਰੀ ਅੱਖਰ, ਬਿੰਦੀ ਨਾਲ, ਖੇਤ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਲਈ ਦਿਲ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ।
षਡ੍ਦੀਰ੍ਘਯੁਕ੍ਤਬੀਜੇਨ षਡਙ੍ਗਂ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍
ਛੇ ਲੰਬੇ ਸੁਰਾਂ ਦੇ ਬੀਜ ਨਾਲ, ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਿਙ੍ਗੋਰ੍ਧ੍ਵਕੇਸ਼ਾਨ੍ਦਧਤਂ ਕਪਾਲਂ ਚ ਗਦਾਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਪਿੰਗਲ ਰੰਗ, ਉਪਰ ਉਠੇ ਵਾਲ, ਖੋਪੜੀ ਤੇ ਗਦਾ ਫੜੇ ਹੋਏ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਰੁਣਾ ਘृਤਸਿਕ੍ਤੇਨ ਤਤਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਫਿਰ ਘੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ ਹੋਈ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਦੇ ਕੇ, ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮੈ ਸਪਰਿਵਾਰਾਯ ਬਲਿਮੇਤੇਨ ਨਿਰ੍ਹਰੇਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ, ਇਸ ਰੀਤ ਨਾਲ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭਞ੍ਜਯਦ੍ਵਿਤਯਂ ਭੂਯੋ ਨਰ੍ਤਯਦ੍ਵਿਤਯਂ ਪੁਨਃ
ਦੋ ਵਾਰੀ ਤੋੜ ਕੇ, ਫਿਰ ਦੋ ਵਾਰੀ ਨੱਚ ਕੇ,
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲਬਲਿਂ ਗृਹ੍ਣਦ੍ਵਯਂ ਪਾਵਕਸੁਨ੍ਦਰੀ
ਪਾਵਕ-ਸੁੰਦਰੀ ਦੁਆਰਾ, ਖੇਤ੍ਰਪਾਲ ਲਈ ਬਲੀ ਦੋ ਵਾਰੀ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੋਪਦੇਸ਼ਂ ਬृਹਤ੍ਪਿਣ੍ਡੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਾਤ੍ਰਿषੁ ਸਾਧਕਃ
ਸਾਧਕ ਨੇ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਪਦੇਸ਼ ਸਮੇਤ ਵੱਡਾ ਪਿੰਡਾ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬਲਿਨਾਨੇਨ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਇਸ ਬਲੀ ਨਾਲ ਖੇਤ੍ਰਪਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਉਦ੍ਧਰੇਦ੍ਬਟੁਕਂ ਙੇਂਤਮਾਪਦੁਦ੍ਧਾਰਣਂ ਤਥਾ
ਉਹ ਬਟੂਕਾ, ਸਟਿਕ ਅਤੇ ਅਪਦਾਵਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਕੱਢੇ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਰੁਦ੍ਧੋ ਧ੍ਰੁਵਾਦਿਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਾਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰੋ ਮਨੁਃ
ਸ਼ਕਤੀ, ਸਟਿਕ, ਅਟਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਬਾਈ-ਦੋ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ,
ਬਾਲਂ ਸ੍ਫਟਿਕਸਂਕਾਸ਼ਂ ਤਲ੍ਲੋਲਲਸਿਤਾਨਨਮ੍
ਇੱਕ ਬੱਚਾ, ਸਫ਼ੈਦ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ,