ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਂ ਤਤ੍ਪੁਰੁषਂ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਂ ਪੂਰ੍ਵਨ੍ਤੋਰ੍ऽਚਯੇਤ੍
ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਚਾਰ ਮੁੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਤਤਪੁਰੁਸ਼, ਜੋ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਖਟ੍ਵਾਙ੍ਗਂ ਨਿਸ਼ਿਤਂ ਸ਼ੂਲਂ ਕਪਾਲਂ ਬਿਭ੍ਰਤਂ ਕਰੈਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਗਦਾ, ਤੇਜ਼ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਅਤੇ ਖੋਪੜੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਅਘੋਰਂ ਤ੍ਰੀਕ੍ਸ਼ਣਂ ਯਾਮ੍ਯੇ ਪੂਜਯੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍ਤਮਃ
ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਅਘੋਰ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਹਰਿਣਾਕ੍ਸ਼ਗੁਣਾਭੀਤਿਵਰਹਸ੍ਤਂ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਮ੍
ਉਹ ਚਾਰ ਮੁੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹਿਰਣ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਮਾਲਾ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੂਦਰਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਪੂਰੇਦੁਨਿਭਂ ਸੌਮ੍ਯਂ ਸਦ੍ਯੋਜਾਤਂ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮ੍
ਸਦਯੋਜਾਤ, ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਕਪੂਰ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ, ਪੂਜਿਆ ਜਾਵੇ।
ਵਿਲਾਸਿਨਂ ਸ੍ਮੇਰਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਸੌਮ੍ਯੇ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਪੱਛਮ ਵੱਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੱਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ, ਦਇਆਲੂ ਰੂਪ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਘ੍ਨੇਸ਼੍ਵਰਾਨਨਨ੍ਤਾਦ੍ਯਾਨ੍ਪਤ੍ਰੇषੁ ਪਰਿਤੋ ਯਜੇਤ੍
ਗਣੇਸ਼, ਅਨੰਤ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ, ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਚੌਂਕ-ਚੌਂਕ worship ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜ ਕੇ,
ਤਾਰੋ ਮਾਯਾਵਿਯਦ੍ਬਿਨ੍ਦੁਮਨੁਸ੍ਵਰਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
‘ਤਾ’ ਅੱਖਰ, ਜੋ ਮਾਇਆ, ਆਕਾਸ਼, ਬਿੰਦੂ ਅਤੇ ਅਨੁਸਵਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ,
ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰੋਕ੍ਤਵਤ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦਙ੍ਗਨ੍ਯਾਸਾਦਿਕਂ ਬੁਧਃ
ਪੰਜ ਅੱਖਰ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਦਵਾਨ ਅੰਗਨਿਆਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਕਰੇ।
ਦਿਵ੍ਯਭੂषਾਙ੍ਗਰਾਗਂ ਚ ਨਾਗਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਿਨਮ੍
ਉਹ ਦਿਵਯ ਗਹਿਣੇ ਅਤੇ ਲਾਗੇ ਹੋਏ ਰੰਗ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਅਤੇ ਸੱਪ ਨੂੰ ਜਨੇਊ ਵਜੋਂ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵੇਦਟਙ੍ਕੇष੍ਮਭਯਂ ਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸ਼ਿਵ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਮਸਤਕ ਤੇ ਅਤੇ ਭਸਮ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਾਯਸੈਰ੍ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਪੀਠੇਮੂਰ੍ਤਿਂ ਸਂਕਲ੍ਪ੍ਯ ਮੂਲਤਃ
ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤੋਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਪੀਠ ਤੇ ਦੁੱਧ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਉਮਾਦਿਭਿਃ ਸਮੁਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਤृਤੀਯਂ ਲੋਕਨਾਯਕੈਃ
ਉਮਾ ਆਦਿ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਤੀਜਾ ਰੂਪ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਤਿਦਿਨਂ ਦੇਵਂ ਪੂਜਯੇਤ੍ਸਾਧਕੋਤ੍ਤਮਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਾਧਕ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਤਾਰਃ ਸ੍ਥਿਰਾ ਸਕਰ੍ਣੇਨ੍ਦੁਰ੍ਭਘृਗੁਃ ਸਰ੍ਗਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਅੱਖਰ ਠੀਕ, ਕੰਨ ਵਾਲਾ, ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਣ, ਭਗਾ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੈ।
ऋषੈਃ ਕਹੋਲੋ ਦੇਵ੍ਯਾਦਿਗਾਯਤ੍ਰੀ ਛਨ੍ਦ ਈਰਿਤਮ੍
ਕਹੋਲ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਵੱਲੋਂ ਗਾਇਤਰੀ ਛੰਦ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਭृਗੁਣਾ ਦੀਰ੍ਘਯੁਕ੍ਤੇਨ षਡਙ੍ਗਾਨਿ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੱਲੋਂ, ਲੰਬੇ ਅੱਖਰ ਨਾਲ, ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਦਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮੁਦ੍ਰਾਪਾਸ਼ੈਣਾਕ੍ਸ਼ਸੂਤ੍ਰਲਸਤ੍ਪਾਣਿਂ ਸ਼ਸ਼ਿਪ੍ਰਭਮ੍
ਮੁਦਰਾ, ਫੰਨਾ, ਅੰਕੁਸ਼ ਅਤੇ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਥਾਂ, ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹਾਰਾਦ੍ਯੈਰ੍ਨਿਜਕਾਨ੍ਤ੍ਯਾ ਤੁ ਧ੍ਯਾਯੇਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਵਿਮੋਹਨਮ੍
ਹਾਰ ਤੇ ਹੋਰ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਣਕਦਾਰ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਮृਤਾਸ਼ਕਲੈਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਦੁਗ੍ਧਾਜ੍ਯਸਮਭਿਪ੍ਲੁਤੈਃ
ਅਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਦੁੱਧ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ,
ਅਙ੍ਗਾਵਰਣਮਾਰਾਧ੍ਯਪਸ਼੍ਚਾਲ੍ਲੋਕੇਸ਼੍ਵਰਾਨ੍ਯਜੇਤ੍
ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਆਵਰਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਜਪਪੂਜਾਦਿਭਿਃ ਸਿਦ੍ਧੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਜਦੋਂ ਇਹ ਮੰਤਰ ਜਪ, ਪੂਜਾ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ,
ਦੁਗ੍ਧਸਿਕ੍ਤੈਃ ਸੁਧਾਖਣ੍ਡੈਰ੍ਹੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਮਾਦਰਾਤ੍
ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਛਿੜਕੇ ਹੋਏ ਅਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਦੀ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੁਧਾਵਟਤਿਤਾਨ੍ਪੂਰ੍ਵਾ ਪਯਃ ਸਰ੍ਪਿਃ ਪਯੋ ਹਵਿਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਅਮ੍ਰਿਤ, ਦੁੱਧ, ਘੀ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ, ਆਹੁਤੀ ਲਈ ਹਨ।
ਸਪ੍ਤਾਧਿਕਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਭੋਜਯੇਨ੍ਮਧੁਰਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੱਤ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਮਿੱਠਾ ਸਮੇਤ, ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੁਂ ਸਂਪ੍ਰੀਣਯੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਧਨਾਦ੍ਯੈਰ੍ਦੇਵਤਾਧਿਯਾ
ਫਿਰ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ, ਧਨ ਆਦਿ ਦੇ ਕੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਮੁਕ੍ਤਃ ਸੁਚਿਰਂ ਜੀਵੇਚ੍ਛਰਦਾਂ ਸ਼ਤਮਞ੍ਜਸਾ
ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਲੰਬੀ ਉਮਰ, ਸੌ ਸਰਦੀਆਂ ਤੱਕ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸਾਧ੍ਯਰੋਗੇ ਕ੍ਸ਼੍ਵੇਡਾਰ੍ਤੌਂ ਮੋਹੇ ਦਾਹੇ ਮਹਾਭਯੇ
ਜਦੋਂ ਲਾਈਲਾਜ ਬਿਮਾਰੀ, ਖੰਘ ਦੀ ਪੀੜਾ, ਭਟਕਾਵਾ, ਜਲਣ ਜਾਂ ਵੱਡਾ ਡਰ ਹੋਵੇ,
ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਰੇਤੈਃ ਪ੍ਰਜੁਹੁਯਾਤ੍ਤ੍ਰਿਜਨ੍ਮਸੁ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।