ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਨਿਗਦਿਤਾ षष੍ਠੀ ਨਮਸ੍ਤੇ ਅਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਪਰਮ੍
ਛੇਵੀਂ ਮੌਤ ਕਹੀ ਗਈ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ।
ਅष੍ਟਮੀ ਕਥਿਤਾ ਏਤਾਧ੍ਰੁਵਾਦ੍ਯਾ ਨਮਸਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਅੱਠਵੀਂ ਧ੍ਰੁਵਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਕਟ੍ਯਾਂ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਦ੍ਵਯੇ ਵਾਮਕਲਾ ਨ੍ਯਸ੍ਯੇਤ੍ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼
ਕਮਰ ਤੇ, ਦੋਵਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਤੀਹ ਵਾਮ ਕਲਾਵਾਂ ਰੱਖਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ੍ਯਾਜ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਯ ਨਮੋ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਜੇਸ਼ਠਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਦੂਜੀ ਰੱਖਿਆ ਕਹੀ ਗਈ ਹੈ।
ਨਮਃ ਸਂਯਮਨੀ षष੍ਠੀ ਕਥਿਤਾ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਸੰਯਮਨੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਛੇਵੀਂ ਕਲਾਵਾਂ ਅਗਲੇ ਹਨ।
ਨਮੋ ਵृਦ੍ਧਿਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਮੀ ਸ੍ਯਾਦ੍ਬਲਾਨ੍ਤੇ ਚ ਸ੍ਥਿਰਾ ਕਲਾ
ਵਾਧਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਅੱਠਵੀਂ ਕਲਾਵਾਂ ਤਾਕਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਠੀਕਤਾ ਕਹੀ ਗਈ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਭੂਤਦਮਨਾਯ ਨਮੋਨ੍ਤੇ ਭ੍ਰਾਮਣੀ ਕਲਾ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਫਿਰ ਭ੍ਰਾਮਣੀ ਕਲਾਵਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਮਨੋਨ੍ਮਨ੍ਯੈ ਨਮਃ ਪਸ਼੍ਚਾਜ੍ਜ੍ਵਰਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ
ਮਨੋਨਮਨੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਤੀਹਵੀਂ ਕਲਾਵਾਂ ਕਹੀ ਗਈ ਹੈ।
ਪਾਦਦੋਸ੍ਤਨਨਾਸਾਸੁ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਬਾਹੁਯੁਗੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ, ਹੱਥਾਂ, ਨੱਕ, ਸਿਰ ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਦ੍ਯੋਜਾਤਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਾਮਿ ਸਿਦ੍ਧਿਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਥਮਾ ਕਲਾ
ਮੈਂ ਸਦਯੋਜਾਤਾ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ; ਪਹਿਲੀ ਕਲਾਵਾਂ ਸਿਧੀ ਹੈ।
ਭਵੇਦ੍ਯੁਤਿਸ੍ਤृਤੀਯਾ ਸ੍ਯਾਦਭਵੇ ਤਦਨਨ੍ਦਰਮ੍
ਤ੍ਰੀਹਵੀਂ ਕਲਾਵਾਂ ਚਮਕ ਹੈ; ਜੇ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ—
ਮੇਧਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਞ੍ਚਮੀ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਕਲਾਭੂਯੋ ਭਵਸ੍ਵ ਮਾਮ੍
ਪੰਜਵੀਂ ਕਲਾਵਾਂ ਬੁੱਧੀ ਕਹੀ ਗਈ ਹੈ; ਫਿਰ, ਕਲਾਵਾਂ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇ।
ਉਦ੍ਭਵਾਯ ਨਮਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸੁਧਾ ਸ੍ਯਾਦष੍ਟਮੀ ਕਲਾ
ਉਦਭਵਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅੱਠਵੀਂ ਕਲਾਵਾਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਕਲਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਪਞ੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪਦਾਦਿਕਾਃ
ਅਠੱਤੀ ਕਲਾਵਾਂ ਕਹੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮਪਦ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਤਃ ਸਮਾਹਿਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਧ੍ਯਾਯੇਦੇਵਂ ਸਦਾਸ਼ਿਵਮ੍
ਫਿਰ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਸਦਾ ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਦੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਯੁਤਂ ਗ੍ਲੌਮੁਕੁਟਂ ਕੋਟਿਪੂਰ੍ਣੇਨ੍ਦੁਸਂਪ੍ਰਭਮ੍
ਉਹ ਅਕਸ਼ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੂੜਾ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਪੂਰਨ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਦਧਾਨਂਭੂषਣੋਦ੍ਦੀਪ੍ਤਂ ਘਣ੍ਟਾਪਾਸ਼ਵਰਾਭਯਾਨ੍
ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਗਹਿਣੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਘੰਟੀ, ਫੰਨਾ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੂਦਰਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸੂਨੈਃ ਕਰਵੀਰੋਤ੍ਥੈਰ੍ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਤਹृਸ਼ਾਂਸ਼ਤਃ
ਕਰਵੀਰ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੌ ਵਾਰੀ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਵਾਹ੍ਯ ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਮੂਰ੍ਤਾਵਾਵਰਣੈਃ ਸਹ
ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਉਸ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਪੂਜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਈਸ਼ਾਨਂ ਤ੍ਰੀਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸ਼ੁਭ੍ਰਮੈਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਈਸ਼ਾਨ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਨੂੰ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਪੂਜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਂ ਤਤ੍ਪੁਰੁषਂ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਂ ਪੂਰ੍ਵਨ੍ਤੋਰ੍ऽਚਯੇਤ੍
ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਚਾਰ ਮੁੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਤਤਪੁਰੁਸ਼, ਜੋ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਖਟ੍ਵਾਙ੍ਗਂ ਨਿਸ਼ਿਤਂ ਸ਼ੂਲਂ ਕਪਾਲਂ ਬਿਭ੍ਰਤਂ ਕਰੈਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਗਦਾ, ਤੇਜ਼ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਅਤੇ ਖੋਪੜੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਅਘੋਰਂ ਤ੍ਰੀਕ੍ਸ਼ਣਂ ਯਾਮ੍ਯੇ ਪੂਜਯੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍ਤਮਃ
ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਅਘੋਰ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਹਰਿਣਾਕ੍ਸ਼ਗੁਣਾਭੀਤਿਵਰਹਸ੍ਤਂ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਮ੍
ਉਹ ਚਾਰ ਮੁੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹਿਰਣ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਮਾਲਾ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੂਦਰਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਪੂਰੇਦੁਨਿਭਂ ਸੌਮ੍ਯਂ ਸਦ੍ਯੋਜਾਤਂ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮ੍
ਸਦਯੋਜਾਤ, ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਕਪੂਰ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ, ਪੂਜਿਆ ਜਾਵੇ।
ਵਿਲਾਸਿਨਂ ਸ੍ਮੇਰਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਸੌਮ੍ਯੇ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਪੱਛਮ ਵੱਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੱਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ, ਦਇਆਲੂ ਰੂਪ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਘ੍ਨੇਸ਼੍ਵਰਾਨਨਨ੍ਤਾਦ੍ਯਾਨ੍ਪਤ੍ਰੇषੁ ਪਰਿਤੋ ਯਜੇਤ੍
ਗਣੇਸ਼, ਅਨੰਤ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ, ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਚੌਂਕ-ਚੌਂਕ worship ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜ ਕੇ,
ਤਾਰੋ ਮਾਯਾਵਿਯਦ੍ਬਿਨ੍ਦੁਮਨੁਸ੍ਵਰਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
‘ਤਾ’ ਅੱਖਰ, ਜੋ ਮਾਇਆ, ਆਕਾਸ਼, ਬਿੰਦੂ ਅਤੇ ਅਨੁਸਵਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ,
ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰੋਕ੍ਤਵਤ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦਙ੍ਗਨ੍ਯਾਸਾਦਿਕਂ ਬੁਧਃ
ਪੰਜ ਅੱਖਰ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਦਵਾਨ ਅੰਗਨਿਆਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਕਰੇ।