ਧ੍ਯਾਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਹੇਸ਼ਾਨਂ ਰੌਪ੍ਯਪਰ੍ਵਤਸਨ੍ਨਿਭਮ੍
ਮਹੇਸ਼ਾਨ ਦੀ ਸਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।
ਪਰਸ਼੍ਵਧਵਰਾਭੀਤਿਮृਗਹਸ੍ਤਂ ਸ਼ੁਭਾਨਨਮ੍
ਉਹ ਪਰਸ਼ੂ, ਵਰ ਤੇ ਅਭੈ ਦੀ ਮੁਦਰਾ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮਿਰਗ, ਅਤੇ ਸੁਭ ਅਨਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਕृਤਿਂ ਵਸਾਨਂ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਦ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਕਮ੍
ਬਾਘ ਦੀ ਆਕਾਰੀ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਤ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਂ ਜਪੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਸ਼ੈਵਵਰ੍ਤ੍ਮਨਾ
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਚ ਦਿਖਾਈ ਹੋ ਕੇ, ਸੱਚ ਦੀ ਸਾਰ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸਿਦ੍ਧੋ ਭਵੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਸਾਧਕਾਭੀष੍ਟਸਿਦ੍ਧਿਦਃ
ਫਿਰ ਮੰਤਰ ਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸਿਧੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਾਮਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਤਥਾ ਰੌਦ੍ਰੀ ਕਾਲੀ ਕਲਪਦਾਦਿਕਾ
ਵਾਮਾ, ਜ੍ਯੇਸ਼ਠਾ, ਰੌਦਰੀ, ਕਾਲੀ ਅਤੇ ਕਲਪਦਾ ਆਦਿ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ।
ਬਲਪ੍ਰਮਥਨੀ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤਦਮਨ੍ਯਥ
ਫਿਰ ਬਲਪ੍ਰਮਥਨੀ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਨਮੋ ਭਗਵਤੇ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸਕਲਾਦਿ ਵਦੇਤ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ 'ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਕਹਿ ਕੇ, ਬਾਕੀ ਸਭ ਕੁਝ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯੋਗਪੀਠਾਤ੍ਮਨੇ ਭੂਯੋ ਨਮਸ੍ਤਾਰਾਦਿਕੋ ਮਨੁਃ
ਮਨਤਰ 'ਨਮਸ' ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਜੋ ਯੋਗ ਪੀਠ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਆਧੀਨ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਜਪਣਾ।
ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਮੂਲੇਨ ਸਂਕਲ੍ਪ੍ਯ ਤਤ੍ਰਾਵਾਹ੍ਯ ਯਜੇਚ੍ਛਿਵਮ੍
ਮੂਲ ਨਾਲ ਰੂਪ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਥਾਂ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਂਕਾਸ਼ਂ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਤਤ੍ਪੁਰੁषਾਦਿਕਾ
ਸ਼ੁੱਧ ਸਫ਼ਟਿਕ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ 'ਚ ਤਤਪੁਰੁਸ਼ ਆਦਿ ਰੂਪ।
ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਯਥਾਵਤ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਚਾਰ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਣ ਚਾਹੀਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ।
ਅਙ੍ਗਾਨਿ ਕੇਸਰਸ੍ਥਾਨਿ ਵਿਘ੍ਨੇਸ਼ਾਨ੍ਪਨ੍ਨਗਾਨ੍ਯਜੇਤ੍
ਕੇਸ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ, ਵਿਘਨ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ।
ਏਕਨੇਤ੍ਰਮੇਕਰੁਦ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਮੂਰ੍ਤਿਂ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਇਕ ਅੱਖ ਵਾਲਾ, ਇਕ ਰੁਦ੍ਰ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਗਲੇ ਪੜਾਅ 'ਤੇ।
ਰਕ੍ਤਪੀਤਸਿਤਾਰਕ੍ਤਕृष੍ਣਰਕ੍ਤਾਞ੍ਜਨਾਸਿਤਾਨ੍
ਲਾਲ, ਪੀਲਾ, ਚਿੱਟਾ, ਲਾਲ-ਕਾਲਾ, ਕਾਲਾ, ਤੇ ਕਾਜਲ ਵਰਗਾ ਕਾਲਾ।
ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਾਞ੍ਛੂਲਵਜ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਚਾਪਹਸ੍ਤਾਨ੍ਮਨੋਰਮਾਨ੍
ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਵਜਰ, ਹਥਿਆਰ, ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ।
ਤਤੋ ਨਨ੍ਦਿਮਹਾਕਾਲੌ ਗਣੇਸ਼ਂ ਵृषਭਂ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ ਨੰਦੀ, ਵੱਡਾ ਰੂਪ, ਗਣੇਸ਼, ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਵੱਛ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣਤੋਯਾਰੁਣਸ਼੍ਯਾਮਮੁਕ੍ਤੇਨ੍ਦੁਸਿਤਪਾਟਲਾਨ੍
ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਪਾਣੀ ਵਰਗਾ, ਲਾਲੀਮਾਂ, ਕਾਲਾ, ਮੋਤੀ ਵਰਗਾ, ਚੰਦਨ ਵਰਗਾ ਚਿੱਟਾ, ਤੇ ਹਲਕਾ ਲਾਲ।
ਇਤ੍ਥਂ ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ੋ ਜਪੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪਣਾ।
ਦ੍ਵਿਸਹਸ੍ਰਂ ਜਪਨ੍ ਰੋਗਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪਣ ਨਾਲ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਇਸ 'ਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸਹਸ੍ਰਵृਦ੍ਧਯਾ ਪ੍ਰਜਪਨ੍ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਵਧਾ ਕੇ ਜਪੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਸੁਖ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਪਾਤਜਨਿਤਾਨ੍ ਕ੍ਲੇਸ਼ਾਨ੍ਨਾਸ਼ਯੇਨ੍ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
षਡਕ੍ਸ਼ਰਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰੁਦ੍ਧਃ ਕਥਿਤੋ ऽष੍ਟਾਕ੍ਸ਼ਰੋ ਮਨੁਃ
ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਅੱਠ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਙ੍ਗਾਨਿ ਪੂਰ੍ਵਮੁਕ੍ਤਾਨਿ ਸੌਮ੍ਯਮੀਸ਼ਂ ਵਿਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍
ਜੋ ਅੰਗ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਮਿੱਠੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਚਿਤ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਮੇਰਾਸ੍ਯਂ ਸ੍ਵਕਰੈਃ ਸ਼ੂਲਂ ਕਂਪਾਲਂ ਵਰਦਾਭਯੇ
ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲਾ ਚਿਹਰਾ, ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਖੋਪੜੀ, ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਅਤੇ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਰੱਖ ਕੇ,
ਭੁਜੇਨਾਸ਼੍ਲਿष੍ਟਦੇਹਂ ਤਂ ਚਿਨ੍ਤਯੇਨ੍ਮਨਸਾ ਹृਦਿ
ਉਸ ਦੀ ਦੇਹ ਨੂੰ ਬਾਂਹ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ, ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜੁਹੁਯਾਨ੍ਮਾਨ੍ਮਧੁਸਸਿਕ੍ਤੈਰਾਰਗ੍ਵਧਸਮਿਦ੍ਵਰੈਃ
ਉਹ ਅਰਗਵਧਾ ਦੀ ਲੱਕੜ, ਜੋ ਸ਼ਹਦ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰੇ।
ਅਙ੍ਗਾਵृਤੈਰ੍ਬਹਿਃ ਪੂਜ੍ਯਾ ਹृਲ੍ਲੇਖਾਦ੍ਯਾ ਯਥਾਪੁਰਾ
ਹ੍ਰਿੱਲੇਖਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮੰਤ੍ਰ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬਾਹਰ ਪੂਜੇ ਜਾਣ।
ਯਜੇਤ੍ਪੂਰ੍ਵਾਦਿਪਤ੍ਰੇषੁ ਵृषਭਾਦ੍ਯਾਨਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਉਹ ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਆਦਿ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਰਕ੍ਤਾਕਾਰਂ ਤ੍ਰਿਨਯਨਂ ਚਣ੍ਡੇਸ਼ਮਥ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਫਿਰ, ਚੰਡੇਸ਼ ਨੂੰ, ਜੋ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪੂਜਾ ਕਰੇ।