षਡ੍ਭਿਰ੍ਵਰ੍ਣੈਃ षਡਙ੍ਗਾਨਿ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਦੇਸ਼ਿਕਃ
ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ, ਆਚਾਰਿਆ ਮੰਤ੍ਰ ਦੁਆਰਾ ਛੇ ਅੰਗ ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਤਰ੍ਜਨੀਮਧ੍ਯਯੋਰਨ੍ਤ੍ਯਾਨਾਮਿਕਾਙ੍ਗੁष੍ਠਕੇ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ, ਤਰਜਨੀ ਤੇ ਮੱਧੀ ਉਂਗਲ ਦੇ ਅੰਤ, ਅਣਾਮਿਕਾ ਅਤੇ ਅੰਗੂਠਾ ਉੱਤੇ—
ਵਕ੍ਤ੍ਰਹृਤ੍ਪਾਦਗੁਹ੍ਯੇषੁ ਨਿਜਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨਿ ਤਾਃ ਪੁਨਃ
ਮੂੰਹ, ਹਿਰਦਾ, ਪੈਰ, ਗੁਪਤ ਅੰਗ ਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ—
ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਙ੍ਗਾਨਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਜ੍ਜਾਤਿਯੁਕ੍ਤਾਨਿ षਟ੍ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਛੇ ਅੰਗ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਜਾਤੀ ਸਮੇਤ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਹृਦਿ ਵਕ੍ਤ੍ਰੇਂऽਸਯੋਰੂਰ੍ਵੋਃ ਕਣ੍ਠੇ ਨਾਭੌ ਦ੍ਵਿਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਯੋਃ
ਹਿਰਦੇ, ਮੂੰਹ, ਮੋਢੇ, ਰਾਣਾਂ, ਗਲਾ, ਨਾਭੀ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ—
ਦੋਃਪਤ੍ਸਂਧਿषੁ ਸਾਗ੍ਰੇषੁ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਫਿਰ, ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਜੋੜਾਂ ਤੇ ਉਂਗਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹृਦਿ ਵਕ੍ਤ੍ਰਾਂਬੁਜੇ ਟਙ੍ਕਮृਗਾ ਭਯਵਰੇष੍ਵਥ
ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ, ਮੂੰਹ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ, ਡੰਡਾ ਤੇ ਮਿਰਗ ਦੀ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਤੇ ਅਭੈ ਤੇ ਵਰ ਦੀ ਮੁਦਰਾ ਉੱਤੇ—
ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ षਡ ਵਰ੍ਣਾਨ੍ਯਥਾਵਦ੍ਦੇਸ਼ਿਕੋਤ੍ਤਮਃ
ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਛੇ ਅੱਖਰ, ਜਿਵੇਂ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਆਚਾਰਿਆ—
ਪਸ਼੍ਚਾਦਨੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਵ੍ਯਾਪਕਂ ਸੁਧੀਃ
ਫਿਰ, ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਕਰਮ ਕਰੇ।
ਚਤੁਰ੍ਮੂਰ੍ਤਿਵਪੁਸ਼੍ਛਾਯਾਭਾਸਿਤਾਙ੍ਗਾਯ ਸ਼ਂਭਵੇ
ਚਾਰ-ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਚਾਇਆ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ—
ਧ੍ਯਾਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਹੇਸ਼ਾਨਂ ਰੌਪ੍ਯਪਰ੍ਵਤਸਨ੍ਨਿਭਮ੍
ਮਹੇਸ਼ਾਨ ਦੀ ਸਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।
ਪਰਸ਼੍ਵਧਵਰਾਭੀਤਿਮृਗਹਸ੍ਤਂ ਸ਼ੁਭਾਨਨਮ੍
ਉਹ ਪਰਸ਼ੂ, ਵਰ ਤੇ ਅਭੈ ਦੀ ਮੁਦਰਾ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮਿਰਗ, ਅਤੇ ਸੁਭ ਅਨਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਕृਤਿਂ ਵਸਾਨਂ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਦ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਕਮ੍
ਬਾਘ ਦੀ ਆਕਾਰੀ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਤ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਂ ਜਪੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਸ਼ੈਵਵਰ੍ਤ੍ਮਨਾ
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਚ ਦਿਖਾਈ ਹੋ ਕੇ, ਸੱਚ ਦੀ ਸਾਰ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸਿਦ੍ਧੋ ਭਵੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਸਾਧਕਾਭੀष੍ਟਸਿਦ੍ਧਿਦਃ
ਫਿਰ ਮੰਤਰ ਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸਿਧੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਾਮਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਤਥਾ ਰੌਦ੍ਰੀ ਕਾਲੀ ਕਲਪਦਾਦਿਕਾ
ਵਾਮਾ, ਜ੍ਯੇਸ਼ਠਾ, ਰੌਦਰੀ, ਕਾਲੀ ਅਤੇ ਕਲਪਦਾ ਆਦਿ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ।
ਬਲਪ੍ਰਮਥਨੀ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤਦਮਨ੍ਯਥ
ਫਿਰ ਬਲਪ੍ਰਮਥਨੀ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਨਮੋ ਭਗਵਤੇ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸਕਲਾਦਿ ਵਦੇਤ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ 'ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਕਹਿ ਕੇ, ਬਾਕੀ ਸਭ ਕੁਝ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯੋਗਪੀਠਾਤ੍ਮਨੇ ਭੂਯੋ ਨਮਸ੍ਤਾਰਾਦਿਕੋ ਮਨੁਃ
ਮਨਤਰ 'ਨਮਸ' ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਜੋ ਯੋਗ ਪੀਠ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਆਧੀਨ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਜਪਣਾ।
ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਮੂਲੇਨ ਸਂਕਲ੍ਪ੍ਯ ਤਤ੍ਰਾਵਾਹ੍ਯ ਯਜੇਚ੍ਛਿਵਮ੍
ਮੂਲ ਨਾਲ ਰੂਪ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਥਾਂ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਂਕਾਸ਼ਂ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਤਤ੍ਪੁਰੁषਾਦਿਕਾ
ਸ਼ੁੱਧ ਸਫ਼ਟਿਕ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ 'ਚ ਤਤਪੁਰੁਸ਼ ਆਦਿ ਰੂਪ।
ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਯਥਾਵਤ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਚਾਰ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਣ ਚਾਹੀਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ।
ਅਙ੍ਗਾਨਿ ਕੇਸਰਸ੍ਥਾਨਿ ਵਿਘ੍ਨੇਸ਼ਾਨ੍ਪਨ੍ਨਗਾਨ੍ਯਜੇਤ੍
ਕੇਸ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ, ਵਿਘਨ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ।
ਏਕਨੇਤ੍ਰਮੇਕਰੁਦ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਮੂਰ੍ਤਿਂ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਇਕ ਅੱਖ ਵਾਲਾ, ਇਕ ਰੁਦ੍ਰ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਗਲੇ ਪੜਾਅ 'ਤੇ।
ਰਕ੍ਤਪੀਤਸਿਤਾਰਕ੍ਤਕृष੍ਣਰਕ੍ਤਾਞ੍ਜਨਾਸਿਤਾਨ੍
ਲਾਲ, ਪੀਲਾ, ਚਿੱਟਾ, ਲਾਲ-ਕਾਲਾ, ਕਾਲਾ, ਤੇ ਕਾਜਲ ਵਰਗਾ ਕਾਲਾ।
ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਾਞ੍ਛੂਲਵਜ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਚਾਪਹਸ੍ਤਾਨ੍ਮਨੋਰਮਾਨ੍
ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਵਜਰ, ਹਥਿਆਰ, ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ।
ਤਤੋ ਨਨ੍ਦਿਮਹਾਕਾਲੌ ਗਣੇਸ਼ਂ ਵृषਭਂ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ ਨੰਦੀ, ਵੱਡਾ ਰੂਪ, ਗਣੇਸ਼, ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਵੱਛ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣਤੋਯਾਰੁਣਸ਼੍ਯਾਮਮੁਕ੍ਤੇਨ੍ਦੁਸਿਤਪਾਟਲਾਨ੍
ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਪਾਣੀ ਵਰਗਾ, ਲਾਲੀਮਾਂ, ਕਾਲਾ, ਮੋਤੀ ਵਰਗਾ, ਚੰਦਨ ਵਰਗਾ ਚਿੱਟਾ, ਤੇ ਹਲਕਾ ਲਾਲ।
ਇਤ੍ਥਂ ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ੋ ਜਪੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪਣਾ।
ਦ੍ਵਿਸਹਸ੍ਰਂ ਜਪਨ੍ ਰੋਗਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪਣ ਨਾਲ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਇਸ 'ਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।