ਤਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਂ ਮਾਰ੍ਜਨਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਂ ਦ੍ਵਿਜਭੋਜਨਮ੍
ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਸ਼ੁਧੀ ਲਈ ਅਤੇ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਦੁਜਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਲਈ ਰੱਖੋ।
ਕਾਰ੍ਯਾ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯੈ ਤੁ ਵਿਦ੍ਯਾਯਾਸ੍ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਯੋਗਕਾਨ੍
ਗਿਆਨ ਦੀ ਸਿਧੀ ਲਈ, ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਲਾਜ਼ਮੀ ਅਮਲ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸਿਦ੍ਧੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂਸ੍ਤੁ ਵਿਦਧੀਤ ਯਥਾ ਤਥਾ
ਜਦ ਮੰਤਰ ਸਿਧ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਅਮਲ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਭਗਮਾਲਾਯਾ ਵਿਦ੍ਯਾਸਿਦ੍ਧ੍ਯੈਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਸਿਧੀ ਲਈ ਭਾਗਮਾਲਾ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰਨੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਯਃ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯੈ ਤੁ ਵਿਦ੍ਯਾਯਾਃ ਪ੍ਰਯੋਗਾਨ੍ਸਾਧਯੇਤ੍ਤਤਃ
ਗਿਆਨ ਦੀ ਸਿਧੀ ਲਈ, ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਅਮਲ ਪੂਰੇ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਭੇਰੁਡਾਮਨ੍ਤ੍ਰਮੁਕ੍ਤਂ ਤੁ ਸ਼ੇषਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਭੇਰੁੜਾ ਮੰਤਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪੁਰਾਵਚ੍ਚ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਂ ਸਾਧਕਸਤ੍ਤਮੈਃ
ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਚੋਟੀ ਦੇ ਸਾਧਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਹਵਨਾਦਿ ਦਸ਼ਾਂਸ਼ੇਨ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਕ੍ਰਮੇਣ ਹਿ
ਹਵਨ ਆਦਿ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਤਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਹੋਮਾਦਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਾਰ੍ਗਤਃ
ਉਸੇ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ, ਹਵਨ ਆਦਿ ਦੱਸੇ ਮਾਰਗ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਹੋਮਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਦ੍ਯਾਸਿਦ੍ਧਿਯੈਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਸਿਧੀ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਹਵਨ ਤੇ ਹੋਰ ਰੀਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਣ।
ਵਿਦ੍ਯਾਯਾਃ ਕੁਲਸੁਨ੍ਦਰ੍ਯਾਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਦੁਜ, ਕੁਲਸੁੰਦਰੀਆਂ ਦੀ ਗਿਆਨ ਰੀਤ ਕਰਨੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।
ਹੋਮਾਦਿਸ੍ਤਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ੇਨ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਵਿਧਾਨਤਃ
ਹਵਨ ਆਦਿ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਦੱਸੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਜਪੋ ਨਿਤ੍ਯਪਤਾਕਾਯਾ ਹੋਮਾਦਿਸ੍ਤਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਤਃ
ਨਿਤਯਪਤਾਕਾ ਲਈ ਜਪ, ਹਵਨ ਆਦਿ ਵੀ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਰੱਖ ਕੇ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਯਤ੍ਪੂਰ੍ਵਵਦਾਖ੍ਯਾਤਂ ਵਿਦ੍ਯਾਸਿਦ੍ਧ੍ਯੈ ਤੁ ਸਾਧਨਮ੍
ਗਿਆਨ ਦੀ ਸਿਧੀ ਲਈ ਹੋਰ ਜੁਗਤੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਤਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਹੋਮਾਦਿ ਸਮੁਦੀਰਿਤਮ੍
ਹੋਮ ਆਦਿ ਦੀ ਰੀਤ ਦਸਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਹੋਮਾਦਿਸ੍ਤਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ੇਨ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਦ੍ਰਵ੍ਯੈਃ ਸਮੀਰਿਤਃ
ਹੋਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਵੀ, ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ, ਦਸਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਕਾਰ੍ਯੋ ਵਿਦ੍ਯਾਸਿਦ੍ਧ੍ਯੈ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਤਵ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਮੇਵਾਤ੍ਰ ਯਨ੍ਤ੍ਰਸਾਧਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਇੱਥੇ ਹਰ ਕੰਮ ਯੰਤਰ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਂ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਮਨੁਜੋ ਭੁਕ੍ਤਿਂ ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਚ ਵਿਨ੍ਦਤਿ
ਜਿਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰੋ ਮਨੁਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਸ੍ਤਾਰਾਦ੍ਯੋ ऽਯਂ षਡਕ੍ਸ਼ਰਃ
ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ 'ਤਾ' ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
षਡ੍ਭਿਰ੍ਵਰ੍ਣੈਃ षਡਙ੍ਗਾਨਿ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਦੇਸ਼ਿਕਃ
ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ, ਆਚਾਰਿਆ ਮੰਤ੍ਰ ਦੁਆਰਾ ਛੇ ਅੰਗ ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਤਰ੍ਜਨੀਮਧ੍ਯਯੋਰਨ੍ਤ੍ਯਾਨਾਮਿਕਾਙ੍ਗੁष੍ਠਕੇ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ, ਤਰਜਨੀ ਤੇ ਮੱਧੀ ਉਂਗਲ ਦੇ ਅੰਤ, ਅਣਾਮਿਕਾ ਅਤੇ ਅੰਗੂਠਾ ਉੱਤੇ—
ਵਕ੍ਤ੍ਰਹृਤ੍ਪਾਦਗੁਹ੍ਯੇषੁ ਨਿਜਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨਿ ਤਾਃ ਪੁਨਃ
ਮੂੰਹ, ਹਿਰਦਾ, ਪੈਰ, ਗੁਪਤ ਅੰਗ ਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ—
ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਙ੍ਗਾਨਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਜ੍ਜਾਤਿਯੁਕ੍ਤਾਨਿ षਟ੍ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਛੇ ਅੰਗ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਜਾਤੀ ਸਮੇਤ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਹृਦਿ ਵਕ੍ਤ੍ਰੇਂऽਸਯੋਰੂਰ੍ਵੋਃ ਕਣ੍ਠੇ ਨਾਭੌ ਦ੍ਵਿਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਯੋਃ
ਹਿਰਦੇ, ਮੂੰਹ, ਮੋਢੇ, ਰਾਣਾਂ, ਗਲਾ, ਨਾਭੀ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ—
ਦੋਃਪਤ੍ਸਂਧਿषੁ ਸਾਗ੍ਰੇषੁ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਫਿਰ, ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਜੋੜਾਂ ਤੇ ਉਂਗਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹृਦਿ ਵਕ੍ਤ੍ਰਾਂਬੁਜੇ ਟਙ੍ਕਮृਗਾ ਭਯਵਰੇष੍ਵਥ
ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ, ਮੂੰਹ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ, ਡੰਡਾ ਤੇ ਮਿਰਗ ਦੀ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਤੇ ਅਭੈ ਤੇ ਵਰ ਦੀ ਮੁਦਰਾ ਉੱਤੇ—
ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ षਡ ਵਰ੍ਣਾਨ੍ਯਥਾਵਦ੍ਦੇਸ਼ਿਕੋਤ੍ਤਮਃ
ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਛੇ ਅੱਖਰ, ਜਿਵੇਂ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਆਚਾਰਿਆ—
ਪਸ਼੍ਚਾਦਨੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਵ੍ਯਾਪਕਂ ਸੁਧੀਃ
ਫਿਰ, ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਕਰਮ ਕਰੇ।
ਚਤੁਰ੍ਮੂਰ੍ਤਿਵਪੁਸ਼੍ਛਾਯਾਭਾਸਿਤਾਙ੍ਗਾਯ ਸ਼ਂਭਵੇ
ਚਾਰ-ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਚਾਇਆ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ—