ਦਾਰੁਭਿਃ ਕੁਰੁਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦਿਗੁਣਂ ਫਲਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੋ ਗੁਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਫੁਟਿਕਾਭਿਃ ਸ਼ਿਲਾਭਿਸ੍ਤੁ ਜ੍ਞੇਯਂ ਦਸ਼ਗੁਣੋਤ੍ਤਰਮ੍
ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਜਾਂ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਬਣਾਉਣ 'ਤੇ, ਫਲ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਲਯਂ ਤਡਾਗਂ ਵਾ ਗ੍ਰਾਮਂ ਵਾ ਪਾਲਯੇਤ੍ਤੁ ਯਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੰਦਰ, ਪੋਖਰ ਜਾਂ ਪਿੰਡ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਦੇਵਾਲਯਸ੍ਯ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਂ ਲੇਪਸੇਚਨਮਣ੍ਡਨੈਃ
ਮੰਦਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲੀਪਣ, ਛਿੜਕਣ ਅਤੇ ਸਜਾਵਟ ਕਰਕੇ,
ਵੇਤਨਾਦ੍ਵਿष੍ਟਿਤੋ ਵਾਪਿ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾਃ
ਚਾਹੇ ਮਜਦੂਰੀ ਲਈ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨੇਕ ਕੰਮ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ,
ਤਾਡਾਗਾਰ੍ਦ੍ਧਫਲਂ ਰਾਜਨ੍ਕਾਸਾਰੇ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਰਾਜਾ, ਪੋਖਰ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਫਲ ਝੀਲ ਦੇ ਅੱਧਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਾਪੀਸ਼ਤਗੁਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਕੁਲ੍ਯਾਯਾਂ ਭੂਪਤੇਃ ਫਲਮ੍
ਭੂਪਤਿ, ਕੂਏ ਦਾ ਫਲ ਨਦੀ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਯੋਃ ਫਲਂ ਸਮਾਨਂ ਸ੍ਯਾਦਿਤ੍ਯਾਹ ਕਮਲੋਦ੍ਭਵਃ
ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਫਲ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ।
ਭੁਵਂ ਤਯੋਃ ਸਮਫਲਂ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਵੇਦਵਿਦੋ ਜਨਾਃ
ਵੇਦ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਫਲ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦਰਿਦ੍ਰਃ ਕੁਰੁਤੇ ਕੂਪਂ ਸਮਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਜੇ ਗਰੀਬ ਮਨੁੱਖ ਕੂਆ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਪੁੰਨ ਵੀ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਯਾਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭੁਵਨਂ ਕੁਲਤ੍ਰਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਤਿੰਨ ਪੀੜੀਆਂ ਸਮੇਤ।
ਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਤਸ੍ਯ ਛਾਯਾਯਾਂ ਤਿष੍ਟਨ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਨਯਤ੍ਯਮੁਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਧਾ ਪਲ ਖੜਾ ਰਹਿਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਡਾਗਗ੍ਰਾਮਕਰ੍ਤ੍ਤਾਰਃ ਪੂਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਹਰਿਣਾ ਸਹ
ਜੋ ਪੋਖਰ ਜਾਂ ਪਿੰਡ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਕੁਰ੍ਵਤੇ ਦੇਵਤਾਰ੍ਥਂ ਵਾ ਤੇषਾਂ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਸ਼ृਣੁ
ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੰਨ ਦਾ ਫਲ ਸੁਣ।
ਤਾਵਦ੍ਵਰ੍षਾਣਿ ਨਾਕਸ੍ਥੋ ਮੋਦਤੇ ਕੁਲਕੋਟਿਭਿਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀਆਂ ਕਰੋੜਾਂ ਪੀੜੀਆਂ ਦੇ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਾਲ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਯੁਗਾਨਾਮੇਕਸਤ੍ਪਤਿਮ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵਾਸਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਇਕੋ ਮਾਲਕ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਰਾਜਨ੍ਵਦਤੋ ਮੇ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਕਿੰਨਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਵਸੇਤ੍ਕਲ੍ਪਸ਼ਤਂ ਸਾਗ੍ਰਂ ਨਾਰਾਯਣਪਦਂ ਨृਪ
ਉਹ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਸੌ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ।
ਗਙ੍ਗਾਮृਤਿਕਯਾ ਚੈਵ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਸ਼ृਣੁ
ਹੁਣ ਗੰਗਾ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਣ ਦਾ ਫਲ ਸੁਣੋ।
ਸਂਗੀਯਮਾਨਚਰਿਤੋ ਮੋਦਤੇ ਵਿष੍ਣੁਂਮਦਿਰੇ
ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਗਾਏ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਵਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਪਾਤਕਾਨਿ ਹਤਾਨਿ ਚ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਸਮੇਤ ਇੰਨੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਵਾਸਿਨਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਵਸੇਦਾਚਨ੍ਦ੍ਰਤਾਰਕਮ੍
ਉਹ ਦੂਧੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ, ਚੰਦ ਤੇ ਤਾਰੇ ਰਹਿਣ ਤਕ, ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸ ਯਾਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਦਨੇ ਕੁਲਤ੍ਰਿਤਯਤਸਂਯੁਤਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਤਿੰਨ ਪੀੜੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ।
ਸ ਵਸੇਦ੍ਵਿष੍ਣੁਭਵਨੇ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਹੋਣ ਤਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸੋ ऽਪ੍ਯੇਕਵਿਂਸ਼ਤਿਕੁਲੈਰ੍ਮੋਦਤੇ ਵਿष੍ਣੁਮਨ੍ਦਿਰੇ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਤੀ ਪੀੜੀਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤਸ੍ਯ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਰ੍ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਾਨ੍ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਮੁੜ ਆਉਣੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਕੁਲਾਯੁਤਯੁਤਃ ਸੋ ऽਪਿ ਮੋਦਤੇ ਵੈष੍ਣਵੇ ਪਦੇ
ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦਸਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵੰਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਲਾਯੁਤਾਯੁਤਯੁਤਃ ਸੋ ऽਪਿ ਵਿष੍ਣੁਪੁਰੇ ਵਸੇਤ੍
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਲੱਖਾਂ ਵੰਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਕੁਲਕੋਟਿਯੁਤੋ ਰਾਜਨ੍ਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਲਭਤੇ ਹਰੇਃ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਵੰਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਉਹ ਹਰੀ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਾਯੁਜ੍ਯਕਂ ਤਸ੍ਯ ਭਵੇਤ੍ਯੁਲਸ਼ਤਾਯੁਤੈਃ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਣਗਿਣਤ ਲੱਖਾਂ ਨਾਲ।