ਆਰੁਰੋਹ ਵਿਮਾਨਂ ਤਤ੍षष੍ਠੋ ਰਾਜਾ ਸਮਾਂਸ਼ਭਾਕ੍
ਉਹ ਛੇਵਾਂ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਫਲ ਵਿਚ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਸੀ, ਵਿਮਾਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਤਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪਾਪਾਦਾਜਨ੍ਮਮਰਣਾਨ੍ਤਿਕਾਤ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਤੋਂ, ਜਨਮ ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੋ ऽਪ੍ਯਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਖਿਲਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰੋਨਿਰ੍ਮਾਣਸਂਭਵਮ੍
ਉਹ ਵੀ ਸਰੋਵਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਪੁੰਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਾਪਿ ਹਰੇਰ੍ਵਾਪਿ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਸ਼ृਣੁ
ਹੁਣ ਸੁਣ, ਜੋ ਇਹ ਕੰਮ ਸ਼ਿਵ ਜਾਂ ਹਰੀ ਲਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਪੁੰਨ।
ਕਲ੍ਪਤ੍ਰਯਂ ਵਿष੍ਣੁਪਦੇ ਤਿष੍ਟਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤਿੰਨ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਯਾਵਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਤਨ੍ਮੇ ਨਿਗਦਤਃ ਸ਼ृਣੁ
ਜਿੰਨਾ ਪੁੰਨ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣ।
ਕਲ੍ਪਤ੍ਰਯਂ ਵਿष੍ਣੁਪਦੇ ਤਿष੍ਟਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤਿੰਨ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਯਾਵਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਤਨ੍ਮੇ ਨਿਗਦਤਃ ਸ਼ृਣੁ
ਜਿੰਨਾ ਪੁੰਨ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣ।
ਕਲ੍ਪਤ੍ਰਯਂ ਵਿष੍ਣੁਪਦੇ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਰਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਟਿਕ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਯੋਗਿਨਾਮੇਵ ਕੁਲੇ ਜਾਤੋ ਦਯੋਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਇਆ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਦਾਰੁਭਿਃ ਕੁਰੁਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦਿਗੁਣਂ ਫਲਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੋ ਗੁਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਫੁਟਿਕਾਭਿਃ ਸ਼ਿਲਾਭਿਸ੍ਤੁ ਜ੍ਞੇਯਂ ਦਸ਼ਗੁਣੋਤ੍ਤਰਮ੍
ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਜਾਂ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਬਣਾਉਣ 'ਤੇ, ਫਲ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਲਯਂ ਤਡਾਗਂ ਵਾ ਗ੍ਰਾਮਂ ਵਾ ਪਾਲਯੇਤ੍ਤੁ ਯਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੰਦਰ, ਪੋਖਰ ਜਾਂ ਪਿੰਡ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਦੇਵਾਲਯਸ੍ਯ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਂ ਲੇਪਸੇਚਨਮਣ੍ਡਨੈਃ
ਮੰਦਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲੀਪਣ, ਛਿੜਕਣ ਅਤੇ ਸਜਾਵਟ ਕਰਕੇ,
ਵੇਤਨਾਦ੍ਵਿष੍ਟਿਤੋ ਵਾਪਿ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾਃ
ਚਾਹੇ ਮਜਦੂਰੀ ਲਈ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨੇਕ ਕੰਮ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ,
ਤਾਡਾਗਾਰ੍ਦ੍ਧਫਲਂ ਰਾਜਨ੍ਕਾਸਾਰੇ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਰਾਜਾ, ਪੋਖਰ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਫਲ ਝੀਲ ਦੇ ਅੱਧਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਾਪੀਸ਼ਤਗੁਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਕੁਲ੍ਯਾਯਾਂ ਭੂਪਤੇਃ ਫਲਮ੍
ਭੂਪਤਿ, ਕੂਏ ਦਾ ਫਲ ਨਦੀ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਯੋਃ ਫਲਂ ਸਮਾਨਂ ਸ੍ਯਾਦਿਤ੍ਯਾਹ ਕਮਲੋਦ੍ਭਵਃ
ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਫਲ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ।
ਭੁਵਂ ਤਯੋਃ ਸਮਫਲਂ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਵੇਦਵਿਦੋ ਜਨਾਃ
ਵੇਦ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਫਲ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦਰਿਦ੍ਰਃ ਕੁਰੁਤੇ ਕੂਪਂ ਸਮਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਜੇ ਗਰੀਬ ਮਨੁੱਖ ਕੂਆ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਪੁੰਨ ਵੀ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਯਾਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭੁਵਨਂ ਕੁਲਤ੍ਰਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਤਿੰਨ ਪੀੜੀਆਂ ਸਮੇਤ।
ਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਤਸ੍ਯ ਛਾਯਾਯਾਂ ਤਿष੍ਟਨ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਨਯਤ੍ਯਮੁਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਧਾ ਪਲ ਖੜਾ ਰਹਿਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਡਾਗਗ੍ਰਾਮਕਰ੍ਤ੍ਤਾਰਃ ਪੂਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਹਰਿਣਾ ਸਹ
ਜੋ ਪੋਖਰ ਜਾਂ ਪਿੰਡ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਕੁਰ੍ਵਤੇ ਦੇਵਤਾਰ੍ਥਂ ਵਾ ਤੇषਾਂ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਸ਼ृਣੁ
ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੰਨ ਦਾ ਫਲ ਸੁਣ।
ਤਾਵਦ੍ਵਰ੍षਾਣਿ ਨਾਕਸ੍ਥੋ ਮੋਦਤੇ ਕੁਲਕੋਟਿਭਿਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀਆਂ ਕਰੋੜਾਂ ਪੀੜੀਆਂ ਦੇ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਾਲ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਯੁਗਾਨਾਮੇਕਸਤ੍ਪਤਿਮ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵਾਸਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਇਕੋ ਮਾਲਕ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਰਾਜਨ੍ਵਦਤੋ ਮੇ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਕਿੰਨਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਵਸੇਤ੍ਕਲ੍ਪਸ਼ਤਂ ਸਾਗ੍ਰਂ ਨਾਰਾਯਣਪਦਂ ਨृਪ
ਉਹ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਸੌ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ।
ਗਙ੍ਗਾਮृਤਿਕਯਾ ਚੈਵ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਸ਼ृਣੁ
ਹੁਣ ਗੰਗਾ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਣ ਦਾ ਫਲ ਸੁਣੋ।
ਸਂਗੀਯਮਾਨਚਰਿਤੋ ਮੋਦਤੇ ਵਿष੍ਣੁਂਮਦਿਰੇ
ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਗਾਏ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।