ਵਿਮੁਕ੍ਤਸਰ੍ਵਪਾਪੌਘੈਸ੍ਤਾਂ ਚ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪਾਪਕृਤ੍ਯਾਦਿਦੁਃਖੌਘੈਰਿਤਰੈਰਪਿ
ਪਾਪ ਕਰਮਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਭਾਵਯਨ੍ਵਿषਯੈਃ ਪੁष੍ਪੈਃ ਪੂਜਯਂਸ੍ਤਨ੍ਮਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦੇਵੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਤਿਤ੍ਤਿਥੌ ਤਦ੍ਭਜਨਂ ਜਪਹੋਮਾਦਿਕਂ ਚਰੇਤ੍
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ, ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ, ਜਪ, ਹਵਨ ਆਦਿ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੌਦ੍ਰਂ ਗੁਡਂ ਨਾਲਿਕੇਰਫਲਂ ਲਾਜਾ ਤਿਲਂ ਦਧਿ
ਸ਼ਹਦ, ਗੁੜ, ਨਾਰੀਅਲ, ਲਾਜ, ਤਿਲ ਤੇ ਦਹੀਂ—
ਕਾਮੇਸ਼੍ਵਰ੍ਯਾਦਿਸ਼ਕ੍ਤੀਨਾਂ ਸਰ੍ਵਾਸਾਮਪਿ ਚੋਦਿਤਮ੍
—ਇਹ ਸਭ ਕਾਮੇਸ਼ਵਰੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਲਈ ਭੋਗ ਵਜੋਂ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ।
ਨਿਵੇਦਯੇਞ੍ਚ ਜੁਹੁਯਾਦ੍ਵਹ੍ਨੌ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਨृਣਾਮਪਿ
ਇਹ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਂਪਿष੍ਯ ਗੁਟਿਕੀਕृਤ੍ਯ ਤਾਭਿਃ ਸਰ੍ਵਂ ਚ ਸਾਧਯੇਤ੍
ਇਹ ਸਭ ਨੂੰ ਪੀਸ ਕੇ ਗੋਲੀ ਬਣਾਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਭੌਮੇ ਰਕ੍ਤੋਤ੍ਪਲੈਃ ਸੌਮ੍ਯੇ ਵਾਰੇ ਤਗਰਸਂਭਵੈਃ
ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ ਲਾਲ ਕਮਲ ਨਾਲ, ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਤਗਰ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ—
ਨੀਲੋਤ੍ਪਲੈਰ੍ਮਨ੍ਦਵਾਰੇ ਪੂਜਯੇਦਿष੍ਟਮਾਦਰਾਤ੍
ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਨੂੰ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਚਾਹੀਦੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਕਰੇ।
ਪਾਯਸਂ ਦੁਗ੍ਧਕਦਲੀਨਵਨੀਤਸਿਤਾਘृਤਮ੍
ਚਾਵਲ ਦੀ ਖੀਰ, ਦੁੱਧ, ਕੇਲਾ, ਤਾਜਾ ਮੱਖਣ, ਚੀਨੀ ਤੇ ਘੀ—
ਗ੍ਰਹਪੀਡਾਂ ਵਿਜਿਤ੍ਯਾਸ਼ੁਸੁਖਾਨਿ ਚ ਸਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਤੁਰੰਤ ਸੁਖ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦਹ੍ਯਮਾਨਾਂ ਹृਤਸ੍ਵਾਨ੍ਤਾਂ ਮਸ੍ਤਕਸ੍ਥਾਪਿਤਾਞ੍ਜਲਿਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅੰਦਰੋਂ ਸੜ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਦਿਲ ਚੁਰਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਜੋ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਰੱਖੇ—
ਵਾਯੁਪ੍ਰੇਙ੍ਖਤ੍ਪਤਾਕਾਸ੍ਥਪਦਾ ਪਦ੍ਮਕਲੇਵਰਾਮ੍
ਜਿਸ ਦੇ ਪੈਰ ਕਮਲ-ਆਕਾਰ ਦੀ ਅਸਨ 'ਤੇ ਹੋਣ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਝੰਡਾ ਹਵਾ ਵਿਚ ਲਹਿਰ ਰਹੀ ਹੋਵੇ—
ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਨਰ੍ਚਯੇਞ੍ਚਕ੍ਰਂ ਮਧ੍ਯੇ ਦੇਵੀਂ ਦਿਗਂਬਰਾਮ੍
ਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਮਨੁੱਖ ਚੱਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨਗਨ ਦੇਵੀ ਹੋਵੇ।
ਅਨ੍ਯੈਃ ਸੁਗਨ੍ਧਿਸ਼ੇਫਆਲੀਕੁਸੁਮਾਦ੍ਯੈਃ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਹੋਰ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਤੇ ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਾਵਚ੍ਛਰੀਰਪਾਤਃ ਸ੍ਯਾਚ੍ਛਾਪੋ ਵਾਨਪਗਾਸ੍ਯ ਸਾ
ਜਦ ਤਕ ਸਰੀਰ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦਾ ਜਾਂ ਸ਼ਾਪ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਐਸੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਥੈਵ ਕੈਰਵੈ ਰਕ੍ਤੈਰਙ੍ਗਨਾਃ ਸ੍ਵਵਸ਼ਂ ਨਯੇਤ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲਾਲ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ, ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮਲ੍ਲਿਕਾਮਾਲਤੀਜਾਤੀਸ਼ਤਪਤ੍ਰੈਰ੍ਹੁਤੈਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਚੰਬੇ, ਮਾਲਤੀ, ਜਾਤੀ ਤੇ ਸੌ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਹਵਨ ਨਾਲ, ਇਹ ਕਾਰਜ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਰਗ੍ਵਧਪ੍ਰਸੂਨੈਸ੍ਤੁ ਕ੍ਸ਼ੌਦ੍ਰਾਕ੍ਤੈਰ੍ਹਵਨਾਦ੍ਭਵੇਤ੍
ਆਰਗਵਧ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਜੋ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਹੋਣ, ਹਵਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਇਹ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਜ੍ਯਾਕ੍ਤੈਃ ਕਰਵੀਰੋਤ੍ਥੈਃ ਪ੍ਰਸੂਨੈਰਰੁਣੈਰ੍ਹੁਤੈਃ
ਘੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਕਰਵੀਰ ਦੇ ਲਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਹਵਨ ਨਾਲ, ਇਹ ਕਾਰਜ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੂषਾਵਾਹਨਵਾਣਿਜ੍ਯਸਿਦ੍ਧਯਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਵਾਞ੍ਛਿਤਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚਾਹੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਹਣੇ, ਸਵਾਰੀ ਤੇ ਵਪਾਰ ਦੀ ਇੱਛਤ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਤੈਲਾਕ੍ਤੈਰ੍ਨਿਸ਼ਾਮਧ੍ਯੇ ਤ੍ਵਾਨਯੇਦ੍ਵਾਞ੍ਛਿਤਾਂ ਵਧੂਮ੍
ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਤੇਲ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਵਧੂ ਨੂੰ ਲਿਆ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮਾਸਾਦਰਾਤੇਸ੍ਤਸ੍ਯਾਰ੍ਤਿਰ੍ਜ੍ਵਰੇਣ ਭਵਤਿ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੇ ਉਹ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਇਨਕਾਰ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਬੁਖਾਰ ਰਾਹੀਂ ਪੀੜਾ ਆਵੇਗੀ।
ਸ਼ਤ੍ਰੋਰ੍ਦ੍ਦਾਹਵ੍ਰਣਾਨਿ ਸ੍ਯੁਰ੍ਦੁਃਸਾਧ੍ਯਾਨਿ ਚਿਕਿਤ੍ਸਕੈਃ
ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਸੜਦੇ ਜਖਮ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਜੋ ਡਾਕਟਰਾਂ ਲਈ ਠੀਕ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੋਵੇ।
ਮਰਿਚੈਃ ਸਰ੍षਪਾਜ੍ਯਾਕ੍ਤੌਨਸ਼ਿ ਹੋਮਾਨੁਸਾਰਤਃ
ਕਾਲੀ ਮਿਰਚ ਤੇ ਸਰੋਂ, ਘੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹਵਨ ਕਰਨ ਨਾਲ—
ਸ਼ਾਲਿਭਿਸ਼੍ਚਾਜ੍ਯਸਂਸਿਕ੍ਤੈਰ੍ਹੇਮਾਚ੍ਛਾਲੀਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਘੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕੇ ਹੋਏ ਚੌਲਾਂ ਦੀ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਚਾਵਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਧ੍ਯਰ੍ਕ੍ਸ਼ਵृਕ੍ਸ਼ਸਂਭੂਤਾਂ ਪਿष੍ਟਪਾਦਰਜਃਕृਤਾਮ੍
ਚੰਗੇ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਮਿੱਟੀ, ਪੀਸ ਕੇ ਲਗਾਈ ਹੋਈ—
ਪ੍ਰਪਦਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਜਙ੍ਘਾਭ੍ਯਾਂ ਜਾਨੁਭ੍ਯਾਮੁਰੁਯੁਗ੍ਮਤਃ
ਉਹ ਪੈਰਾਂ, ਪਿੰਡੀਆਂ, ਗੁੱਟਾਂ ਅਤੇ ਦੋ ਵੱਡੀਆਂ رانਾਂ ਨਾਲ,
ਸ਼ਿਰਸਾ ਚ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇਨ ਚ੍ਛਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵੈ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਤੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਕੱਟ ਕੇ,