ਮੁਮੁਦੇ ऽਤਿਤਰਾਂ ਭੂਪਃ ਸ੍ਵਯਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤਃ
ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਆਪ ਕਰਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਰਾਜਾਜ੍ਞਯਾ ਸੋ ऽਪਿ ਬੁਦ੍ਧਿਸਾਗਰਕੋ ਮੁਦਾ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਬੁੱਧਿਸਾਗਰ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ—
ਧਨੁषਾਂ ਚੈਵ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਸਰ੍ਵਤੋ ਵਿਸ੍ਤृਤਾਯਤਾਮ੍
—ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਪੰਜਾਹ ਧਨੁਸ਼ ਲੰਬਾ ਤੇ ਚੌੜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਤਾਂ ਵਿਨਿਰ੍ਮਾਯ ਸਰਸੀਂ ਰਾਜ੍ਞੇ ਸਰ੍ਵਂ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਉਹ ਝੀਲ ਬਣਾਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਪਾਨ੍ਥਾਃ ਪਿਪਾਸਿਤਾ ਭੂਪ ਲਭਨ੍ਤੇ ਸ੍ਮ ਜਲਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਪਿਆਸੇ ਯਾਤਰੀ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਥੇ ਸੁੱਚਾ ਪਾਣੀ ਲੱਭਦੇ ਸਨ।
ਪ੍ਰਮृਤੋ ਗਤਵਾਂਲ੍ਲੋਕਂ ਲੋਕਸ਼ਾਸ੍ਤੁਰ੍ਮਮ ਪ੍ਰਭੋ
ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਧੋ ਕੇ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਚਿਤ੍ਰਗੁਤ੍ਪਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਮਹ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਪਰ ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਕਰਤਬ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਰ੍ਮਵਿਮਾਨਂ ਤੁ ਸਮਾਰੋਢੁਮਿਹਾਰ੍ਹਤਿ
ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹਨ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ।
ਵਿਮਾਨਂ ਧਰ੍ਮਸਂਜ੍ਞਂ ਤੁ ਆਰੋਢੁਂ ਬੁਦ੍ਧਿਸਾਗਰਃ
ਬੁੱਧਿਸਾਗਰ ਨੇ ਧਰਮ ਨਾਮਕ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ।
ਮृਤੋ ਗਤੋ ਮਮ ਸ੍ਥਾਨਂ ਨਮਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਮਰ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਥਾਂ ਆਇਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਕਥਿਤਂ ਚਿਤ੍ਰਗੁਤ੍ਪੇਨ ਧਰ੍ਮਂ ਸਰਸਿਸਂਭਵਮ੍
ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਨੇ ਉਹ ਧਰਮ ਦੱਸਿਆ ਜੋ ਸਰੋਵਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਅਧਿਤ੍ਯਕਾਯਾਂ ਭੂਪਾਲ ਸੈਕਤਸ੍ਯ ਗਿਰੇਃ ਪਰਾ
ਰਾਜਾ, ਰੇਤਲੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪਾਸੇ ਢਲਾਨ ਉੱਤੇ—
ਤਤਃ ਕਾਲਾਨ੍ਤਰੇ ਤੇਨ ਵਾਰਾਹੇਣ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਫਿਰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਵਾਰਾਹ ਦੁਆਰਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ—
ਤਤੋ ऽਨ੍ਯਦਾਮੁਯਾ ਕਾਲ੍ਯਾਹਸ੍ਤ ਯੁਗ੍ਮਮਿਤਃ ਕृਤਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੋਰ ਸਮੇਂ, ਉਸੇ ਵਾਰਾਹ ਨੇ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਜੋੜਾ ਸਰੋਵਰ ਬਣਾਇਆ।
ਪੀਤਂ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰੈਰ੍ਵਨਚਰੈਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵੈਸ੍ਤृष੍ਣਾਸਮਾਕੁਲੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੋਟੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਪੀ ਲਿਆ, ਜੋ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਤੰਗ ਸਨ।
ਹਸ੍ਤਤ੍ਰਯਮਿਤਃ ਖਾਤਃ ਕृਤਸ੍ਤਤ੍ਰਾਧਿਕਂ ਜਲਮ੍
ਇੱਥੇ ਤਿੰਨ ਹੱਥ ਗਹਿਰਾ ਖੱਡਾ ਖੋਦਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਹੋਰ ਪਾਣੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਭਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਯਾਤੋ ਜਲਸ਼ੋषਾਦ ਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਉੱਥੇ ਪਾਣੀ ਸੁੱਕ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਏ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯੋਪਦੇਸ਼ੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੋ ਨृਪਤੇ ਤ੍ਵਯਾ
ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ—
ਵृਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਰੋਪਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਲੋਕੋਪਕਾਰਿਣਃ
ਉੱਥੇ ਦਰੱਖਤ ਲਗਾਏ ਗਏ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਨ।
ਵਿਮਾਨਂ ਧਰ੍ਮ੍ਯਮਾਰੁਢਾਸ੍ਤ੍ਵਮਾਣ੍ਯੇਨਂ ਸਮਾਰੁਹ
ਧਰਮਕ ਰੂਪ ਦੇ ਵਿਮਾਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਸਵਾਰੀ ਚੜ੍ਹੀ।
ਆਰੁਰੋਹ ਵਿਮਾਨਂ ਤਤ੍षष੍ਠੋ ਰਾਜਾ ਸਮਾਂਸ਼ਭਾਕ੍
ਉਹ ਛੇਵਾਂ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਫਲ ਵਿਚ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਸੀ, ਵਿਮਾਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਤਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪਾਪਾਦਾਜਨ੍ਮਮਰਣਾਨ੍ਤਿਕਾਤ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਤੋਂ, ਜਨਮ ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੋ ऽਪ੍ਯਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਖਿਲਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰੋਨਿਰ੍ਮਾਣਸਂਭਵਮ੍
ਉਹ ਵੀ ਸਰੋਵਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਪੁੰਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਾਪਿ ਹਰੇਰ੍ਵਾਪਿ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਸ਼ृਣੁ
ਹੁਣ ਸੁਣ, ਜੋ ਇਹ ਕੰਮ ਸ਼ਿਵ ਜਾਂ ਹਰੀ ਲਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਪੁੰਨ।
ਕਲ੍ਪਤ੍ਰਯਂ ਵਿष੍ਣੁਪਦੇ ਤਿष੍ਟਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤਿੰਨ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਯਾਵਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਤਨ੍ਮੇ ਨਿਗਦਤਃ ਸ਼ृਣੁ
ਜਿੰਨਾ ਪੁੰਨ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣ।
ਕਲ੍ਪਤ੍ਰਯਂ ਵਿष੍ਣੁਪਦੇ ਤਿष੍ਟਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤਿੰਨ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਯਾਵਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਤਨ੍ਮੇ ਨਿਗਦਤਃ ਸ਼ृਣੁ
ਜਿੰਨਾ ਪੁੰਨ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣ।
ਕਲ੍ਪਤ੍ਰਯਂ ਵਿष੍ਣੁਪਦੇ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਰਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਟਿਕ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਯੋਗਿਨਾਮੇਵ ਕੁਲੇ ਜਾਤੋ ਦਯੋਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਇਆ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।