ਵਾਰਾਹੀ ਪਞ੍ਚਮੀ ਵਿਸ਼੍ਵਵਿਜਯਾ ਭਦ੍ਰਕੌਮੁਦੀ
ਵਾਰਾਹੀ, ਪੰਜਵੀਂ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਭਦਰਕੌਮੁਦੀ।
ਅਙ੍ਗਾਨਿ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਣੈਃ ਸਪ੍ਤਭਿषਡ੍ਭਿਰੇਵ ਚ
ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਸੱਤ ਜਾਂ ਛੇ ਮੰਤਰ-ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਕੋਣਵृਤ੍ਤषਟ੍ਕੋਣਵृਤ੍ਤਦ੍ਵਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਤਿਕੋਣ, ਗੋਲ, ਛੇ-ਕੋਣ ਅਤੇ ਦੋ ਗੋਲਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ।
ਧ੍ਯਾਯੇਚ੍ਚ ਦੇਵੀਂ ਕੀਲਾਸ੍ਯਾਂ ਤਤਃ ਕਾਞ੍ਚਨਸਨ੍ਨਿਭਾਮ੍
ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ।
ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਾਮष੍ਟਹਸ੍ਤਾਂ ਚ ਚਕ੍ਰਂ ਸ਼ਙ੍ਖਮਥਾਙ੍ਕੁਸ਼ਮ੍
ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ, ਅੱਠ ਬਾਂਹਾਂ, ਚਕਰ, ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਫੜੀ ਹੋਈ।
ਦਧਾਨਾਂ ਗਰੁਡਸ੍ਕਨ੍ਧੇ ਸੁਖਾਸੀਨਾਂ ਵਿਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਗਰੁੜ ਦੀ ਮੋਢੀ ਤੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠੀ ਹੋਈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੋਚੋ।
ਪ੍ਰਯੋਗੇषੁ ਸ੍ਮਰੇਦ੍ਦੇਵੀਂ ਸਿਂਹਸ੍ਥਾਂ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਗਾਮਪਿ
ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸਿੰਘ ਤੇ ਬੈਠੀ ਜਾਂ ਬਾਘ ਤੇ ਸਵਾਰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਯਾਮਾਮਪ੍ਯਰੁਣਾਂ ਪੀਤਾਮਸਿਤਾਂਭੋਜਵਿਗ੍ਰਹਾਮ੍
ਉਹ ਕਾਲੀ, ਲਾਲ, ਪੀਲੀ ਜਾਂ ਕਾਲੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਵਾਲੀ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਅਰੁਣਾਂ ਪਞ੍ਚਮੀਂ ਵਸ਼੍ਯੇ ਪੀਤਾਂ ਸ੍ਤਂਭਨਕੇ ਸ੍ਮਰੇਤ੍
ਆਕਰਸ਼ਣ ਲਈ ਲਾਲ ਪੰਜਵੀਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਰੋਕਣ ਲਈ ਪੀਲੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧੂਮ੍ਰਾਮੁਚ੍ਚਾਟਨੇ ਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ਸਾਧਕੋ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਉਤਾਰਣ ਲਈ, ਸਧਕ, ਦੋਵੇਂ ਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਧੂੰਧਲੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਭਜਤਾਮਿष੍ਟਦਾਃ ਸਦ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਙ੍ਕਰਾਃ
ਜੋ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਤ ਵਰਤਾਂ ਤੁਰੰਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਾਮ੍ਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਗੁਰੁਧ੍ਯਾਨਪੁਰਃ ਸਰਮ੍
ਮੈਂ ਗੁਰੂ ਦੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮ ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਭੂਮ੍ਯਾਦੀਨਿਸ਼ਿਵਾਨ੍ਤਾਨਿ ਵਿਦ੍ਧਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਨਾਰਦ
ਨਾਰਦ ਜੀ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਤੱਕ ਦੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣੋ।
ਏਤਾਨਿ ਪ੍ਰਾਹਮਨੋਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍ਸਾਧਕੋਤ੍ਤਮਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਾਧਕ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਨਾਲ ਇਹ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰੇ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਨਾਥ ਭਗਵਞ੍ਸ਼ਿਵਾਯ ਗੁਰੁਰੂਪਿਣੇ
ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਪ੍ਰਭੂ, ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਜੀ, ਜੋ ਗੁਰੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਹੋ।
ਨਵਾਯ ਨਵਰੂਪਾਯ ਪਰਮਾਰ੍ਥੈਕਰੂਪਿਣੇ
ਸਦਾ ਨਵੇਂ, ਸਦਾ ਨਵੇਂ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਰ ਇੱਕ ਹੀ ਪਰਮ ਸਚ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਾਯ ਦਯਾਕॢਪ੍ਤਵਿਗ੍ਰਹਾਯ ਸ਼ਿਵਾਤ੍ਮਨੇ
ਆਜ਼ਾਦ, ਦਇਆ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਸ਼ਿਵ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵਿਵੇਕਿਨਾਂ ਵਿਵੇਕਾਯ ਵਿਮਰ੍ਸ਼ਾਯ ਵਿਮਰ੍ਸ਼ਿਨਾਮ੍
ਵਿਵੇਕੀਆਂ ਦੀ ਵਿਵੇਕਤਾ, ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਵਿਚਾਰਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਯੋਃ ਪृष੍ਠੇ ਨਮਃ ਕੁਰ੍ਯਾਮੁਪਰ੍ਯਧਃ
ਮੈਂ ਸਾਹਮਣੇ, ਪਾਸੇ, ਪਿੱਛੇ, ਉੱਤੇ ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਗੁਰੁਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਾਂ ਦੇਵੀਂ ਵਿਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁਰੂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉੱਚੀ ਦੇਵੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵੀਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮਯੀਂ ਨੌਮਿ ਮਾਤृਕਾਪੀਠਰੂਪਿਣੀਮ੍
ਮੈਂ ਮੰਤ੍ਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਆਸਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਕਾਲਹृਲ੍ਲੋਹੋਲੋਲ੍ਲੋਹਕਲਾਨਾਸ਼ਨਕਾਰਿਣੀਮ੍
ਜੋ ਸਮੇਂ, ਮਨ ਅਤੇ ਚੰਚਲ ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਭਾਗਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਰਵਿਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯੇਨ੍ਦੁਕਨ੍ਦਰ੍ਪੈਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਨਲਵਿष੍ਣੁਭਿਃ
ਸੂਰਜ, ਗਰੁੜ, ਚੰਦ, ਕਾਮ, ਸ਼ੰਕਰ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਨਾਲ।
ਵਨ੍ਦੇ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੀਂ ਦੇਵੀਂ ਮਹਾਸ਼੍ਰੀਸਿਦ੍ਧਮਾਤृਕਾਮ੍
ਮੈਂ ਸਭ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਸਿਧ ਹੋਈ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਾਦਿਕਟਾਹਾਨ੍ਤਂ ਤਾਂ ਵਨ੍ਦੇ ਸਿਦ੍ਧਮਾਤृਕਾਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਸਿਧ ਹੋਈ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਖੋਲ ਤੱਕ ਵਿਅਪਕ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਾਦਿਕਟਾਹਾਨ੍ਤਂ ਜਗਦਦ੍ਯਾਪਿ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਖੋਲ ਤੱਕ, ਇਹ ਜਗਤ ਅੱਜ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਙ੍ਗਬਾਹੁਹृਤ੍ਕਣ੍ਠਕਟਿਪਾਦਨਿਵਾਸਿਨੀਮ੍
ਜੋ ਵੱਡੇ ਅੰਗ, ਬਾਂਹਾਂ, ਹਿਰਦੇ, ਗਲ, ਕਮਰ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਣਮਾਮਿ ਮਹਾਦੇਵੀਂ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਰੂਪਿਣੀਮ੍
ਮੈਂ ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਹੈ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਕੇਯਂ ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਕ੍ਵ ਕੇਨੇਤਿ ਸਰੂਪਾਰੂਪਭਾਵਨਾਮ੍
ਇਹ ਕੀ ਹੈ, ਕਿਸ ਦੀ ਹੈ, ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਕੌਣ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੂਪ ਤੇ ਬੇਰੂਪ ਦੀ ਸੋਚ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵੀਂ ਕੁਲਕਲੋਲ੍ਲੋਲਪ੍ਰੋਲ੍ਲਸਨ੍ਤੀਂ ਸ਼ਿਵਾਂ ਪਰਾਮ੍
ਮੈਂ ਵੱਡੀ, ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਉੱਚੀ ਕੁਲ ਦੀ ਲਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਹਿਰਾਉਣ ਵਾਲੀ ਪਰਮ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।