ਜ੍ਯਾਖ੍ਯੇਨ ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਚਰੋ ਰਭਸ਼੍ਚੈਤਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਧਨੁ ਦੇ ਤੰਤ ਅਤੇ ਚਲਣ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਰਭਸ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੈ।
ਸ਼ੁਭੋਭ੍ਰਤਾ ਚਰੇਣਾਪਿ ਹਂਸਃ ਸ੍ਵੇਨ ਸਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਹੰਸ, ਚੰਗੇ ਬੱਦਲ ਅਤੇ ਚਲਣ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਸਰੂਪਾਂ ਸਮੇਤ।
ਰਸਸ਼੍ਚਰੇਣ ਤਤ੍ਪੂਰ੍ਵਮਗ੍ਨਿਨਾ ਚ ਰਸੋ ਯੁਤਃ
ਸਾਰ, ਜੋ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਅੱਗ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਣਃ ਸ੍ਵੇਨ ਯੁਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਧृਦਯਸ੍ਵਯੁਤਂ ਰਸਃ
ਫਿਰ, ਸਾਸ ਆਪਣੀ ਹੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰ ਦਿਲ ਦੀ ਆਪਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਗੋਤ੍ਰਾਭਰਾਯੁਤਾ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੋ ਨਾਦਯੁਕ੍ਤੋ ਜਵੀਯੁਤਃ
ਸਪਰਸ਼ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਭਾਰ, ਧੁਨੀ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਮਰੁਤ੍ਸ੍ਵਸਹਿਤਂ ਹृਦ੍ਦਾਹੇਨਾਂਬੁਨਾ ਚਰਃ
ਖਾਲੀਪਣ ਹਵਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਦਿਲ ਦੀ ਜਲਨ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਯਾਗ੍ਨਿਃ ਸ੍ਵਸਂਯੁਤੋ ਹਂਸਸ੍ਤਥਾਂਬੁ ਮਰੁਤਾ ਸਹ
ਧਨੁ ਦੀ ਤੰਦ-ਅੱਗ ਆਪਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਹੰਸ ਵੀ ਪਾਣੀ ਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ।
ਪ੍ਰਾਣਦਾਹੌ ਧਰਾਯੁਕ੍ਤੌ ਪੁਨਸ੍ਤੌ ਵਹ੍ਨਿਨਾ ਵਿਯਤ੍
ਸਾਸ ਤੇ ਜਲਨ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ, ਫਿਰ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਅੱਗ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੂਰ੍ਵਦ੍ਵਿਰੁਕ੍ਤਵਰ੍ਣੌ ਚ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਃ ਸ੍ਵੇਨ ਯੁਤਸ੍ਤਥਾ
ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਦੋ ਅੱਖਰ ਅਤੇ ਪਵਿਤਰਤਾ ਵੀ ਆਪਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਯੁਤਿਰ੍ਨਾਦਵਤੀ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਧृਦਂਬੁਮਰੁਤਾ ਯੁਤਮ੍
ਮਿਲਾਪ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਧੁਨੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਦਿਲ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਰਾਹੀ ਪਞ੍ਚਮੀ ਵਿਸ਼੍ਵਵਿਜਯਾ ਭਦ੍ਰਕੌਮੁਦੀ
ਵਾਰਾਹੀ, ਪੰਜਵੀਂ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਭਦਰਕੌਮੁਦੀ।
ਅਙ੍ਗਾਨਿ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਣੈਃ ਸਪ੍ਤਭਿषਡ੍ਭਿਰੇਵ ਚ
ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਸੱਤ ਜਾਂ ਛੇ ਮੰਤਰ-ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਕੋਣਵृਤ੍ਤषਟ੍ਕੋਣਵृਤ੍ਤਦ੍ਵਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਤਿਕੋਣ, ਗੋਲ, ਛੇ-ਕੋਣ ਅਤੇ ਦੋ ਗੋਲਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ।
ਧ੍ਯਾਯੇਚ੍ਚ ਦੇਵੀਂ ਕੀਲਾਸ੍ਯਾਂ ਤਤਃ ਕਾਞ੍ਚਨਸਨ੍ਨਿਭਾਮ੍
ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ।
ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਾਮष੍ਟਹਸ੍ਤਾਂ ਚ ਚਕ੍ਰਂ ਸ਼ਙ੍ਖਮਥਾਙ੍ਕੁਸ਼ਮ੍
ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ, ਅੱਠ ਬਾਂਹਾਂ, ਚਕਰ, ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਫੜੀ ਹੋਈ।
ਦਧਾਨਾਂ ਗਰੁਡਸ੍ਕਨ੍ਧੇ ਸੁਖਾਸੀਨਾਂ ਵਿਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਗਰੁੜ ਦੀ ਮੋਢੀ ਤੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠੀ ਹੋਈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੋਚੋ।
ਪ੍ਰਯੋਗੇषੁ ਸ੍ਮਰੇਦ੍ਦੇਵੀਂ ਸਿਂਹਸ੍ਥਾਂ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਗਾਮਪਿ
ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸਿੰਘ ਤੇ ਬੈਠੀ ਜਾਂ ਬਾਘ ਤੇ ਸਵਾਰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਯਾਮਾਮਪ੍ਯਰੁਣਾਂ ਪੀਤਾਮਸਿਤਾਂਭੋਜਵਿਗ੍ਰਹਾਮ੍
ਉਹ ਕਾਲੀ, ਲਾਲ, ਪੀਲੀ ਜਾਂ ਕਾਲੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਵਾਲੀ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਅਰੁਣਾਂ ਪਞ੍ਚਮੀਂ ਵਸ਼੍ਯੇ ਪੀਤਾਂ ਸ੍ਤਂਭਨਕੇ ਸ੍ਮਰੇਤ੍
ਆਕਰਸ਼ਣ ਲਈ ਲਾਲ ਪੰਜਵੀਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਰੋਕਣ ਲਈ ਪੀਲੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧੂਮ੍ਰਾਮੁਚ੍ਚਾਟਨੇ ਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ਸਾਧਕੋ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਉਤਾਰਣ ਲਈ, ਸਧਕ, ਦੋਵੇਂ ਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਧੂੰਧਲੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਭਜਤਾਮਿष੍ਟਦਾਃ ਸਦ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਙ੍ਕਰਾਃ
ਜੋ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਤ ਵਰਤਾਂ ਤੁਰੰਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਾਮ੍ਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਗੁਰੁਧ੍ਯਾਨਪੁਰਃ ਸਰਮ੍
ਮੈਂ ਗੁਰੂ ਦੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮ ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਭੂਮ੍ਯਾਦੀਨਿਸ਼ਿਵਾਨ੍ਤਾਨਿ ਵਿਦ੍ਧਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਨਾਰਦ
ਨਾਰਦ ਜੀ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਤੱਕ ਦੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣੋ।
ਏਤਾਨਿ ਪ੍ਰਾਹਮਨੋਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍ਸਾਧਕੋਤ੍ਤਮਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਾਧਕ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਨਾਲ ਇਹ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰੇ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਨਾਥ ਭਗਵਞ੍ਸ਼ਿਵਾਯ ਗੁਰੁਰੂਪਿਣੇ
ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਪ੍ਰਭੂ, ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਜੀ, ਜੋ ਗੁਰੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਹੋ।
ਨਵਾਯ ਨਵਰੂਪਾਯ ਪਰਮਾਰ੍ਥੈਕਰੂਪਿਣੇ
ਸਦਾ ਨਵੇਂ, ਸਦਾ ਨਵੇਂ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਰ ਇੱਕ ਹੀ ਪਰਮ ਸਚ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਾਯ ਦਯਾਕॢਪ੍ਤਵਿਗ੍ਰਹਾਯ ਸ਼ਿਵਾਤ੍ਮਨੇ
ਆਜ਼ਾਦ, ਦਇਆ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਸ਼ਿਵ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵਿਵੇਕਿਨਾਂ ਵਿਵੇਕਾਯ ਵਿਮਰ੍ਸ਼ਾਯ ਵਿਮਰ੍ਸ਼ਿਨਾਮ੍
ਵਿਵੇਕੀਆਂ ਦੀ ਵਿਵੇਕਤਾ, ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਵਿਚਾਰਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਯੋਃ ਪृष੍ਠੇ ਨਮਃ ਕੁਰ੍ਯਾਮੁਪਰ੍ਯਧਃ
ਮੈਂ ਸਾਹਮਣੇ, ਪਾਸੇ, ਪਿੱਛੇ, ਉੱਤੇ ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਗੁਰੁਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਾਂ ਦੇਵੀਂ ਵਿਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁਰੂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉੱਚੀ ਦੇਵੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।