ਆਚਾਰ੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਸਦਾ ਭੂਪਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਰਾਜਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਚਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮੇਣ ਪਾਲ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਦੇਸ਼ਸ੍ਯ ਭੂਪਤੇਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸ ਚੈਕਦਾ ਤੁ ਨृਪਤਿਰ੍ਮृਗਯਾਯਾਂ ਮਹਾਵਨੇ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਗਿਆ।
ਦੈਵਾਦਾਖੇਟਸ਼ੂਨ੍ਯਸ੍ਯ ਹ੍ਯਤਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ਰ ਵੈ
ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸ਼ਿਕਾਰ ਨਾ ਮਿਲਿਆ ਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਥੱਕ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ੁष੍ਕਾਂ ਤੁ ਸਰਸੀਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਵ੍ਯਚਿਨ੍ਤਯਤ੍
ਫਿਰ, ਉਥੇ ਸੁੱਕੀ ਝੀਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ।
ਕਥਂ ਜਲਂ ਭਵੇਦਤ੍ਰ ਯੇਨ ਜੀਵੇਦਯਂ ਨृਪਃ
ਇੱਥੇ ਪਾਣੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ, ਰਾਜਾ, ਜੀ ਸਕਾਂ?
ਹਸ੍ਤਮਾਤ੍ਰਂ ਤਤੋ ਗਰ੍ਤ੍ਤਂ ਖਾਤ੍ਵਾ ਤੋਯਮਵਾਤ੍ਪਵਾਨ੍
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੀ ਖੱਡ ਖੋਦ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪਾਣੀ ਲੱਭ ਲਿਆ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਸ਼੍ਚਾਪਿ ਭੂਮਿਸ਼ ਬੁਦ੍ਧਿਸਾਗਰਸਂਜ੍ਞਿਨਃ
ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮੰਤਰੀ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਭੂਮਿਸ਼ਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬੁੱਧਿਸਾਗਰ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਰਾਜਨ੍ਨਿਯਂ ਪੁष੍ਕਰਿਣੀ ਵਰ੍षਾਜਲਵਤੀ ਪੁਰਾ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਇਹ ਕਮਲ ਵਾਲੀ ਝੀਲ ਪਹਿਲਾਂ ਮੀਂਹ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਦ੍ਭਵਾਨ੍ਮੋਦਤਾਂ ਦੇਵ ਦਤ੍ਤਾਦਾਜ੍ਞਾਂ ਚ ਮੇ ऽਨਘ
ਇਸ ਲਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਹੁਕਮ ਦਿਓ।
ਮੁਮੁਦੇ ऽਤਿਤਰਾਂ ਭੂਪਃ ਸ੍ਵਯਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤਃ
ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਆਪ ਕਰਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਰਾਜਾਜ੍ਞਯਾ ਸੋ ऽਪਿ ਬੁਦ੍ਧਿਸਾਗਰਕੋ ਮੁਦਾ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਬੁੱਧਿਸਾਗਰ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ—
ਧਨੁषਾਂ ਚੈਵ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਸਰ੍ਵਤੋ ਵਿਸ੍ਤृਤਾਯਤਾਮ੍
—ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਪੰਜਾਹ ਧਨੁਸ਼ ਲੰਬਾ ਤੇ ਚੌੜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਤਾਂ ਵਿਨਿਰ੍ਮਾਯ ਸਰਸੀਂ ਰਾਜ੍ਞੇ ਸਰ੍ਵਂ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਉਹ ਝੀਲ ਬਣਾਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਪਾਨ੍ਥਾਃ ਪਿਪਾਸਿਤਾ ਭੂਪ ਲਭਨ੍ਤੇ ਸ੍ਮ ਜਲਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਪਿਆਸੇ ਯਾਤਰੀ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਥੇ ਸੁੱਚਾ ਪਾਣੀ ਲੱਭਦੇ ਸਨ।
ਪ੍ਰਮृਤੋ ਗਤਵਾਂਲ੍ਲੋਕਂ ਲੋਕਸ਼ਾਸ੍ਤੁਰ੍ਮਮ ਪ੍ਰਭੋ
ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਧੋ ਕੇ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਚਿਤ੍ਰਗੁਤ੍ਪਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਮਹ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਪਰ ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਕਰਤਬ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਰ੍ਮਵਿਮਾਨਂ ਤੁ ਸਮਾਰੋਢੁਮਿਹਾਰ੍ਹਤਿ
ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹਨ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ।
ਵਿਮਾਨਂ ਧਰ੍ਮਸਂਜ੍ਞਂ ਤੁ ਆਰੋਢੁਂ ਬੁਦ੍ਧਿਸਾਗਰਃ
ਬੁੱਧਿਸਾਗਰ ਨੇ ਧਰਮ ਨਾਮਕ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ।
ਮृਤੋ ਗਤੋ ਮਮ ਸ੍ਥਾਨਂ ਨਮਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਮਰ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਥਾਂ ਆਇਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਕਥਿਤਂ ਚਿਤ੍ਰਗੁਤ੍ਪੇਨ ਧਰ੍ਮਂ ਸਰਸਿਸਂਭਵਮ੍
ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਨੇ ਉਹ ਧਰਮ ਦੱਸਿਆ ਜੋ ਸਰੋਵਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਅਧਿਤ੍ਯਕਾਯਾਂ ਭੂਪਾਲ ਸੈਕਤਸ੍ਯ ਗਿਰੇਃ ਪਰਾ
ਰਾਜਾ, ਰੇਤਲੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪਾਸੇ ਢਲਾਨ ਉੱਤੇ—
ਤਤਃ ਕਾਲਾਨ੍ਤਰੇ ਤੇਨ ਵਾਰਾਹੇਣ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਫਿਰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਵਾਰਾਹ ਦੁਆਰਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ—
ਤਤੋ ऽਨ੍ਯਦਾਮੁਯਾ ਕਾਲ੍ਯਾਹਸ੍ਤ ਯੁਗ੍ਮਮਿਤਃ ਕृਤਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੋਰ ਸਮੇਂ, ਉਸੇ ਵਾਰਾਹ ਨੇ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਜੋੜਾ ਸਰੋਵਰ ਬਣਾਇਆ।
ਪੀਤਂ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰੈਰ੍ਵਨਚਰੈਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵੈਸ੍ਤृष੍ਣਾਸਮਾਕੁਲੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੋਟੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਪੀ ਲਿਆ, ਜੋ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਤੰਗ ਸਨ।
ਹਸ੍ਤਤ੍ਰਯਮਿਤਃ ਖਾਤਃ ਕृਤਸ੍ਤਤ੍ਰਾਧਿਕਂ ਜਲਮ੍
ਇੱਥੇ ਤਿੰਨ ਹੱਥ ਗਹਿਰਾ ਖੱਡਾ ਖੋਦਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਹੋਰ ਪਾਣੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਭਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਯਾਤੋ ਜਲਸ਼ੋषਾਦ ਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਉੱਥੇ ਪਾਣੀ ਸੁੱਕ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਏ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯੋਪਦੇਸ਼ੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੋ ਨृਪਤੇ ਤ੍ਵਯਾ
ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ—
ਵृਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਰੋਪਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਲੋਕੋਪਕਾਰਿਣਃ
ਉੱਥੇ ਦਰੱਖਤ ਲਗਾਏ ਗਏ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਨ।
ਵਿਮਾਨਂ ਧਰ੍ਮ੍ਯਮਾਰੁਢਾਸ੍ਤ੍ਵਮਾਣ੍ਯੇਨਂ ਸਮਾਰੁਹ
ਧਰਮਕ ਰੂਪ ਦੇ ਵਿਮਾਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਸਵਾਰੀ ਚੜ੍ਹੀ।