ਅਸ੍ਯਾਃ षष੍ਠਾਦਿਪਞ੍ਚਾਰ੍ਣਾ ਦੈਤ੍ਯਾਸ੍ਯਾਦਾਦ੍ਯ ਈਰਿਤਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਛੇਵੀਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਦੈਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਤृਤੀਯਃ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਾਰ੍ਣਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾ ਇਤਿ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਤੀਜਾ, ਪਚੀਸਵਾਂ ਅੱਖਰ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮੰਤ੍ਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਿਕੀਰ੍ਣਕੁਨ੍ਤਲਾਂ ਨਗ੍ਰਾਂ ਰਕ੍ਤਾਮਾਨਨ੍ਦਵਿਗ੍ਰਹਾਮ੍
ਖੁਲ੍ਹੇ ਵਾਲ, ਪਹਾੜ ਵਰਗੀ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ, ਆਨੰਦ ਦਾ ਰੂਪ।
ਤਤ੍ਸਮਾਨਾਯੁਧਾਕਾਰਵਰ੍ਣਾ ਦੇਵ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਵਾ
ਉਸ ਦੇ ਹਥਿਆਰ, ਰੂਪ ਅਤੇ ਰੰਗ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਹੀ ਵਰਗੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯੇषਾ ਕੁਰੁਕੁਲ੍ਲਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਵਲੀਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁਰੁਕੁੱਲਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਚੰਦ੍ਰਾਵਲੀ ਦੀ ਹੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਸ਼ੁਚਿਃ ਸ੍ਵੇਨਾਥ ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਭਸਾਭ੍ਰਰਸਿਸ੍ਥਿਰਾ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਫਿਰ ਖਾਲੀਪਣ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਬੱਦਲ ਦੇ ਸਰੂਪ ਨਾਲ ਥਿਰ।
ਇਲਸਾਯੁਤੋ ऽਗ੍ਨਿਰੇਤਾਨਿ ਪੁਨਰਂਬੁਮਰੁਦ੍ਯੁਤਮ੍
ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਸਰੂਪ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਜੋੜੀ ਗਈ।
ਅਮ੍ਬੁਦਾਹੌ ਮਰੁਦ੍ਯੁਕ੍ਤੌ ਹਂਸੋ ऽਥ ਧਰਯਾ ਨਭਃ
ਹੰਸ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਵਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਫਿਰ ਧਾਰ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨਾਲ।
ਤੋਯਂ ਚਰੇਣ ਤਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਤੋਯਮਗ੍ਨਿਯੁਤਂ ਤਤਃ
ਪਾਣੀ, ਚਲਣ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ।
ਦਾਹੋ ਧਰਾ ਸ੍ਵਸਹਰਿਤਸ੍ਤੋਯਂ ਚਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਜਲਾਉਣ, ਧਰਤੀ ਆਪਣੀ ਹਰੀਅਤ ਨਾਲ, ਪਾਣੀ ਚਲਣ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ।
ਜ੍ਯਾਖ੍ਯੇਨ ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਚਰੋ ਰਭਸ਼੍ਚੈਤਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਧਨੁ ਦੇ ਤੰਤ ਅਤੇ ਚਲਣ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਰਭਸ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੈ।
ਸ਼ੁਭੋਭ੍ਰਤਾ ਚਰੇਣਾਪਿ ਹਂਸਃ ਸ੍ਵੇਨ ਸਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਹੰਸ, ਚੰਗੇ ਬੱਦਲ ਅਤੇ ਚਲਣ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਸਰੂਪਾਂ ਸਮੇਤ।
ਰਸਸ਼੍ਚਰੇਣ ਤਤ੍ਪੂਰ੍ਵਮਗ੍ਨਿਨਾ ਚ ਰਸੋ ਯੁਤਃ
ਸਾਰ, ਜੋ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਅੱਗ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਣਃ ਸ੍ਵੇਨ ਯੁਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਧृਦਯਸ੍ਵਯੁਤਂ ਰਸਃ
ਫਿਰ, ਸਾਸ ਆਪਣੀ ਹੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰ ਦਿਲ ਦੀ ਆਪਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਗੋਤ੍ਰਾਭਰਾਯੁਤਾ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੋ ਨਾਦਯੁਕ੍ਤੋ ਜਵੀਯੁਤਃ
ਸਪਰਸ਼ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਭਾਰ, ਧੁਨੀ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਮਰੁਤ੍ਸ੍ਵਸਹਿਤਂ ਹृਦ੍ਦਾਹੇਨਾਂਬੁਨਾ ਚਰਃ
ਖਾਲੀਪਣ ਹਵਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਦਿਲ ਦੀ ਜਲਨ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਯਾਗ੍ਨਿਃ ਸ੍ਵਸਂਯੁਤੋ ਹਂਸਸ੍ਤਥਾਂਬੁ ਮਰੁਤਾ ਸਹ
ਧਨੁ ਦੀ ਤੰਦ-ਅੱਗ ਆਪਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਹੰਸ ਵੀ ਪਾਣੀ ਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ।
ਪ੍ਰਾਣਦਾਹੌ ਧਰਾਯੁਕ੍ਤੌ ਪੁਨਸ੍ਤੌ ਵਹ੍ਨਿਨਾ ਵਿਯਤ੍
ਸਾਸ ਤੇ ਜਲਨ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ, ਫਿਰ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਅੱਗ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੂਰ੍ਵਦ੍ਵਿਰੁਕ੍ਤਵਰ੍ਣੌ ਚ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਃ ਸ੍ਵੇਨ ਯੁਤਸ੍ਤਥਾ
ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਦੋ ਅੱਖਰ ਅਤੇ ਪਵਿਤਰਤਾ ਵੀ ਆਪਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਯੁਤਿਰ੍ਨਾਦਵਤੀ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਧृਦਂਬੁਮਰੁਤਾ ਯੁਤਮ੍
ਮਿਲਾਪ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਧੁਨੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਦਿਲ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਰਾਹੀ ਪਞ੍ਚਮੀ ਵਿਸ਼੍ਵਵਿਜਯਾ ਭਦ੍ਰਕੌਮੁਦੀ
ਵਾਰਾਹੀ, ਪੰਜਵੀਂ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਭਦਰਕੌਮੁਦੀ।
ਅਙ੍ਗਾਨਿ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਣੈਃ ਸਪ੍ਤਭਿषਡ੍ਭਿਰੇਵ ਚ
ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਸੱਤ ਜਾਂ ਛੇ ਮੰਤਰ-ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਕੋਣਵृਤ੍ਤषਟ੍ਕੋਣਵृਤ੍ਤਦ੍ਵਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਤਿਕੋਣ, ਗੋਲ, ਛੇ-ਕੋਣ ਅਤੇ ਦੋ ਗੋਲਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ।
ਧ੍ਯਾਯੇਚ੍ਚ ਦੇਵੀਂ ਕੀਲਾਸ੍ਯਾਂ ਤਤਃ ਕਾਞ੍ਚਨਸਨ੍ਨਿਭਾਮ੍
ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ।
ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਾਮष੍ਟਹਸ੍ਤਾਂ ਚ ਚਕ੍ਰਂ ਸ਼ਙ੍ਖਮਥਾਙ੍ਕੁਸ਼ਮ੍
ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ, ਅੱਠ ਬਾਂਹਾਂ, ਚਕਰ, ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਫੜੀ ਹੋਈ।
ਦਧਾਨਾਂ ਗਰੁਡਸ੍ਕਨ੍ਧੇ ਸੁਖਾਸੀਨਾਂ ਵਿਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਗਰੁੜ ਦੀ ਮੋਢੀ ਤੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠੀ ਹੋਈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੋਚੋ।
ਪ੍ਰਯੋਗੇषੁ ਸ੍ਮਰੇਦ੍ਦੇਵੀਂ ਸਿਂਹਸ੍ਥਾਂ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਗਾਮਪਿ
ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸਿੰਘ ਤੇ ਬੈਠੀ ਜਾਂ ਬਾਘ ਤੇ ਸਵਾਰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਯਾਮਾਮਪ੍ਯਰੁਣਾਂ ਪੀਤਾਮਸਿਤਾਂਭੋਜਵਿਗ੍ਰਹਾਮ੍
ਉਹ ਕਾਲੀ, ਲਾਲ, ਪੀਲੀ ਜਾਂ ਕਾਲੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਵਾਲੀ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਅਰੁਣਾਂ ਪਞ੍ਚਮੀਂ ਵਸ਼੍ਯੇ ਪੀਤਾਂ ਸ੍ਤਂਭਨਕੇ ਸ੍ਮਰੇਤ੍
ਆਕਰਸ਼ਣ ਲਈ ਲਾਲ ਪੰਜਵੀਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਰੋਕਣ ਲਈ ਪੀਲੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧੂਮ੍ਰਾਮੁਚ੍ਚਾਟਨੇ ਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ਸਾਧਕੋ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਉਤਾਰਣ ਲਈ, ਸਧਕ, ਦੋਵੇਂ ਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਧੂੰਧਲੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।