ਚਰੇਣਾਂਬੁ ਚ ਗੋਤ੍ਰਾਹृਤ੍ਸਾਗ੍ਨਿਰ੍ਜ੍ਯਾਂਬੁਰਸਾ ਸ੍ਵਯੁਕ੍
'ਚ', ਪਾਣੀ, ਗੋਤ੍ਰ, ਹਿਰਦਾ, ਅੱਗ, ਧਨੁ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਰਸ ਮਿਲਾ ਕੇ।
ਦਾਹੇਨਾਨੇਨ ਤੇ ਦ੍ਵਿਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਭਸ੍ਵੋ ਦਾਹਮਰੁਤ੍ਸ੍ਵਯੁਕ੍
ਇਸ ਜਲਣ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਦੋ ਵਾਰੀ; ਭਸਮ, ਜਲਣ ਅਤੇ ਹਵਾ, ਆਪਣੇ ਰਸ ਨਾਲ।
ਸਪ੍ਤਦਾਹਾਸ੍ਤਤੋ ऽਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਯੁਰष੍ਟਮਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਪਞ੍ਚ ਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਲਈ ਸੱਤ ਜਲਣ ਹਨ; ਪਹਿਲੇ ਅੱਠ ਵਿੱਚੋਂ ਪੰਜ ਹਨ।
ਤ੍ਵਰਿਤਾ ਤ੍ਵਂ ਚ ਭੇਰੁਣ੍ਡਾष੍ਟਮਂ ਚ ਨਵਨਂ ਤਥਾ
ਤੇਜ਼, ਤੂੰ ਅਤੇ ਭੇਰੁੰਢਾ, ਅੱਠਵਾਂ, ਅਤੇ ਨੌਵਾਂ ਵੀ।
ਏਕਦ੍ਵਯਚਤੁਃਪਞ੍ਚਚਤੁष੍ਟਯਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰੈਃ
ਇੱਕ, ਦੋ, ਚਾਰ, ਪੰਜ, ਚਾਰ ਜੋੜੇ ਅਤੇ ਦਸ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ।
ਸ਼ੇषੈਸ੍ਤੁ ਵ੍ਯਾਪਕਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਤੋ ਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ਸਨਾਤਨੀਮ੍
ਬਾਕੀ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ, ਵਿਅਪਕ ਮੰਤ੍ਰ ਬਣਾਓ; ਫਿਰ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ।
षਡ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਾਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਭੁਜਾਂ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਛੇ ਮੁਹਾਂ, ਬਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸ਼ੂਲਵਹ੍ਨੀ ਵਰਾਭੀਤੀ ਦਧਾਨਾਂ ਕਪਪਙ੍ਕਜੈਃ
ਉਹ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਅੱਗ, ਵਰ, ਨਿਡਰਤਾ, ਕਪ ਅਤੇ ਕਮਲ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਚਾਰੁਸ੍ਮਿਤਲਸਦ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰ ਸਰੋਜਾਂ ਤ੍ਰੀਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍ਵਤਾਮ੍
ਸੁੰਦਰ ਮੁਸਕਾਨ, ਚਮਕਦਾ ਚਿਹਰਾ, ਕਮਲ ਵਰਗਾ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ।
ਚਤੁਰਸ੍ਰਦ੍ਵਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਵਾਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਦੋ ਚੌਕ ਬਣਾਕੇ, ਚਾਰ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ।
षਟ੍ਕੋਣਂ ਮਧ੍ਯਤਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯਸ੍ਰਂ ਵਿਧਾਯਾਤ੍ਰ ਸ਼ਿਵਾਂ ਜਯੇਤ੍
ਮੱਧ ਵਿਚ ਛੇ ਕੋਣ ਅਤੇ ਤਿਕੋਣ ਬਣਾਕੇ, ਉਥੇ ਸ਼ਿਵਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਵਾਯੁਪ੍ਰਣਵਤਤ੍ਤ੍ਵੈਸ੍ਤੁ ਚਿਤ੍ਰਾਸ੍ਯਾਦਕ੍ਸ਼ਰਦ੍ਵਯਾ
ਹਵਾ ਦੇ ਤੱਤ ਅਤੇ 'ਪ੍ਰਣਵ' ਅੱਖਰ, ਦੋ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯਾਦ੍ਯਵਾਯੁਨਾ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦੀਰ੍ਘਸ੍ਵਰਯੁਜਾ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ, ਲੰਬੇ ਸੁਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਦ੍ਯਦਾਦਿਤ੍ਯਬਿਂਬਾਭਾਂ ਨਵਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਣਾਮ੍
ਉਭਰਦੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਚਕਰ ਵਰਗਾ, ਨੌਂ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਾਂ ਤ੍ਰਿਨਯਨਾਂ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਲਸਨ੍ਮੁਖੀਮ੍
ਉਹ ਚਾਰ ਭੁਜਾਂ ਵਾਲੀ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਮਸਕਾਨ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਭੁਜੇषੁ ਵੈ ਪਾਸ਼ਮਙ੍ਕੁਸ਼ਂ ਵਰਦਾਭਯੇ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਹਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫਾਂਸ, ਅੰਕੁਸ਼, ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਅਤੇ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਹਨ।
ਤਚ੍ਛਕ੍ਤਿਭਿਸ਼੍ਚ ਤਚ੍ਚਕ੍ਰੇ ਤਥੈਵਾਰ੍ਚਨਮੀਰਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਸੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਪੂਜਾ ਵੀ ਐਲਾਨੀ ਗਈ।
ਵ੍ਯਾਸਂ ਮਰੁਚ੍ਛਕ੍ਤਿਯੁਤਂ ਭੂਃ ਸ੍ਵਯੁਕ੍ਤਾ ਤਤਸ੍ਤ੍ਰਯਮ੍
ਵਿਆਸ, ਹਵਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਹਨ।
ਦਾਹੇਨ ਵਹ੍ਨਿਸ਼ਕ੍ਤਿਭ੍ਯਾਂ ਯੁਤੋ ਹਂਸਸ੍ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਜਲਾਉਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਫਿਰ ਉੱਚਾ ਹੰਸ।
ਅਂਬੁ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵਿषਯੁਕ੍ਤਂ ਮਰੁਤਾ ਤੁ ਨਭੋਯੁਤਮ੍
ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਸ਼ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ; ਹਵਾ ਨਾਲ, ਫਿਰ ਆਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ।
ਅਸ੍ਯਾਃ षष੍ਠਾਦਿਪਞ੍ਚਾਰ੍ਣਾ ਦੈਤ੍ਯਾਸ੍ਯਾਦਾਦ੍ਯ ਈਰਿਤਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਛੇਵੀਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਦੈਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਤृਤੀਯਃ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਾਰ੍ਣਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾ ਇਤਿ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਤੀਜਾ, ਪਚੀਸਵਾਂ ਅੱਖਰ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮੰਤ੍ਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਿਕੀਰ੍ਣਕੁਨ੍ਤਲਾਂ ਨਗ੍ਰਾਂ ਰਕ੍ਤਾਮਾਨਨ੍ਦਵਿਗ੍ਰਹਾਮ੍
ਖੁਲ੍ਹੇ ਵਾਲ, ਪਹਾੜ ਵਰਗੀ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ, ਆਨੰਦ ਦਾ ਰੂਪ।
ਤਤ੍ਸਮਾਨਾਯੁਧਾਕਾਰਵਰ੍ਣਾ ਦੇਵ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਵਾ
ਉਸ ਦੇ ਹਥਿਆਰ, ਰੂਪ ਅਤੇ ਰੰਗ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਹੀ ਵਰਗੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯੇषਾ ਕੁਰੁਕੁਲ੍ਲਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਵਲੀਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁਰੁਕੁੱਲਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਚੰਦ੍ਰਾਵਲੀ ਦੀ ਹੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਸ਼ੁਚਿਃ ਸ੍ਵੇਨਾਥ ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਭਸਾਭ੍ਰਰਸਿਸ੍ਥਿਰਾ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਫਿਰ ਖਾਲੀਪਣ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਬੱਦਲ ਦੇ ਸਰੂਪ ਨਾਲ ਥਿਰ।
ਇਲਸਾਯੁਤੋ ऽਗ੍ਨਿਰੇਤਾਨਿ ਪੁਨਰਂਬੁਮਰੁਦ੍ਯੁਤਮ੍
ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਸਰੂਪ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਜੋੜੀ ਗਈ।
ਅਮ੍ਬੁਦਾਹੌ ਮਰੁਦ੍ਯੁਕ੍ਤੌ ਹਂਸੋ ऽਥ ਧਰਯਾ ਨਭਃ
ਹੰਸ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਵਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਫਿਰ ਧਾਰ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨਾਲ।
ਤੋਯਂ ਚਰੇਣ ਤਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਤੋਯਮਗ੍ਨਿਯੁਤਂ ਤਤਃ
ਪਾਣੀ, ਚਲਣ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ।
ਦਾਹੋ ਧਰਾ ਸ੍ਵਸਹਰਿਤਸ੍ਤੋਯਂ ਚਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਜਲਾਉਣ, ਧਰਤੀ ਆਪਣੀ ਹਰੀਅਤ ਨਾਲ, ਪਾਣੀ ਚਲਣ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ।