ਭਾਸ੍ਵਨ੍ਮੁਕੁਟਵਿਨ੍ਯਾਸਚਨ੍ਦ੍ਰਲੇਖਾਵਿਰਾਜਿਤਾਮ੍
ਚਮਕਦਾਰ ਤਾਜ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਚੰਦ ਦੀ ਲਕੀਰ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਵਾਲੀ।
ਉਦ੍ਯਦ੍ਭਾਸ੍ਵਦ੍ਬਿਂਬਤੁਲ੍ਯਦੇਹਕਾਨ੍ਤਿਂ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾਮ੍
ਉਭਰਦੇ ਚਮਕਦੇ ਗੋਲ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੂਹਾਨੀ ਚਮਕ ਵਾਲੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ।
ਚਕ੍ਰਂ ਤਥਾਙ੍ਕੁਸ਼ਂ ਖਙ੍ਗਂ ਸਾਯਕਂ ਮਾਤੁਲੁਂ ਗਕਮ੍
ਚੱਕਰ, ਹਾਥੀ ਦਾ ਅੰਕੁਸ਼, ਤਲਵਾਰ, ਤੀਰ ਅਤੇ ਮਾਤੂਲੁੰ ਫਲ।
ਉਪਾਸਨੇਤਿ ਸੌਮ੍ਯਾਂ ਚ ਸਿਂਹੋਪਰਿ ਕृਤਾਸਨਾਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ, ਸਿੰਘ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ, ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਮਰੇ ਪੂਜਨੇ ऽਨ੍ਯੇषੁ ਪ੍ਰਯੋਗੇषੁ ਸੁਖਾਸਨਾਮ੍
ਯੁੱਧ, ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸੁਖਦਾਇਕ ਅਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸਮਾਕਾਰਮੁਖਪਾਣ੍ਯਾਯੁਧਾ ਅਪਿ
ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰੂਪ, ਚਿਹਰਾ, ਹੱਥ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਵੀ।
ਸ਼ਾਖष੍ਟਕਸਮੋਪੇਤਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਗ੍ਵਤ੍ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਅੱਠ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਥੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਦਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਪਦ੍ਮਂ षੋਡਸ਼ਚ੍ਛਦਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੀ, ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਤ੍ਤਚ੍ਛਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵृਤਾਂ ਸਮ੍ਯਗੁਪਚਾਰੈਸ੍ਤਥਾਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਘੇਰ ਕੇ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ऽਥ ਨਿਤ੍ਯਾਂ ਵੈ ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਾਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਚੌਦਵੀਂ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਮਈ ਦੇਵੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ।
ਹृਦਂਬੁਵਨਯੁਕ੍ਤਂ ਖਂ ਨਿਤ੍ਯਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਾ
ਹਿਰਦੇ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨਾਲ, ਸਦੀਵੀ ਅਤੇ ਸਭ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ।
षਡ੍ਦੀਰ੍ਘਾਢ੍ਯਾਂ ਮੂਲਵਿਦ੍ਯਾਂ षਡਙ੍ਗੇषੁ ਪ੍ਰਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਛੇ ਲੰਬੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੂਲ ਮੰਤਰ, ਛੇ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਾਣਿਕ੍ਯਮੁਕੁਟਾਂ ਨੇਤ੍ਰਦ੍ਵਯਪ੍ਰੇਙ੍ਖਦ੍ਦਯਾਪਰਾਮ੍
ਮਾਣਕ ਤਾਜ ਵਾਲੀ, ਦੋ ਅੱਖਾਂ ਅਸੀਮ ਦਇਆ ਨਾਲ ਹਿਲਦੀਆਂ।
ਪਤ੍ਰੈਰੁਪੇਤੇ ਸਚਤੁਦ੍ਵਾਰਂਭੂਸਦ੍ਮਯੁਗ੍ਮਕੇ
ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਚਾਰ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਵਾਲੀ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਜੋੜੇ ਆਸਨ ਨਾਲ।
ਵਾਮੇਨ ਨਿਜਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤੀਂ ਧਨਾਦਿਕਮ੍
ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਆਦਿ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
षਟ੍ਸਪ੍ਤਾਤੀਭਿਰਨ੍ਯਾਭਿਰਪ੍ਸਰੋਤ੍ਥਾਭਿਰਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਛੇ, ਸੱਤ ਜਾਂ ਹੋਰ ਜਲ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਹੋਈਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ।
ਏषਾ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਤਥਾ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ੀਂ ਸ਼ृਣੁ
ਇਹ ਚੌਦਵੀਂ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ; ਹੁਣ ਪੰਦਰਵੀਂ ਸੁਣੋ।
ਰਯੋਗ੍ਨਿਨਾ ਯੁਤੀਜ੍ਯਾਂਬੁਮਰੁਦ੍ਯੁਕ੍ਤਾਰਸਾ ਮਰੁਤ੍
ਚੰਦ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੈ, ਹਵਾ ਦੀ ਰਸ ਨਾਲ।
ਗੋਤ੍ਰਾ ਚਰੇਣ ਸਹਿਤਾ ਅਂਬੁਪੂਰ੍ਵਾਕ੍ਸ਼ਰਸ੍ਤਥਾ
ਗੋਤ੍ਰ ਅਤੇ 'ਚ' ਅੱਖਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ 'ਅ' ਅੱਖਰ ਸਮੇਤ।
ਹਂਸਸ਼੍ਚ ਮਰੁਤਾ ਦਾਹਃ ਪ੍ਰਾਣਸ਼੍ਚ ਮਰੁਤਾ ਯੁਤਃ
ਹੰਸ ਹਵਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜਲ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਸਾਹ ਵੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਚਰੇਣਾਂਬੁ ਚ ਗੋਤ੍ਰਾਹृਤ੍ਸਾਗ੍ਨਿਰ੍ਜ੍ਯਾਂਬੁਰਸਾ ਸ੍ਵਯੁਕ੍
'ਚ', ਪਾਣੀ, ਗੋਤ੍ਰ, ਹਿਰਦਾ, ਅੱਗ, ਧਨੁ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਰਸ ਮਿਲਾ ਕੇ।
ਦਾਹੇਨਾਨੇਨ ਤੇ ਦ੍ਵਿਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਭਸ੍ਵੋ ਦਾਹਮਰੁਤ੍ਸ੍ਵਯੁਕ੍
ਇਸ ਜਲਣ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਦੋ ਵਾਰੀ; ਭਸਮ, ਜਲਣ ਅਤੇ ਹਵਾ, ਆਪਣੇ ਰਸ ਨਾਲ।
ਸਪ੍ਤਦਾਹਾਸ੍ਤਤੋ ऽਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਯੁਰष੍ਟਮਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਪਞ੍ਚ ਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਲਈ ਸੱਤ ਜਲਣ ਹਨ; ਪਹਿਲੇ ਅੱਠ ਵਿੱਚੋਂ ਪੰਜ ਹਨ।
ਤ੍ਵਰਿਤਾ ਤ੍ਵਂ ਚ ਭੇਰੁਣ੍ਡਾष੍ਟਮਂ ਚ ਨਵਨਂ ਤਥਾ
ਤੇਜ਼, ਤੂੰ ਅਤੇ ਭੇਰੁੰਢਾ, ਅੱਠਵਾਂ, ਅਤੇ ਨੌਵਾਂ ਵੀ।
ਏਕਦ੍ਵਯਚਤੁਃਪਞ੍ਚਚਤੁष੍ਟਯਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰੈਃ
ਇੱਕ, ਦੋ, ਚਾਰ, ਪੰਜ, ਚਾਰ ਜੋੜੇ ਅਤੇ ਦਸ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ।
ਸ਼ੇषੈਸ੍ਤੁ ਵ੍ਯਾਪਕਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਤੋ ਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ਸਨਾਤਨੀਮ੍
ਬਾਕੀ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ, ਵਿਅਪਕ ਮੰਤ੍ਰ ਬਣਾਓ; ਫਿਰ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ।
षਡ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਾਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਭੁਜਾਂ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਛੇ ਮੁਹਾਂ, ਬਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸ਼ੂਲਵਹ੍ਨੀ ਵਰਾਭੀਤੀ ਦਧਾਨਾਂ ਕਪਪਙ੍ਕਜੈਃ
ਉਹ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਅੱਗ, ਵਰ, ਨਿਡਰਤਾ, ਕਪ ਅਤੇ ਕਮਲ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਚਾਰੁਸ੍ਮਿਤਲਸਦ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰ ਸਰੋਜਾਂ ਤ੍ਰੀਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍ਵਤਾਮ੍
ਸੁੰਦਰ ਮੁਸਕਾਨ, ਚਮਕਦਾ ਚਿਹਰਾ, ਕਮਲ ਵਰਗਾ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ।
ਚਤੁਰਸ੍ਰਦ੍ਵਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਵਾਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਦੋ ਚੌਕ ਬਣਾਕੇ, ਚਾਰ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ।