ਵृਤਾਂ ਤਾਭਿਰ੍ਵਿਨੋਦਾਨਿ ਯਾਤਾਯਾਤਾਦਿਭਿਃ ਸਦਾ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਖੇਡਾਂ ਅਤੇ ਆਉਣ-ਜਾਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਏषਾ ਤੁ ਸਪ੍ਤਮੀਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਦੂਤਿਂ ਚਾਪ੍ਯष੍ਟਮੀਂ ਸ਼ृਣੁ
ਇਹ ਸੱਤਵੀਂ ਦੂਤੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ; ਹੁਣ ਅੱਠਵੀਂ ਦੀ ਸੁਣ।
ਅਂਬੁ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਰੁਤਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਗੋਤ੍ਰਾ ਕ੍ਸ਼੍ਮਾਸਂਯੁਤਾ ਤਤਃ
ਪਾਣੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਫਿਰ, ਵੰਸ਼ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਤ੍ਯਾਰ੍ਣਾਂ ਵਹ੍ਨਿਵਾਸਿਨ੍ਯਾ ਦੂਤੀ ਨਿਤ੍ਯਾ ਸਮੀਰਿਤਾਃ
ਵਹਿਨਿਵਾਸਿਨੀ ਦੀ ਦੂਤੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਨਿਤਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਤਿਆਰਣਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇਨੈਵ ਪੁਟਿਤੈਰਰ੍ਣੈਰ੍ਨ੍ਯਸੇਚ੍ਛ੍ਰੋਤ੍ਰਾਦਿਪਞ੍ਚਸੁ
ਉਸੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ, ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੰਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਪੰਜ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਿਦਾਘਕਾਲਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਦਿਵਾਕਰਸਮਪ੍ਰਭਾਮ੍
ਉਹ ਗਰਮੀ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਨਾਨਾਭਰਣਸਂਭਿਨ੍ਨਦੇਹਕਾਨ੍ਤਿਵਿਰਾਜਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕਮਾਨ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਪਾਸ਼ਂ ਖੇਟਂ ਗਦਾਂ ਰਤ੍ਨਚषਕਂ ਵਾਮਬਾਹੁਭਿਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੰਨਾ, ਢਾਲ, ਗਦਾ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲਾ ਕੱਪ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਦਧਾਨਾਂ ਸਾਧਕਾਭੀष੍ਟਦਾਨੋਦ੍ਯਮਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਸਾਧਕ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇषਾ ਕਥਿਤਾ ਤੁਭ੍ਯਂ ਸਮਸ੍ਤਾਪਨ੍ਨਿਵਾਰਿਣੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਥ ਤੇ ਨਵਮੀਂ ਨਿਤ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਰਿਤਾਂ ਨਾਮ ਨਾਰਦ
ਹੁਣ, ਨਾਰਦ, ਨੌਵੀਂ ਨਿਤਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਤਵਰਿਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਸੁਣ।
ਆਦ੍ਯਂ ਤੁ ਵਹ੍ਨਿਵਾਸਿਨ੍ਯਾ ਦੂਤ੍ਯਾਦਿਸ੍ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਹਿਨਿਵਾਸਿਨੀ ਦੀ ਦੂਤੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਵਾਯੁਃ ਪ੍ਰਭਾਚਰਯੁਤਾ ਗ੍ਰਾਸਸ਼ਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਹਵਾ, ਚਾਨਣ ਦੀ ਚਲਣ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ, ਖਾਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਹਂਸਃ ਕ੍ਸ਼੍ਮਾਖਂਯੁਤੋ ਗ੍ਰਾਸਸ਼੍ਚਰਯੁਕ੍ਤੋ ਦ੍ਵਿਤੀਯਕਃ
ਦੂਜਾ ਹੰਸ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਖਾਣ ਅਤੇ ਚਲਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯਾ ਚਤੁਰ੍ਥਵਰ੍ਣਾਦਿਸਪ੍ਤਭਿਸ੍ਤ੍ਵਕ੍ਸ਼ਰੈਸ੍ਤਥਾ
ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਚੌਥੇ ਅੱਖਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਕੁੱਲ ਸੱਤ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸ਼ਿਰੋਲਲਾਟਕਣ੍ਠੇषੁ ਹृਨ੍ਨਾਭ੍ਯਾਧਾਰਕੇ ਤਥਾ
ਇਹ ਅੱਖਰਾਂ ਸਿਰ, ਮੱਥੇ, ਗਲੇ, ਦਿਲ, ਨਾਭੀ ਅਤੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਰਖਣੇ ਹਨ।
ਪਾਦਯੁਗ੍ਮੇ ਤਥਾ ਵਰ੍ਣਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਜਾਨ੍ਦਸ਼ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਸ ਮੰਤ੍ਰ-ਜਨਮ ਅੱਖਰ ਦੋਵੇਂ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਰਖਣੇ ਹਨ।
ਤਾਰਾਦ੍ਯੈਃ ਸ਼ृਣੁ ਤਦ੍ਧ੍ਯਾਨਂ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਵਿਧਾਯਕਮ੍
ਹੁਣ ਤੂੰ ਸੁਣ, ਉਹ ਧਿਆਨ ਜੋ ਤਾਰਾ-ਬੀਜ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਦ੍ਵਿਕ੍ਰਮਾਦष੍ਟਨਾਗੈਃ ਕਲ੍ਪਿਤਾਭਰਣੋਜ੍ਜ੍ਵਲੈਃ
ਉਹ ਅਠ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਜੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਚਮਕਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਵਿਟ੍ਸ਼ੂਦ੍ਰਜਾਤਿਭਿਰ੍ਭੀਮਵਿਗ੍ਰਹੈਃ
ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਜਾਤੀਆਂ ਹਨ।
ਵਲਯੈਰ੍ਭੂषਿਤਭੁਜਾਂ ਮਾਣਿਕ੍ਯਮੁਕੁਟੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਚੂੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਕੁਟ ਮਾਣਕਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਗੁਞ੍ਜਾਗੁਣਲਸਦ੍ਵਕ੍ਸ਼ਃ ਕੁਚਕੁਙ੍ਕੁਮਮਣ੍ਡਲਾਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਛਾਤੀ ਗੁੰਜਾ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੁਚ ਕੇਸਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਚਿਨ੍ਹਿਤ ਹਨ।
ਪਾਸ਼ਾਙ੍ਕੁਸ਼ਵਰਾਭੀਤਿਲਸਦ੍ਭੁਜਚਤੁष੍ਟਯਾਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਫੰਨ, ਅੰਕੁਸ਼, ਵਰ ਦੈਨ ਦੀ ਮੁਦਰਾ ਅਤੇ ਭੈ-ਨਾਸ ਦੀ ਮੁਦਰਾ ਹੈ।
ਤਦਗ੍ਰਸ੍ਥਾ ਲੁ ਫਟ੍ਕਾਰੀ ਸ਼ਰਚਾਪਕਰੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾ
ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਦੇ ਆਗਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ 'ਲੁ' ਅਤੇ 'ਫਟ' ਅੱਖਰ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਧਨੁਸ਼-ਤੀਰ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਏषਾ ਤੁ ਨਵਮੀ ਨਿਤ੍ਯਾ ਤ੍ਵਰਿਤੋਕ੍ਤਾ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰ
ਇਹ ਨੌਵੀਂ ਨਿਤਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤਵਰਿਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।
ਸ਼ੁਚਿਃ ਸ੍ਵੇਨ ਯੁਤਸ੍ਤ੍ਵਾਦ੍ਯੋ ਰਸਾਵਹ੍ਨਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਰਸ ਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਤੱਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਇਤੀਰਿਤਾ ਤ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਖ੍ਯਾ ਨਿਤ੍ਯੇਯਂ ਕੁਲਸੁਂਦਰੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਆਕਸ਼ਰਾ ਨਿਤਿਆ, ਜੋ ਕੁਲ ਦੀ ਸੋਭਾ ਹੈ, ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤੈਰੁਦਿਤੈਰ੍ਮੂਲਵਰ੍ਣੈਃ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍षਡਙ੍ਗਕਮ੍
ਉਹ ਤਿੰਨ ਮੂਲ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਹਨ, ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕ ਤੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਬੀਜੈਰ੍ਦੀਰ੍ਘਸ੍ਵਰਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਬੀਜ ਅੱਖਰ ਲੰਬੇ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਵਰਤਣੇ ਹਨ।
ਊਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਪ੍ਰਾਗ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੋਦਕ੍ਚ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਧਸ੍ਨਾਗ੍ਨਭਿਃ
ਉਪਰਲੇ, ਪੂਰਬ, ਦੱਖਣ, ਉੱਤਰ, ਪੱਛਮ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੇ ਅੱਗ ਨਾਲ।