ਪਟਲੇ ਤੁ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂਸ਼੍ਚ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਗ੍ਰੇ ਸਵਿਸ੍ਤਰਮ੍
ਅਗਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਉਪਯੋਗ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਕਾਮੇਸ਼੍ਵਰੀਤਿ ਤਾਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦਾਂ ਸ਼ृਣੁ ਨਾਰਦ
ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਨਾਰਦ, ਉਸ ਦੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਾਮੇਸ਼ਵਰੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੂਨ੍ਯਮਗ੍ਨਿਯੁਤਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਰਯੋਵ੍ਯਾਪ੍ਤੇਨ ਸਂਯੁਤਮ੍
ਫਿਰ, ਖਾਲੀ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ,
ਨਭੋਗੋਤ੍ਰਾ ਪੁਨਸ਼੍ਚੈषਾਂ ਦਾਹੇਨ ਸਮਯੋਜਿਤਾ
ਮੁੜ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏषਾ ਕਾਮੇਸ਼੍ਵਰੀ ਨਿਤ੍ਯਾ ਕਾਮਦੈਕਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰੀ
ਇਹ ਕਾਮੇਸ਼ਵਰੀ ਹੈ, ਸਦੀਵੀ, ਮਨਚਾਹੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਗਿਆਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਏਕੇਨ ਹृਦਯਂ ਸ਼ੀਰ੍षਂ ਤਾਵਤਾਥੋ ਦ੍ਵਯਂ ਦ੍ਵਯਾਤ੍
ਇੱਕ ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਦਿਲ ਤੇ ਸਿਰ, ਫਿਰ ਦੋ, ਅਤੇ ਦੋ ਤੋਂ ਹੋਰ ਦੋ ਜੋੜ।
ਦृਕ੍ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਨਾਸਾਦ੍ਵਿਤਯੇ ਜਿਹ੍ਵਾਹृਨ੍ਨਾਭਿਗੁਹ੍ਯਕੇ
ਅੱਖਾਂ, ਕੰਨਾਂ, ਨੱਕ ਦੇ ਜੋੜਿਆਂ ਲਈ, ਅਤੇ ਜੀਭ, ਦਿਲ, ਨਾਭੀ, ਤੇ ਗੁਪਤ ਅੰਗ ਲਈ।
ਨ੍ਯਸੇਦ੍ਵਿਦ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਰਾਣ੍ਯੇषੁ ਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਧ੍ਯਾਨਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨਿਤ੍ਯਪੂਜਾਸੁ ਚੋਦਿਤਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਧਿਆਨ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਬਾਲਾਰ੍ਕਕੋਟਿਸਂਕਾਸ਼ਾਂ ਮਾਣਿਕ੍ਯਮੁਕੁਟੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਮ੍
ਉਹ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਉਗਦੇ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਮਾਣਿਕ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨ ਮਕੁਟ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਮਣ੍ਡਿਤਾਂ ਰਕ੍ਤਵਸਨਾਂ ਰਤ੍ਨਾਭਰਣਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਲਾਲ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ।
ਪਞ੍ਚਾष੍ਟषੋਡਸ਼ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵषਟ੍ਕੋਣਚਤੁਰਸ੍ਰਗਾਮ੍
ਉਹ ਪੰਜਕੋਣ, ਅਠਕੋਣ, ਛੇਕੋਣ ਅਤੇ ਚੌਕੋਣ ਦੇ ਜੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਸਦੀ ਹੈ।
ਪਾਸ਼ਾਙ੍ਕੁਸ਼ੌ ਚ ਪੁਣ੍ਡ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ੁਚਾਪਂ ਪੁष੍ਪਸ਼ਿਲੀਮੁਖਮ੍
ਉਹ ਪਾਸ, ਅੰਕੁਸ਼, ਸਫੈਦ ਕਮਲ, ਕਣਕ ਦੀ ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਯੋਗਾਨ੍ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਸਿਦ੍ਧੇ ਮਤ੍ਰੇ ਤੁ ਸਾਧਕਃ
ਫਿਰ, ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸਿਧੀ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਸਾਧਕ ਨੇ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਕਾਮੇਸ਼੍ਵਰ੍ਯਾਦਿਰਾਦਿਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਰਸਸ਼੍ਚਾਪਸ੍ਥਿਰਾਰਸਃ
ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਾਮੇਸ਼ਵਰੀ ਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਨਾਮ; ਰਸ ਧਨੁਸ਼ ਦਾ ਸਥਿਰ ਰਸ ਹੈ।
ਸ੍ਥਿਰਾਸ਼ੂਨ੍ਯੇ ऽਗ੍ਨਿਸਂਯੁਕ੍ਤੇ ਰਸਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਸਥਿਰ ਸ਼ੂਨ੍ਯ ਵਿੱਚ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਰਸ ਫਿਰ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨਭਸ਼੍ਚ ਮਰੁਤਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਰਸਵਰ੍ਣਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਅਸਮਾਨ ਹਵਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਰਸ ਦੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਅਂਬਹਂਸਚਰੋ ऽਥਿਕ੍ਤੋ ਰਸੋ ऽਥ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਥਿਰਾ ਪੁਨਃ
ਰਸ ਹੰਸ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਕੜਵਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਮੁੜ ਸਥਿਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਸਃ ਸ੍ਥਿਰਾ ਤਤੋ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਭੂਯੁਤਂ ਸ਼ੂਨ੍ਯਮਗ੍ਨਿਯੁਕ੍
ਰਸ ਫਿਰ ਸਥਿਰ ਹੋ ਕੇ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮੁੜ ਸ਼ੂਨ੍ਯ ਅੱਗ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਯਃ ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਚਾਗ੍ਨਿਯੁਤਂ ਹृਦਾਹਂਸਾਚ੍ਚ ਤਤ੍ਪਰਮ੍
ਕਿਰਣ ਸ਼ੂਨ੍ਯ ਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਦਿਲ ਤੇ ਹੰਸ ਤੋਂ, ਉਹ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ।
ਸਚਰਃ ਸ੍ਯਾਜ੍ਜਵੀਪੂਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾ ਤਰ੍ਤੀਯਤਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਉਹ ਚਲਦੀ ਹੈ, 'ਜਵੀ' ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਗਿਆਨ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਹृਦਂਬੁਯੁਕ੍ ਕ੍ਸ਼੍ਮਯਾ ਦਾਹਃ ਸਚਰਃ ਸ੍ਯਾਜ੍ਜਵੀ ਚ ਹृਤ੍
ਦਿਲ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਲਣ, ਉਹ ਚਲਦੀ ਹੈ; 'ਜਵੀ' ਵੀ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਸ੍ਥਿਰਾ ਤੁ ਮਰੁਤਾ ਯੁਕ੍ਤਾ ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਸਾਗ੍ਨਿਨਭਸ਼੍ਚਰੌ
ਜੋ ਠੋਸ ਹੈ, ਉਹ ਹਵਾ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਖਾਲੀ ਹੈ ਤੇ ਅੱਗ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਚੱਲਦੀ ਹੈ।
ਦਾਹੋ ਗੋਤ੍ਰਾਚਰਯੁਤਾ ਤਥਾ ਦਾਹਸ੍ਤਥਾ ਰਯਃ
ਜਲਣ, ਜੋ ਗੋਤ੍ਰ ਦੀ ਚਲਣ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਲਣ ਅਤੇ ਰੋਗ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਰਸਃ ਸ੍ਥਿਰਾ ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਣੋ ਰਸਾਗ੍ਨਿਸਹਿਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਰਸ ਠੋਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਣ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰਸ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸ਼ੂਨ੍ਯਯੁਗ੍ਮਂ ਚ ਗੋਤ੍ਰਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਾਹਯੁਕ੍ਤਾਂਬੁਨਾ ਚਰਃ
ਖਾਲੀ ਅਤੇ ਗੋਤ੍ਰ ਦੀ ਜੋੜੀ, ਜਾਂ ਵਾਹਨ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲਾ।
ਗੋਤ੍ਰਾਦਾਹਮਰੁਦ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਤ੍ਵਂਬੁਨ੍ਯਾਸਮਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਗੋਤ੍ਰ ਤੋਂ, ਜਲਣ ਹਵਾ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਮਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗ੍ਰਾਸੋ ਧਰਾਯੁਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਰਸਃ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਅਸਿਮਿਲੇਸ਼ਨ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਫਿਰ ਰਸ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਦਾਹੋਨਾਂਬੁ ਚ ਹृਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਰਯੇਂऽਬੁਮਰੁਦਨ੍ਵਿਤਃ
ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਜਲਣ, ਫਿਰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ, ਰੋਗ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ।
ਵਿਯਦਂਬੁਯੁਤਂ ਦਾਹਸ੍ਤ੍ਵਗ੍ਨਿਯੁਕ੍ਸਯੁਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਜਲਣ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ, ਪਵਿੱਤਰ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਨਾਸ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ।