ਅਙ੍ਗਾਨਿ ਪੂਜਯੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਧਾਨਵਿਤ੍
ਫਿਰ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਢੰਗ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਧੀ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਦਲਮਧ੍ਯੇ ऽਥ ਸਂਪੂਜ੍ਯਾ ਅਨਙ੍ਗਕੁਸੁਮਾਦਿਕਾਃ
ਫਿਰ, ਪੱਤੀ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿਚ, ਅਨੰਗਕੁਸੁਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਪਤ੍ਰਾਗ੍ਰੇषੁ ਪੁਨਃ ਪੂਜ੍ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਵਲ੍ਲਕੀਕਰਾਃ
ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਕੋਨੇ ਉੱਤੇ, ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਆਦਿ ਵੱਲਕੀ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਪਰਾਙ੍ਗਾ ਨਿषਙ੍ਗਾਦ੍ਯਾਃ ਪੁष੍ਪਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁਧਨੁਰ੍ਦ੍ਧਰਾਃ
ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਜੋ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਕਮਾਨ ਹਥਿਆਰ ਵਜੋਂ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਦਗ੍ਰੇष੍ਵਰ੍ਚਯੇਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨਸਿਤਾਙ੍ਗਾਦਿਭੈਰਵਾਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਅਸਿਤਾਂਗ ਆਦਿ ਭੈਰਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਾਮਾਦ੍ਯਾਃ ਕਲਵੀਣਾਭਿਰ੍ਗਾਯਨ੍ਤ੍ਯਃ ਸ਼੍ਯਾਮਵਿਗ੍ਰਹਾਃ
ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਵਾਮਾ ਆਦਿ ਕਾਲੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ, ਵੀਣਾ ਵਜਾ ਕੇ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮਾਤਙ੍ਗ੍ਯਾਦ੍ਯਾਮਦੋਨ੍ਮਤ੍ਤਾ ਵੀਣੋਲ੍ਲਸਿਤਪਾਣਯਃ
ਮਾਤੰਗੀ ਆਦਿ, ਜੋ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਮਸਤ ਹਨ, ਉਹ ਵੀਣਾ ਹਥ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਾਯਵ੍ਯੇ ਬਟੁਕਾਨ੍ ਪਸ਼੍ਚਾਦੀਸ਼ਾਨੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਂ ਯਜੇਤ੍
ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਬਟੂਕਾਂ ਦੀ, ਪੱਛਮ ਪਾਸੇ ਖੇਤ੍ਰਪਾਲ ਦੀ, ਤੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਪਾਸੇ ਈਸ਼ਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ਸਂਧਿਤੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਸਾਧਯੇਦਿष੍ਟਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਦੋਂ ਮੰਤ੍ਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਦ ਮੰਤ੍ਰੀ ਆਪਣੇ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਲਕਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਫਲੌਰ੍ਬਿਲ੍ਯਸਮੁਦ੍ਭੂਤੈਸ੍ਤਤ੍ਪਤ੍ਰੈਰ੍ਵਾ ਹੁਤਾਦ੍ਭਵੇਤ੍
ਬਿਲਵਾ ਦੇ ਫਲ ਜਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਉਤ੍ਪਲੈਰ੍ਵਸ਼ਯੇਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਾਰੈਰ੍ਮਧ੍ਵਾਸ਼੍ਰਿਤੈਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍
ਨੀਲੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਖੱਟੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਕ੍ਤੈਰਮृਤਾਖਣ੍ਡੈਰ੍ਹੇਮਾਨ੍ਨਾਸ਼ਯਤਿ ਜ੍ਵਰਮ੍
ਦੂਧ ਨਾਲ ਲਗਾਏ ਹੋਏ, ਅਮਰ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਬੁਖਾਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਦਂਬੈਰ੍ਵਸ਼੍ਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਰਿਮਧੁਰਪ੍ਲੁਤਮ੍
ਕਦੰਬ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਤ੍ਰਿਪਲ ਮਿੱਠਿਆਈ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਕੁਝ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਂਬਪ੍ਰਸੂਨੈਰ੍ਜੁਹੁਯਾਦੀਪ੍ਸਿਤਸ਼੍ਰੀਸਮृਦ੍ਧਯੇ
ਨੀਮ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਮਨ-ਚਾਹੀ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਚਨ੍ਦਨਾਗੁਰੁਕਸ੍ਤੂਰੀ ਚਨ੍ਦ੍ਰਕੁਙ੍ਕੁਮਰੋਚਨਾਃ
ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਕਸਤੂਰੀ, ਕੈਫ਼ੂਰ, ਕੇਸਰ ਅਤੇ ਪੀਲੀ ਰੋਚਨ —
ਨਿਰ੍ਗੁਣ੍ਡੀਮੂਲਹੋਮੇਨ ਨਿਗਡਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਰਃ
ਨਿਰਗੁੰਡੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹਵਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਰਿਦ੍ਰਾਚੂਰ੍ਣਸਂਮਿਸ਼੍ਰੈਰ੍ਲਵਣੈਃ ਸ੍ਤਂਭਯੇਜ੍ਜਗਤ੍
ਹਲਦੀ ਦੇ ਪੀਠ ਨਾਲ ਲੂਣ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਅਟਕਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅਵਤਾਰਾਨ੍ਤਰਂ ਭੂਯੋ ਵਰ੍ਣਯਾਮਿ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋਰ ਇੱਕ ਅਵਤਾਰ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਵਤਿਵਹ੍ਨਿਪ੍ਰਿਯਾਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਧੂਮਾਵਤ੍ਯਾ ਗਜਾਕ੍ਸ਼ਰਃ
ਅੱਗ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਧੂਮਾਵਤੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਉਹ 'ਗਜ' ਅੱਖਰ ਹੈ।
ਬੀਜੇਨ षਡ੍ਦੀਰ੍ਘਜਾਤਿਯੁਕ੍ਤੇਨ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਬੀਜ-ਅੱਖਰ ਨਾਲ, ਛੇ ਲੰਬੇ ਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਵਰ੍ਣਾਂ ਚਞ੍ਚਲਾਂ ਦੁष੍ਟਾਂ ਦੀਰ੍ਘਾਂ ਚ ਮਲਿਨਾਂਬਰਾਮ੍
ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਜਿਸ ਦਾ ਰੰਗ ਉਜੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਲਾਕ ਤੇ ਬੁਰੀ ਹੋਵੇ, ਲੰਮੀ ਹੋਵੇ ਤੇ ਗੰਦੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਣ।
ਕਙ੍ਕਧ੍ਵਜਰਥਾਰੂਢਾਂ ਪ੍ਰਲਂਬਿਤਪਯੋਧਰਮ੍
ਉਹ ਗਿੱਧ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲੀ ਰਥ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਸੂਣ ਲਟਕਦੇ ਹੋਣ।
ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਲੋਮਾਂ ਤੁ ਭृਸ਼ਂ ਕੁਟਿਲਾਕੁਟਿਲੇਕ੍ਸ਼ਣਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਬਹੁਤ ਵਧੇ ਹੋਏ ਹੋਣ, ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਕਦੇ ਤੇੜੀਆਂ, ਕਦੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਹੋਣ।
ਏਵਂਵਿਧਾਂ ਤੁ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਨਮਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਫਡਨ੍ਤਕਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੂਪਨਾ ਕਰਕੇ, 'ਨਮਸਕਾਰ, ਸਵਾਹਾ, ਫਟ, ਅੰਤਕ' ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਵष੍ਟਭ੍ਯ ਸ਼ਵਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਨਾਮ੍ਨਾਥ ਪ੍ਰਜਪੇਨ੍ਮਨੁਮ੍
ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਵੈਰੀ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ, ਮੰਤਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਪਵਾਸੀ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨੇ ਵਾ ਵਿਪਿਨੇ ਸ਼ੂਨ੍ਯਮਨ੍ਦਿਰੇ
ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਚਿਤਾ-ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਸੁੰਨੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ।
ਸਹਸ੍ਰਾਦੂਰ੍ਦ੍ਧੂਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਜ੍ਵਰੇਣ ਪਰਿਗृਹ੍ਯਤੇ
ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਾਪ ਕਰਨ 'ਤੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਬੁਖਾਰ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਦ੍ਯਾ ਕ੍ਸ਼ਰਮਾਲਿਖ੍ਯ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨਾਮ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਮੰਤਰ ਅਤੇ ਵੈਰੀ ਦਾ ਨਾਮ ਪਹਿਲੇ ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਲਿਖ ਕੇ।
ਸਰ੍ਵਂ ਮਨੁਦਿਕ੍ਸਹਸ੍ਰਜਪਾਚ੍ਛਵਮृਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਸਭ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮੰਤਰ ਦਾ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਾਪ ਕਰਨ 'ਤੇ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਮੌਤ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿਰੋਧਿਨਾਮ੍ਨਾष੍ਟਸ਼ਤਂ ਜਪ੍ਤਮੁਚ੍ਚਾਟਨਂ ਰਿਪੋਃ
ਵੈਰੀ ਦਾ ਨਾਮ ਅਠ ਸੌ ਵਾਰੀ ਜਾਪ ਕਰਨ 'ਤੇ ਵੈਰੀ ਦਾ ਉਚਾਟਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।