ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤੇਨੈਵ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਵ੍ਯਾਪਕਂ ਦੇਸ਼ਿਕੋਤ੍ਤਮਃ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਉੱਚਾ ਆਚਾਰਯ ਵਿਆਪਕ ਨਿਆਸ ਕਰੇ।
ਸ਼੍ਯਾਮਾਂ ਸ਼ੁਕੋਕ੍ਤਿਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤੀਂ ਨ੍ਯਸ੍ਤੈਕਾਙ੍ਘ੍ਰਿਸ਼ਿਰੋਰੁਹਾਮ੍
ਸ਼ਿਆਮਾ, ਤੋਤੇ ਦੀ ਬਾਤ ਸੁਣਦੀ ਹੋਈ, ਇਕ ਪੈਰ ਅਤੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ।
ਰਕ੍ਤਾਂਸ਼ੁਕਾਂ ਚ ਕਹ੍ਲਾਰਮਾਲਾਸ਼ੋਭਿਤਚੂਲਿਕਾਮ੍
ਲਾਲ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੀ, ਨੀਲੇ ਕਹਲਾਰ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਚੂੜੀ ਵਾਲੀ।
ਅਯੁਤਂ ਪ੍ਰਜਪੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਤਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਂ ਮਧੂਕਜੈਃ
ਮੰਤਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪੋ, ਅਤੇ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਮਧੂਕਾ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਓ।
ਤ੍ਰਿਕੋਣਕਰ੍ਣਿਕਂ ਪਦ੍ਮਮष੍ਟਪਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਤਿਕੋਣ ਵਾਲੀ ਕੇਂਦਰ ਅਤੇ ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਬਣਾਓ।
ਚਤੁਰਸ੍ਰੀਕृਤਂ ਬਾਹ੍ਯੇ ਕਾਨ੍ਤ੍ਯਾ ਦृष੍ਟਿਮਨੋਹਰਮ੍
ਬਾਹਰੋਂ ਚੌਕੋਣ ਬਣਾਓ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਨਜ਼ਰ ਨੂੰ ਖਿੱਚਣ ਵਾਲਾ।
ਵਿਭੂਤਿਪੂਰ੍ਵਾਃ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਾ ਮਾਤਙ੍ਗੀਪਦਪਸ਼੍ਚਿਮਾਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਵਿਭੂਤੀਆਂ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਾਤੰਗੀ ਦੇ ਪੈਰ ਪੱਛਮ ਵੱਲ।
ਵਾਕ੍ਸਤ੍ਯਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀ ਬੀਜਾਦ੍ਯ ਉਕ੍ਤਃ ਪੀਠਾਰ੍ਚਨੇ ਮਨੁਃ
ਪੀਠ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਮੰਤਰ ਵਾਕ, ਸਤ੍ਯ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਚਯੇਦ੍ਵਿਧਿਨਾਨੇਨ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਮੰਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੁਣ ਦੱਸੇ ਜਾ ਰਹੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਹृਹृਲ੍ਲੇਖਾਃ ਪਞ੍ਚਪੂਜ੍ਯਾ ਮਧ੍ਯੇ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਾ
ਪੰਜ ਹ੍ਰਹ੍ਰਲ ਅੱਖਰ ਮੱਧ ਵਿਚ ਅਤੇ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿਚ ਮੰਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਪੂਜੇ।
ਅਙ੍ਗਾਨਿ ਪੂਜਯੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਧਾਨਵਿਤ੍
ਫਿਰ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਢੰਗ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਧੀ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਦਲਮਧ੍ਯੇ ऽਥ ਸਂਪੂਜ੍ਯਾ ਅਨਙ੍ਗਕੁਸੁਮਾਦਿਕਾਃ
ਫਿਰ, ਪੱਤੀ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿਚ, ਅਨੰਗਕੁਸੁਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਪਤ੍ਰਾਗ੍ਰੇषੁ ਪੁਨਃ ਪੂਜ੍ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਵਲ੍ਲਕੀਕਰਾਃ
ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਕੋਨੇ ਉੱਤੇ, ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਆਦਿ ਵੱਲਕੀ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਪਰਾਙ੍ਗਾ ਨਿषਙ੍ਗਾਦ੍ਯਾਃ ਪੁष੍ਪਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁਧਨੁਰ੍ਦ੍ਧਰਾਃ
ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਜੋ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਕਮਾਨ ਹਥਿਆਰ ਵਜੋਂ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਦਗ੍ਰੇष੍ਵਰ੍ਚਯੇਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨਸਿਤਾਙ੍ਗਾਦਿਭੈਰਵਾਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਅਸਿਤਾਂਗ ਆਦਿ ਭੈਰਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਾਮਾਦ੍ਯਾਃ ਕਲਵੀਣਾਭਿਰ੍ਗਾਯਨ੍ਤ੍ਯਃ ਸ਼੍ਯਾਮਵਿਗ੍ਰਹਾਃ
ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਵਾਮਾ ਆਦਿ ਕਾਲੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ, ਵੀਣਾ ਵਜਾ ਕੇ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮਾਤਙ੍ਗ੍ਯਾਦ੍ਯਾਮਦੋਨ੍ਮਤ੍ਤਾ ਵੀਣੋਲ੍ਲਸਿਤਪਾਣਯਃ
ਮਾਤੰਗੀ ਆਦਿ, ਜੋ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਮਸਤ ਹਨ, ਉਹ ਵੀਣਾ ਹਥ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਾਯਵ੍ਯੇ ਬਟੁਕਾਨ੍ ਪਸ਼੍ਚਾਦੀਸ਼ਾਨੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਂ ਯਜੇਤ੍
ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਬਟੂਕਾਂ ਦੀ, ਪੱਛਮ ਪਾਸੇ ਖੇਤ੍ਰਪਾਲ ਦੀ, ਤੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਪਾਸੇ ਈਸ਼ਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ਸਂਧਿਤੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਸਾਧਯੇਦਿष੍ਟਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਦੋਂ ਮੰਤ੍ਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਦ ਮੰਤ੍ਰੀ ਆਪਣੇ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਲਕਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਫਲੌਰ੍ਬਿਲ੍ਯਸਮੁਦ੍ਭੂਤੈਸ੍ਤਤ੍ਪਤ੍ਰੈਰ੍ਵਾ ਹੁਤਾਦ੍ਭਵੇਤ੍
ਬਿਲਵਾ ਦੇ ਫਲ ਜਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਉਤ੍ਪਲੈਰ੍ਵਸ਼ਯੇਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਾਰੈਰ੍ਮਧ੍ਵਾਸ਼੍ਰਿਤੈਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍
ਨੀਲੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਖੱਟੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਕ੍ਤੈਰਮृਤਾਖਣ੍ਡੈਰ੍ਹੇਮਾਨ੍ਨਾਸ਼ਯਤਿ ਜ੍ਵਰਮ੍
ਦੂਧ ਨਾਲ ਲਗਾਏ ਹੋਏ, ਅਮਰ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਬੁਖਾਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਦਂਬੈਰ੍ਵਸ਼੍ਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਰਿਮਧੁਰਪ੍ਲੁਤਮ੍
ਕਦੰਬ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਤ੍ਰਿਪਲ ਮਿੱਠਿਆਈ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਕੁਝ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਂਬਪ੍ਰਸੂਨੈਰ੍ਜੁਹੁਯਾਦੀਪ੍ਸਿਤਸ਼੍ਰੀਸਮृਦ੍ਧਯੇ
ਨੀਮ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਮਨ-ਚਾਹੀ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਚਨ੍ਦਨਾਗੁਰੁਕਸ੍ਤੂਰੀ ਚਨ੍ਦ੍ਰਕੁਙ੍ਕੁਮਰੋਚਨਾਃ
ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਕਸਤੂਰੀ, ਕੈਫ਼ੂਰ, ਕੇਸਰ ਅਤੇ ਪੀਲੀ ਰੋਚਨ —
ਨਿਰ੍ਗੁਣ੍ਡੀਮੂਲਹੋਮੇਨ ਨਿਗਡਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਰਃ
ਨਿਰਗੁੰਡੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹਵਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਰਿਦ੍ਰਾਚੂਰ੍ਣਸਂਮਿਸ਼੍ਰੈਰ੍ਲਵਣੈਃ ਸ੍ਤਂਭਯੇਜ੍ਜਗਤ੍
ਹਲਦੀ ਦੇ ਪੀਠ ਨਾਲ ਲੂਣ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਅਟਕਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅਵਤਾਰਾਨ੍ਤਰਂ ਭੂਯੋ ਵਰ੍ਣਯਾਮਿ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋਰ ਇੱਕ ਅਵਤਾਰ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਵਤਿਵਹ੍ਨਿਪ੍ਰਿਯਾਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਧੂਮਾਵਤ੍ਯਾ ਗਜਾਕ੍ਸ਼ਰਃ
ਅੱਗ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਧੂਮਾਵਤੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਉਹ 'ਗਜ' ਅੱਖਰ ਹੈ।
ਬੀਜੇਨ षਡ੍ਦੀਰ੍ਘਜਾਤਿਯੁਕ੍ਤੇਨ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਬੀਜ-ਅੱਖਰ ਨਾਲ, ਛੇ ਲੰਬੇ ਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।