ਗੁਣੈਕਦ੍ਵਿਚਤੁਃ षਡ੍ਭਿਰ੍ਵਸੁਪਰ੍ਵਨਵਾष੍ਟਭਿਃ
ਇੱਕ, ਦੋ, ਚਾਰ, ਛੇ, ਅਠ, ਨੌਂ ਜਾਂ ਅਠ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਗੁਣਾਂ ਤੇ ਚੰਦ ਦੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ।
ਯਦੁਕॢਪ੍ਤਿਰਿਯਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਰ੍ਣੈਰ੍ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਇਹ ਵਿਧੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਕਹੀ ਗਈ ਹੈ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਵਾਕ੍ਸ਼ਕ੍ਤਿਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਬੀਜਾਦ੍ਯਾ ਮਾਤਙ੍ਗ੍ਯਨ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਬੋਲੀ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਬੀਜ ਅੱਖਰਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਮਾਤੰਗੀ 'ਤੇ ਖਤਮ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹृਲ੍ਲੇਖਾਂ ਗਗਨਾਂ ਰਕ੍ਤਾਂ ਭੂਯੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਕਰਾਲਿਕਾਮ੍
ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਫਿਰ ਹ੍ਰਿੱਲੇਖਾ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਲਾਲ ਕਰਾਲਿਕਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਾਤਙ੍ਗ੍ਯਨ੍ਤਾਃ षਡਙ੍ਗਾਨਿ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਸਾਧਕਃ
ਫਿਰ, ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਮਾਤੰਗੀ 'ਤੇ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਛੇ ਅੰਗ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਖਾष੍ਟਾਦਸ਼ਭਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਵਰ੍ਮ ਤਾਵਦ੍ਭਿਰਕ੍ਸ਼ਰੈਃ
ਸ਼ਿਖਾ 'ਤੇ ਅਠਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਤਨੇ ਹੀ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਵਜਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਬਾਣਨ੍ਯਾਸਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਭੈਰਵੀਪ੍ਰੋਕ੍ਤਵਰ੍ਤ੍ਮਨਾ
ਫਿਰ, ਭੈਰਵੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਬਾਣ ਨਿਆਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਸ੍ਵਕਟ੍ਯੋਰ੍ਨਾਭਿਦੇਸ਼ੇ ਕਟਿਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਾਂਸ਼ਕੇ ਪੁਨਃ
ਪਾਸੇ, ਕਮਰ, ਨਾਭੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਤੇ ਮੁੜ ਕਮਰ ਤੇ ਪਾਸਿਆਂ 'ਤੇ।
ਮਦਨਂ ਪੁष੍ਪਧਨ੍ਵਾਨਂ ਪਞ੍ਚਮਂ ਕੁਸੁਮਾਯੁਧਮ੍
ਮਦਨ, ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲਾ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਪੰਜਵਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ।
ਮਾਤਙ੍ਗ੍ਯਨ੍ਤਾਸ੍ਤਤੋ ਨ੍ਯਸ੍ਯੇਤ੍ਸ੍ਥਾਨੇष੍ਵੇਤੇषੁ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਫਿਰ, ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਮਾਤੰਗੀ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖੇ।
ਮਦਨਵੇਗਾ ਸਮ੍ਭਵਾ ਚ ਭੁਵਨਪਾਲੇਨ੍ਦੁਰੇਖਿਕਾ
ਮਦਨ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਸੰਭਵ ਤੇ ਭੁਵਨਪਾਲ ਦੀ ਚੰਦ੍ਰਕਲਾ।
ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਤਵ੍ਯਾਸ੍ਤਤੋ ਮੂਲੇ ऽਧਿष੍ਠਾਨੇ ਮਣਿਪੂਰਕੇ
ਫਿਰ, ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੂਲ, ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਮਣੀਪੂਰ 'ਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਦ੍ਯੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੌ ਰਤਿਃ ਪ੍ਰੀਤਿਸ਼੍ਚ ਕृਤ੍ਤਿਕਾ
ਸ਼ੁਰੂ 'ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਰਤੀ, ਪ੍ਰੀਤੀ ਤੇ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ।
ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਪृਥਙ੍ਨ੍ਯਸ੍ਯੇਨ੍ਨਿਜਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਰੱਖੇ।
ਕਣ੍ਠਦੇਸ਼ੇ ਭ੍ਰਵੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਬਿਨ੍ਦੌ ਭੂਯਃ ਕਲਾ ਪਦੋਃ
ਗਲ੍ਹ ਦੇ ਹਿੱਸੇ, ਭ੍ਰੂਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਬਿੰਦੂ ਤੇ, ਫਿਰ ਅੰਗਾਂ ਤੇ, ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ।
ਉਨ੍ਨਤਾਂਸੇषੁ ਵਕ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਧ੍ਰੁਵਮਣ੍ਡਲਕੇ ਸ਼ਿਵੇ
ਉੱਚੇ ਕੰਧਿਆਂ ਤੇ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਤੇ, ਧ੍ਰੁਵ ਮੰਡਲ ਵਿਚ, ਹੇ ਸ਼ਿਵ।
ਰੌਦ੍ਰੀਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਾਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਖ੍ਯਾਂ ਪੁਨਰ੍ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰੀਮਥ
ਰੌਦ੍ਰੀ, ਸ਼ਾਂਤ, ਸ਼ਰਧਾ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ।
ਪ੍ਰਮਥਾਸ਼੍ਵਾਸਿਨੀਂ ਵਿਦ੍ਯੁਲ੍ਲਤਾਂ ਚਿਚ੍ਛਕ੍ਤਿਮਪ੍ਯਥ
ਪ੍ਰਮਥਾਸ਼ਵਾਸਿਨੀ, ਵਿਦ੍ਯੁੱਲਤਾ, ਅਤੇ ਚਿੱਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵੀ।
ਸ਼ਿਰੋਭਾਲਹृਦਾਧਾਰੇष੍ਵੇਤਾ ਬੀਜਤ੍ਰਯਾਧਿਕਾਃ
ਸਿਰ, ਬਾਂਹਾਂ ਅਤੇ ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਕੇਂਦਰਾਂ ਵਿਚ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਬੀਜਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਮਾਤਙ੍ਗੀਂ ਮਹਦਾਦ੍ਯਾਂ ਤਾਂ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਪਦਾਦਿਕਾਮ੍
ਮਾਤੰਗੀ, ਮਹਾਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪਹਿਲੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ, ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ।
ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤੇਨੈਵ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਵ੍ਯਾਪਕਂ ਦੇਸ਼ਿਕੋਤ੍ਤਮਃ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਉੱਚਾ ਆਚਾਰਯ ਵਿਆਪਕ ਨਿਆਸ ਕਰੇ।
ਸ਼੍ਯਾਮਾਂ ਸ਼ੁਕੋਕ੍ਤਿਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤੀਂ ਨ੍ਯਸ੍ਤੈਕਾਙ੍ਘ੍ਰਿਸ਼ਿਰੋਰੁਹਾਮ੍
ਸ਼ਿਆਮਾ, ਤੋਤੇ ਦੀ ਬਾਤ ਸੁਣਦੀ ਹੋਈ, ਇਕ ਪੈਰ ਅਤੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ।
ਰਕ੍ਤਾਂਸ਼ੁਕਾਂ ਚ ਕਹ੍ਲਾਰਮਾਲਾਸ਼ੋਭਿਤਚੂਲਿਕਾਮ੍
ਲਾਲ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੀ, ਨੀਲੇ ਕਹਲਾਰ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਚੂੜੀ ਵਾਲੀ।
ਅਯੁਤਂ ਪ੍ਰਜਪੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਤਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਂ ਮਧੂਕਜੈਃ
ਮੰਤਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪੋ, ਅਤੇ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਮਧੂਕਾ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਓ।
ਤ੍ਰਿਕੋਣਕਰ੍ਣਿਕਂ ਪਦ੍ਮਮष੍ਟਪਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਤਿਕੋਣ ਵਾਲੀ ਕੇਂਦਰ ਅਤੇ ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਬਣਾਓ।
ਚਤੁਰਸ੍ਰੀਕृਤਂ ਬਾਹ੍ਯੇ ਕਾਨ੍ਤ੍ਯਾ ਦृष੍ਟਿਮਨੋਹਰਮ੍
ਬਾਹਰੋਂ ਚੌਕੋਣ ਬਣਾਓ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਨਜ਼ਰ ਨੂੰ ਖਿੱਚਣ ਵਾਲਾ।
ਵਿਭੂਤਿਪੂਰ੍ਵਾਃ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਾ ਮਾਤਙ੍ਗੀਪਦਪਸ਼੍ਚਿਮਾਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਵਿਭੂਤੀਆਂ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਾਤੰਗੀ ਦੇ ਪੈਰ ਪੱਛਮ ਵੱਲ।
ਵਾਕ੍ਸਤ੍ਯਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀ ਬੀਜਾਦ੍ਯ ਉਕ੍ਤਃ ਪੀਠਾਰ੍ਚਨੇ ਮਨੁਃ
ਪੀਠ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਮੰਤਰ ਵਾਕ, ਸਤ੍ਯ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਚਯੇਦ੍ਵਿਧਿਨਾਨੇਨ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਮੰਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੁਣ ਦੱਸੇ ਜਾ ਰਹੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਹृਹृਲ੍ਲੇਖਾਃ ਪਞ੍ਚਪੂਜ੍ਯਾ ਮਧ੍ਯੇ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਾ
ਪੰਜ ਹ੍ਰਹ੍ਰਲ ਅੱਖਰ ਮੱਧ ਵਿਚ ਅਤੇ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿਚ ਮੰਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਪੂਜੇ।