ਅਨੇਨੈਵ ਵਿਧਾਨੇਨ ਤਤ੍ਪਤ੍ਨੀਸ੍ਤਤ੍ਸੁਤਾਨਪਿ
ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਨਰਨਾਰੀਨਰਪਤੀਨ੍ਹੋਮੇਨ ਵਸ਼ਯੇਤ੍ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਹਵਨ ਨਾਲ, ਆਦਮੀ, ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਕਵਿਤਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਲਭਤੇ ਵਤ੍ਸਰਾਨ੍ਤਰੇ
ਜੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਹਵਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਵਿਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਜੁਹੁਯਾਦ੍ਵਾਸ਼ਯੇਲ੍ਲੋਕਂ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਾਞ੍ਛਿਤਾਮ੍
ਜੇ ਹਵਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੋਈ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕਸ੍ਤੂਰੀਕੁਙ੍ਕੁਮੋਪੇਤਂ ਕਰ੍ਪੂਰਂ ਜੁਹੁਯਾਦ੍ਵਸ਼ੀ
ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਸਤੂਰੀ, ਕੁੰਗੂ ਅਤੇ ਕਪੂਰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਹਵਨ ਕਰੇ।
ਲਾਜਾਨ੍ਪ੍ਰਜੁਹੁਯਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਦਧਿਕ੍ਸ਼ੀਰਮਧੁਪ੍ਲੁਤਾਨ੍
ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ ਚੌਲ ਹਵਨ ਕਰੇ।
ਪਾਦਦ੍ਵਯਂ ਮਲਯਜਂ ਪਾਦਂ ਕੁਙ੍ਕੁਮਕੇਸਰਮ੍
ਦੋਵੇਂ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਚੰਦਨ ਲਗਾਏ, ਇੱਕ ਪੈਰ ਤੇ ਕੁੰਗੂ ਅਤੇ ਕੇਸਰ ਲਗਾਏ।
ਵਿਦਧ੍ਯਾਤ੍ਤਿਲਕਂ ਭਾਲੇ ਯਾਨ੍ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ਯੈਰ੍ਵਿਲੋਕ੍ਯਤੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾ ਲਗਾਏ।
ਕਰ੍ਪੂਰਕਪਿਚੋਰਾਣਿ ਸਮਭਾਗਾਨਿ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਕਪੀਸਾ ਗੂੰਦ ਬਰਾਬਰ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕਰੇ।
ਕੁਙ੍ਕੁਮਂ ਸਮਭਾਗਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦਿਗ੍ਭਾਤਂ ਚਨ੍ਦਨਂ ਮਤਮ੍
ਕੁੰਗੂ ਵੀ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇ; ਚੰਦਨ ਦਿਸ਼ਾ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਠੀਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਿਮਾਦ੍ਭਿਃ ਕਨ੍ਯਯਾ ਪਿष੍ਟਮੇਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸੁਸਾਧਿਤਮ੍
ਇਹ ਸਾਰਾ ਪਦਾਰਥ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਵਲੋਂ ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੀਸਿਆ ਜਾਵੇ।
ਵਨਿਤਾਮਦਗਰ੍ਵਾਢ੍ਯਾ ਮਦੋਨ੍ਮਤ੍ਤਾਨ੍ਮਤਨ੍ਦਜਾਨ੍
ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈਆਂ, ਮਸਤ ਹੋਈਆਂ ਜਾਂ ਮਸਤ ਤੋਂ ਜਨਮੀਆਂ ਹਨ,
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਵਸ਼ਯੇਤ੍ਤਿਲਕਂ ਧਾਰਯਨ੍ਨਰਃ
ਜੋ ਆਦਮੀ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾ ਲਗਾ ਕੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਙ੍ਮਾਯਾ ਕਮਲਾ ਤਾਰੋ ਨਮੋਨ੍ਤੇ ਭਗਵਤ੍ਯਥ
ਹੇ ਵਾਣੀ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਤਾਰਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਭਾਗਵਤੀ।
ਸਰ੍ਵਾਦਿਸੁਖਰਾਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਾਦਿਸੁਖਰਞ੍ਜਨੀ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸੁਖਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੋ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਆਨੰਦਾਂ ਦੀ ਰਸ ਭਰੀ ਹੋ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੁਰੁषਵਸ਼ਂ ਸृष੍ਟਿਵਿਦ੍ਯਾਕ੍ਰੋਧਿਨਿਕਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਤੁਸੀਂ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ।
ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਵਵਸ਼ਙ੍ਕਰਿਸਰ੍ਵਲੋਕਂ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਸਰਵੋਚਤ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਸ਼ੀਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਮੁਨ੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਭੈਰਵੀਗਤਾਃ
ਮੰਤ੍ਰ ਅਠੱਤੀ ਅੱਖਰਾਂ ਦਾ ਹੈ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਭੈਰਵੀ ਦੇ ਰਾਹ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਰੋਲਲਾਟਭ੍ਰੂਮਧ੍ਯੇ ਤਾਲੁਕਣ੍ਠਗਲੋਰਸਿ
ਸਿਰ, ਮੱਥਾ, ਭਰੂਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਤਾਲੂ, ਗਲਾ, ਗਰਦਨ ਤੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ।
ਸ੍ਵਾਧਿष੍ਠਾਨੇ ਗੁਪ੍ਤਦੇਸ਼ੇ ਪਾਦਯੋਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਵਾਮਯੋਃ
ਸਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ, ਗੁਪਤ ਥਾਂ ਤੇ ਸੱਜੇ-ਖੱਬੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ।
ਗੁਣੈਕਦ੍ਵਿਚਤੁਃ षਡ੍ਭਿਰ੍ਵਸੁਪਰ੍ਵਨਵਾष੍ਟਭਿਃ
ਇੱਕ, ਦੋ, ਚਾਰ, ਛੇ, ਅਠ, ਨੌਂ ਜਾਂ ਅਠ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਗੁਣਾਂ ਤੇ ਚੰਦ ਦੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ।
ਯਦੁਕॢਪ੍ਤਿਰਿਯਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਰ੍ਣੈਰ੍ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਇਹ ਵਿਧੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਕਹੀ ਗਈ ਹੈ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਵਾਕ੍ਸ਼ਕ੍ਤਿਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਬੀਜਾਦ੍ਯਾ ਮਾਤਙ੍ਗ੍ਯਨ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਬੋਲੀ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਬੀਜ ਅੱਖਰਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਮਾਤੰਗੀ 'ਤੇ ਖਤਮ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹृਲ੍ਲੇਖਾਂ ਗਗਨਾਂ ਰਕ੍ਤਾਂ ਭੂਯੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਕਰਾਲਿਕਾਮ੍
ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਫਿਰ ਹ੍ਰਿੱਲੇਖਾ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਲਾਲ ਕਰਾਲਿਕਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਾਤਙ੍ਗ੍ਯਨ੍ਤਾਃ षਡਙ੍ਗਾਨਿ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਸਾਧਕਃ
ਫਿਰ, ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਮਾਤੰਗੀ 'ਤੇ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਛੇ ਅੰਗ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਖਾष੍ਟਾਦਸ਼ਭਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਵਰ੍ਮ ਤਾਵਦ੍ਭਿਰਕ੍ਸ਼ਰੈਃ
ਸ਼ਿਖਾ 'ਤੇ ਅਠਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਤਨੇ ਹੀ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਵਜਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਬਾਣਨ੍ਯਾਸਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਭੈਰਵੀਪ੍ਰੋਕ੍ਤਵਰ੍ਤ੍ਮਨਾ
ਫਿਰ, ਭੈਰਵੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਬਾਣ ਨਿਆਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਸ੍ਵਕਟ੍ਯੋਰ੍ਨਾਭਿਦੇਸ਼ੇ ਕਟਿਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਾਂਸ਼ਕੇ ਪੁਨਃ
ਪਾਸੇ, ਕਮਰ, ਨਾਭੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਤੇ ਮੁੜ ਕਮਰ ਤੇ ਪਾਸਿਆਂ 'ਤੇ।
ਮਦਨਂ ਪੁष੍ਪਧਨ੍ਵਾਨਂ ਪਞ੍ਚਮਂ ਕੁਸੁਮਾਯੁਧਮ੍
ਮਦਨ, ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲਾ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਪੰਜਵਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ।
ਮਾਤਙ੍ਗ੍ਯਨ੍ਤਾਸ੍ਤਤੋ ਨ੍ਯਸ੍ਯੇਤ੍ਸ੍ਥਾਨੇष੍ਵੇਤੇषੁ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਫਿਰ, ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਮਾਤੰਗੀ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖੇ।