ਏਵਂ ਸਿਦ੍ਧਮਨੁਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਸਾਧਯੇਦਿष੍ਟਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਿਧ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਾਧਕ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼ਸਂਖ੍ਯਂ ਤਦਰ੍ਦ੍ਧਂ ਵਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਭੋਜਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍
ਹਰ ਰੋਜ਼, ਇੱਕ ਲੱਖ ਜਾਂ ਅੱਧਾ ਲੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹੋਮਾਨ੍ਤੇ ਧਨਧਾਨ੍ਯਾਦ੍ਯੈਸ੍ਤੋषਯੇਦ੍ਗੁਰੁਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਹੋਮ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧਨ, ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਰਕ੍ਤੋਤ੍ਪਲੈਸ੍ਤ੍ਰਿਮਧ੍ਵਕ੍ਤੈਰਰੁਣੈਰ੍ਵਾ ਹਯਾਰਿਜੈਃ
ਲਾਲ ਕਮਲ, ਤਿੰਨ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਮਧੂ ਜਾਂ ਅਰੁਣ ਰੰਗ ਦੇ ਘੋੜੇ ਦੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਾਕ੍ਸਿਦ੍ਧਂ ਲਭਤੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਪਲਾਸ਼ਕੁਸੁਮੈਰ੍ਹੁਤੈਃ
ਪਲਾਸ਼ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰਨ ਤੇ, ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਵਾਕ-ਸਿਧੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਂ ਦਿਵ੍ਯਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤੇਨੈਵ ਸ ਭਵੇਤ੍ਕਵਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਵੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੂਰ੍ਵਾਭਘਿਰਾਯੁषੇ ਹੋਮਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਕ੍ਤਾਭਿਰ੍ਦਿਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਆਯੁਸ਼ ਲਈ, ਦੂrvਾ ਘਾਸ ਨੂੰ ਦੂਧ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜਾ ਕੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਹ੍ਲਾਰੈਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍ਪੁष੍ਪੈਸ੍ਤਦ੍ਵਧੂਃ ਕਰ੍ਣਿਕਾਰਜੈਃ
ਕਹਲਾਰ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਲਈ ਕਰਣਿਕਾਰ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕੋਰਣ੍ਟਕੁਸੁਮੈਰ੍ਵੈਂਸ਼੍ਯਾਨ੍ਵृषਲਾਨ੍ਪਾਟਲੋਦ੍ਭਵੈਃ
ਕੋਰਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਪਾਟਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਜੁਹੁਯਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਮਧੁਰਲੋਲਿਤੈਃ
ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸੁਹਣੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰੇ।
ਅਨੇਨੈਵ ਵਿਧਾਨੇਨ ਤਤ੍ਪਤ੍ਨੀਸ੍ਤਤ੍ਸੁਤਾਨਪਿ
ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਨਰਨਾਰੀਨਰਪਤੀਨ੍ਹੋਮੇਨ ਵਸ਼ਯੇਤ੍ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਹਵਨ ਨਾਲ, ਆਦਮੀ, ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਕਵਿਤਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਲਭਤੇ ਵਤ੍ਸਰਾਨ੍ਤਰੇ
ਜੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਹਵਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਵਿਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਜੁਹੁਯਾਦ੍ਵਾਸ਼ਯੇਲ੍ਲੋਕਂ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਾਞ੍ਛਿਤਾਮ੍
ਜੇ ਹਵਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੋਈ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕਸ੍ਤੂਰੀਕੁਙ੍ਕੁਮੋਪੇਤਂ ਕਰ੍ਪੂਰਂ ਜੁਹੁਯਾਦ੍ਵਸ਼ੀ
ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਸਤੂਰੀ, ਕੁੰਗੂ ਅਤੇ ਕਪੂਰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਹਵਨ ਕਰੇ।
ਲਾਜਾਨ੍ਪ੍ਰਜੁਹੁਯਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਦਧਿਕ੍ਸ਼ੀਰਮਧੁਪ੍ਲੁਤਾਨ੍
ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ ਚੌਲ ਹਵਨ ਕਰੇ।
ਪਾਦਦ੍ਵਯਂ ਮਲਯਜਂ ਪਾਦਂ ਕੁਙ੍ਕੁਮਕੇਸਰਮ੍
ਦੋਵੇਂ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਚੰਦਨ ਲਗਾਏ, ਇੱਕ ਪੈਰ ਤੇ ਕੁੰਗੂ ਅਤੇ ਕੇਸਰ ਲਗਾਏ।
ਵਿਦਧ੍ਯਾਤ੍ਤਿਲਕਂ ਭਾਲੇ ਯਾਨ੍ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ਯੈਰ੍ਵਿਲੋਕ੍ਯਤੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾ ਲਗਾਏ।
ਕਰ੍ਪੂਰਕਪਿਚੋਰਾਣਿ ਸਮਭਾਗਾਨਿ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਕਪੀਸਾ ਗੂੰਦ ਬਰਾਬਰ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕਰੇ।
ਕੁਙ੍ਕੁਮਂ ਸਮਭਾਗਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦਿਗ੍ਭਾਤਂ ਚਨ੍ਦਨਂ ਮਤਮ੍
ਕੁੰਗੂ ਵੀ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇ; ਚੰਦਨ ਦਿਸ਼ਾ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਠੀਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਿਮਾਦ੍ਭਿਃ ਕਨ੍ਯਯਾ ਪਿष੍ਟਮੇਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸੁਸਾਧਿਤਮ੍
ਇਹ ਸਾਰਾ ਪਦਾਰਥ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਵਲੋਂ ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੀਸਿਆ ਜਾਵੇ।
ਵਨਿਤਾਮਦਗਰ੍ਵਾਢ੍ਯਾ ਮਦੋਨ੍ਮਤ੍ਤਾਨ੍ਮਤਨ੍ਦਜਾਨ੍
ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈਆਂ, ਮਸਤ ਹੋਈਆਂ ਜਾਂ ਮਸਤ ਤੋਂ ਜਨਮੀਆਂ ਹਨ,
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਵਸ਼ਯੇਤ੍ਤਿਲਕਂ ਧਾਰਯਨ੍ਨਰਃ
ਜੋ ਆਦਮੀ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾ ਲਗਾ ਕੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਙ੍ਮਾਯਾ ਕਮਲਾ ਤਾਰੋ ਨਮੋਨ੍ਤੇ ਭਗਵਤ੍ਯਥ
ਹੇ ਵਾਣੀ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਤਾਰਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਭਾਗਵਤੀ।
ਸਰ੍ਵਾਦਿਸੁਖਰਾਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਾਦਿਸੁਖਰਞ੍ਜਨੀ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸੁਖਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੋ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਆਨੰਦਾਂ ਦੀ ਰਸ ਭਰੀ ਹੋ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੁਰੁषਵਸ਼ਂ ਸृष੍ਟਿਵਿਦ੍ਯਾਕ੍ਰੋਧਿਨਿਕਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਤੁਸੀਂ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ।
ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਵਵਸ਼ਙ੍ਕਰਿਸਰ੍ਵਲੋਕਂ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਸਰਵੋਚਤ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਸ਼ੀਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਮੁਨ੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਭੈਰਵੀਗਤਾਃ
ਮੰਤ੍ਰ ਅਠੱਤੀ ਅੱਖਰਾਂ ਦਾ ਹੈ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਭੈਰਵੀ ਦੇ ਰਾਹ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਰੋਲਲਾਟਭ੍ਰੂਮਧ੍ਯੇ ਤਾਲੁਕਣ੍ਠਗਲੋਰਸਿ
ਸਿਰ, ਮੱਥਾ, ਭਰੂਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਤਾਲੂ, ਗਲਾ, ਗਰਦਨ ਤੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ।
ਸ੍ਵਾਧਿष੍ਠਾਨੇ ਗੁਪ੍ਤਦੇਸ਼ੇ ਪਾਦਯੋਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਵਾਮਯੋਃ
ਸਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ, ਗੁਪਤ ਥਾਂ ਤੇ ਸੱਜੇ-ਖੱਬੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ।