ਅਨੇਨ ਮਨੁਨਾ ਦਦ੍ਯਾਦਾਸਨਂ ਸ਼੍ਰੀਗੁਰੁਕ੍ਰਮਮ੍
ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਆਸਨ ਤੇ ਪੂਜਾ ਦੀ ਸਹੀ ਰੀਤ ਅਰਪਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਪ੍ਰਣਵੈਰ੍ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਤਸ੍ਯਾਮਾਵਾਹ੍ਯ ਦੇਵਤਾਮ੍
ਪੰਜ ਵਾਰੀ 'ਓਮ' ਉਚਾਰ ਕੇ, ਮੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਾਰਾਵਾਕ੍ਛਕ੍ਤਿਕਮਲਾ ਹਸਖੂਫ੍ਰੇਂ ਹਸੌਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਤਾਰਾ, ਵਾਕ, ਸ਼ਕਤੀ, ਕਮਲਾ, ਹਸਖੂਫ੍ਰੇਂ ਅਤੇ ਹਸਉਹ — ਇਹ ਅੱਖਰ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸृਣਿਪਾਸ਼ਧਰਾਂ ਸੌਮ੍ਯਾਂ ਮਦਵਿਭ੍ਰਮਵਿਹ੍ਵਲਾਮ੍
ਜੋ ਮ੍ਰਿਦੁ, ਸ੍ਰਣੀ ਅਤੇ ਪਾਸ਼ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਮਸਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਙ੍ਕੁਸ਼ਂ ਪ੍ਰਣਤਂ ਦੋਭ੍ਯਾਂ ਧਾਰਯਨ੍ਤੀਂ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਜੋ ਅੰਕੁਸ਼ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਨਮਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਉਚਿਤ ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਇਕ੍ਸ਼ੁਕਾਰ੍ਮੁਕਪੁष੍ਪੇषੁਧਾਰਿਣੀਂ ਸਸ੍ਮਿਤਾਨਨਾਮ੍
ਜੋ ਇੱਖ ਦੀ ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਾਣ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦਿਕ੍ਸ਼੍ਵਗ੍ਰੇ ਚ ਨਿਜੈਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਬਾਣਦੇਵਤਾਃ
ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਕੋਣਾਂ 'ਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਬਾਣ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅष੍ਟਯੋਨਿष੍ਵष੍ਟਸ਼ਕ੍ਤੀਃ ਪੂਜਯੇਤ੍ਸੁਭਗਾਦਿਕਾਃ
ਅੱਠ ਯੋਨੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਸੁਭਗਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਅੱਠ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅष੍ਟਪਤ੍ਰੇषੁ ਸਂਪੂਜ੍ਯਾ ਯਥਾਵਤ੍ਕੁਸੁਮਾਦਿਭਿਃ
ਅੱਠ ਪਤੀਆਂ 'ਤੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਕृਤੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਰ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵੈਨਾਂ ਪਰਦੇਵਤਾਮ੍
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਕਮਾਈ ਹੋਈ ਪੁੰਨਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਮ ਦੇਵੀ ਜਾਣ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਿਦ੍ਧਮਨੁਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਸਾਧਯੇਦਿष੍ਟਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਿਧ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਾਧਕ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼ਸਂਖ੍ਯਂ ਤਦਰ੍ਦ੍ਧਂ ਵਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਭੋਜਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍
ਹਰ ਰੋਜ਼, ਇੱਕ ਲੱਖ ਜਾਂ ਅੱਧਾ ਲੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹੋਮਾਨ੍ਤੇ ਧਨਧਾਨ੍ਯਾਦ੍ਯੈਸ੍ਤੋषਯੇਦ੍ਗੁਰੁਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਹੋਮ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧਨ, ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਰਕ੍ਤੋਤ੍ਪਲੈਸ੍ਤ੍ਰਿਮਧ੍ਵਕ੍ਤੈਰਰੁਣੈਰ੍ਵਾ ਹਯਾਰਿਜੈਃ
ਲਾਲ ਕਮਲ, ਤਿੰਨ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਮਧੂ ਜਾਂ ਅਰੁਣ ਰੰਗ ਦੇ ਘੋੜੇ ਦੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਾਕ੍ਸਿਦ੍ਧਂ ਲਭਤੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਪਲਾਸ਼ਕੁਸੁਮੈਰ੍ਹੁਤੈਃ
ਪਲਾਸ਼ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰਨ ਤੇ, ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਵਾਕ-ਸਿਧੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਂ ਦਿਵ੍ਯਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤੇਨੈਵ ਸ ਭਵੇਤ੍ਕਵਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਵੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੂਰ੍ਵਾਭਘਿਰਾਯੁषੇ ਹੋਮਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਕ੍ਤਾਭਿਰ੍ਦਿਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਆਯੁਸ਼ ਲਈ, ਦੂrvਾ ਘਾਸ ਨੂੰ ਦੂਧ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜਾ ਕੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਹ੍ਲਾਰੈਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍ਪੁष੍ਪੈਸ੍ਤਦ੍ਵਧੂਃ ਕਰ੍ਣਿਕਾਰਜੈਃ
ਕਹਲਾਰ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਲਈ ਕਰਣਿਕਾਰ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕੋਰਣ੍ਟਕੁਸੁਮੈਰ੍ਵੈਂਸ਼੍ਯਾਨ੍ਵृषਲਾਨ੍ਪਾਟਲੋਦ੍ਭਵੈਃ
ਕੋਰਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਪਾਟਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਜੁਹੁਯਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਮਧੁਰਲੋਲਿਤੈਃ
ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸੁਹਣੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰੇ।
ਅਨੇਨੈਵ ਵਿਧਾਨੇਨ ਤਤ੍ਪਤ੍ਨੀਸ੍ਤਤ੍ਸੁਤਾਨਪਿ
ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਨਰਨਾਰੀਨਰਪਤੀਨ੍ਹੋਮੇਨ ਵਸ਼ਯੇਤ੍ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਹਵਨ ਨਾਲ, ਆਦਮੀ, ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਕਵਿਤਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਲਭਤੇ ਵਤ੍ਸਰਾਨ੍ਤਰੇ
ਜੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਹਵਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਵਿਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਜੁਹੁਯਾਦ੍ਵਾਸ਼ਯੇਲ੍ਲੋਕਂ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਾਞ੍ਛਿਤਾਮ੍
ਜੇ ਹਵਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੋਈ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕਸ੍ਤੂਰੀਕੁਙ੍ਕੁਮੋਪੇਤਂ ਕਰ੍ਪੂਰਂ ਜੁਹੁਯਾਦ੍ਵਸ਼ੀ
ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਸਤੂਰੀ, ਕੁੰਗੂ ਅਤੇ ਕਪੂਰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਹਵਨ ਕਰੇ।
ਲਾਜਾਨ੍ਪ੍ਰਜੁਹੁਯਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਦਧਿਕ੍ਸ਼ੀਰਮਧੁਪ੍ਲੁਤਾਨ੍
ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ ਚੌਲ ਹਵਨ ਕਰੇ।
ਪਾਦਦ੍ਵਯਂ ਮਲਯਜਂ ਪਾਦਂ ਕੁਙ੍ਕੁਮਕੇਸਰਮ੍
ਦੋਵੇਂ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਚੰਦਨ ਲਗਾਏ, ਇੱਕ ਪੈਰ ਤੇ ਕੁੰਗੂ ਅਤੇ ਕੇਸਰ ਲਗਾਏ।
ਵਿਦਧ੍ਯਾਤ੍ਤਿਲਕਂ ਭਾਲੇ ਯਾਨ੍ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ਯੈਰ੍ਵਿਲੋਕ੍ਯਤੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾ ਲਗਾਏ।
ਕਰ੍ਪੂਰਕਪਿਚੋਰਾਣਿ ਸਮਭਾਗਾਨਿ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਕਪੀਸਾ ਗੂੰਦ ਬਰਾਬਰ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕਰੇ।
ਕੁਙ੍ਕੁਮਂ ਸਮਭਾਗਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦਿਗ੍ਭਾਤਂ ਚਨ੍ਦਨਂ ਮਤਮ੍
ਕੁੰਗੂ ਵੀ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇ; ਚੰਦਨ ਦਿਸ਼ਾ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਠੀਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।