ਅਨਙ੍ਗਮਦਨਾ ਸਰ੍ਵਾ ਮਦਵਿਭ੍ਰਮਮਨ੍ਥਰਾ
ਅਨੰਗਮਦਨਾ ਦੀਆਂ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਮਦ-ਭਰਮ ਨਾਲ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਹਨ।
ਅਕ੍ਸ਼ਸ੍ਰਕ੍ਪੁਸ੍ਤਕਾਭੀਤਿਵਰਦਾਢ੍ਯਕਰਾਂਬੁਜਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗ ਹੱਥ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਪੁਸਤਕ, ਨਿਡਰਤਾ ਦਾ ਮੂਦਰਾ ਅਤੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਮੂਦਰਾ ਫੜਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਭੂषਣਾਖ੍ਯਂ ਨ੍ਯਾਸਮੁਕ੍ਤਦਿਸ਼ਾ ਮੁਨੇ
ਫਿਰ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਭੂਸ਼ਣ ਨਾਮਕ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਭਾਨੁਸਂਕਾਸ਼ਾਮਰੁਣਕ੍ਸ਼ੌਮਵਾਸਸੀਮ੍
ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯਾਮਭੀਤਿਂ ਚ ਵਰਂ ਦਧਤੀਂ ਤ੍ਰੀਕ੍ਸ਼ਣਾਨਨਾਮ੍
ਉਹ ਗਿਆਨ, ਨਿਡਰਤਾ ਅਤੇ ਵਰ ਫੜਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਭਾਨੁਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਜੁਹੁਯਾਦ੍ਬਹ੍ਮਵृਕ੍ਸ਼ਜੈਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਰੁੱਖ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੂਰਜ-ਵਾਂਗ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਪਦ੍ਮਂ ਵਸੁਦਲੋਪੇਤਂ ਨਵਯੋਨ੍ਯष੍ਟਕਰ੍ਣਿਕਮ੍
ਇੱਕ ਨਵਾਂ, ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਕਮਲ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨੌ ਯੋਨੀਆਂ ਤੇ ਅਠ ਪੰਖੜੀਆਂ ਹਨ।
ਇਚ੍ਛਾ ਜ੍ਞਾਨਾ ਕ੍ਰਿਯਾ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਕਾਮਿਨੀ ਕਾਮਦਾਯਿਨੀ
ਇੱਛਾ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਕਰਮ ਪਿੱਛੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਕਾਮਿਨੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਵਰਦਾਭਯਧਾਰਿਣ੍ਯਃ ਸਂਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਨਵ ਸ਼ਕ੍ਤਯਃ
ਨੌ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਤੇ ਨਿਡਰਤਾ ਵਾਲੀ ਮੂਦਰਾ ਫੜਨ ਵਾਲੀਆਂ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਦੀਰ੍ਘਵਾਨ੍ਯੈ ਪਰਾ ਪਸ਼੍ਚਾਦਪਰਾਯੌ ਹਸੌ ਯੁਤਃ
ਪਰਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਲੰਬੇ-ਵਜਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਤੇ ਫਿਰ ਦੋ ਹੋਰ, 'ਹ' ਤੇ 'ਸ' ਨਾਲ ਜੋੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।
ਅਨੇਨ ਮਨੁਨਾ ਦਦ੍ਯਾਦਾਸਨਂ ਸ਼੍ਰੀਗੁਰੁਕ੍ਰਮਮ੍
ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਆਸਨ ਤੇ ਪੂਜਾ ਦੀ ਸਹੀ ਰੀਤ ਅਰਪਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਪ੍ਰਣਵੈਰ੍ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਤਸ੍ਯਾਮਾਵਾਹ੍ਯ ਦੇਵਤਾਮ੍
ਪੰਜ ਵਾਰੀ 'ਓਮ' ਉਚਾਰ ਕੇ, ਮੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਾਰਾਵਾਕ੍ਛਕ੍ਤਿਕਮਲਾ ਹਸਖੂਫ੍ਰੇਂ ਹਸੌਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਤਾਰਾ, ਵਾਕ, ਸ਼ਕਤੀ, ਕਮਲਾ, ਹਸਖੂਫ੍ਰੇਂ ਅਤੇ ਹਸਉਹ — ਇਹ ਅੱਖਰ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸृਣਿਪਾਸ਼ਧਰਾਂ ਸੌਮ੍ਯਾਂ ਮਦਵਿਭ੍ਰਮਵਿਹ੍ਵਲਾਮ੍
ਜੋ ਮ੍ਰਿਦੁ, ਸ੍ਰਣੀ ਅਤੇ ਪਾਸ਼ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਮਸਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਙ੍ਕੁਸ਼ਂ ਪ੍ਰਣਤਂ ਦੋਭ੍ਯਾਂ ਧਾਰਯਨ੍ਤੀਂ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਜੋ ਅੰਕੁਸ਼ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਨਮਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਉਚਿਤ ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਇਕ੍ਸ਼ੁਕਾਰ੍ਮੁਕਪੁष੍ਪੇषੁਧਾਰਿਣੀਂ ਸਸ੍ਮਿਤਾਨਨਾਮ੍
ਜੋ ਇੱਖ ਦੀ ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਾਣ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦਿਕ੍ਸ਼੍ਵਗ੍ਰੇ ਚ ਨਿਜੈਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਬਾਣਦੇਵਤਾਃ
ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਕੋਣਾਂ 'ਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਬਾਣ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅष੍ਟਯੋਨਿष੍ਵष੍ਟਸ਼ਕ੍ਤੀਃ ਪੂਜਯੇਤ੍ਸੁਭਗਾਦਿਕਾਃ
ਅੱਠ ਯੋਨੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਸੁਭਗਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਅੱਠ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅष੍ਟਪਤ੍ਰੇषੁ ਸਂਪੂਜ੍ਯਾ ਯਥਾਵਤ੍ਕੁਸੁਮਾਦਿਭਿਃ
ਅੱਠ ਪਤੀਆਂ 'ਤੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਕृਤੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਰ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵੈਨਾਂ ਪਰਦੇਵਤਾਮ੍
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਕਮਾਈ ਹੋਈ ਪੁੰਨਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਮ ਦੇਵੀ ਜਾਣ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਿਦ੍ਧਮਨੁਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਸਾਧਯੇਦਿष੍ਟਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਿਧ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਾਧਕ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼ਸਂਖ੍ਯਂ ਤਦਰ੍ਦ੍ਧਂ ਵਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਭੋਜਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍
ਹਰ ਰੋਜ਼, ਇੱਕ ਲੱਖ ਜਾਂ ਅੱਧਾ ਲੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹੋਮਾਨ੍ਤੇ ਧਨਧਾਨ੍ਯਾਦ੍ਯੈਸ੍ਤੋषਯੇਦ੍ਗੁਰੁਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਹੋਮ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧਨ, ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਰਕ੍ਤੋਤ੍ਪਲੈਸ੍ਤ੍ਰਿਮਧ੍ਵਕ੍ਤੈਰਰੁਣੈਰ੍ਵਾ ਹਯਾਰਿਜੈਃ
ਲਾਲ ਕਮਲ, ਤਿੰਨ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਮਧੂ ਜਾਂ ਅਰੁਣ ਰੰਗ ਦੇ ਘੋੜੇ ਦੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਾਕ੍ਸਿਦ੍ਧਂ ਲਭਤੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਪਲਾਸ਼ਕੁਸੁਮੈਰ੍ਹੁਤੈਃ
ਪਲਾਸ਼ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰਨ ਤੇ, ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਵਾਕ-ਸਿਧੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਂ ਦਿਵ੍ਯਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤੇਨੈਵ ਸ ਭਵੇਤ੍ਕਵਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਵੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੂਰ੍ਵਾਭਘਿਰਾਯੁषੇ ਹੋਮਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਕ੍ਤਾਭਿਰ੍ਦਿਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਆਯੁਸ਼ ਲਈ, ਦੂrvਾ ਘਾਸ ਨੂੰ ਦੂਧ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜਾ ਕੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਹ੍ਲਾਰੈਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍ਪੁष੍ਪੈਸ੍ਤਦ੍ਵਧੂਃ ਕਰ੍ਣਿਕਾਰਜੈਃ
ਕਹਲਾਰ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਲਈ ਕਰਣਿਕਾਰ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕੋਰਣ੍ਟਕੁਸੁਮੈਰ੍ਵੈਂਸ਼੍ਯਾਨ੍ਵृषਲਾਨ੍ਪਾਟਲੋਦ੍ਭਵੈਃ
ਕੋਰਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਪਾਟਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਜੁਹੁਯਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਮਧੁਰਲੋਲਿਤੈਃ
ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸੁਹਣੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰੇ।