ਮਨੋਰਥੇषੁ ਚਾਨ੍ਯੇषੁ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਜਪਨ੍ਮਨੁਮ੍
ਹੋਰ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਵੇ।
षਣ੍ਮਾਸਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰੇਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਕਵਿਤ੍ਵੇਨ ਜਯੇਤ੍ਕਵਿਮ੍
ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਮੰਤ੍ਰੀ ਆਪਣੀ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਕਵੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਯਾਂ ਤਾਰਪੁਟਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਜਪੇਦष੍ਟੋਤ੍ਤਰਂ ਸ਼ਤਮ੍
ਮੰਤ੍ਰੀ ਮਾਇਆ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਤਾਰਾ ਅੱਖਰ ਸਮੇਤ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਵਾਰੀ ਜਪੇ।
ਉਦਿਤਾ ਛਿਨ੍ਨਮਸ੍ਤੇਯਂ ਕਲੌ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਭੀष੍ਟਦਾ
ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ, ਚਿੰਨਮਸਤਾ ਨੂੰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਨਚਾਹੀ ਵਸਤੂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਾਮृਤਾਰੁਣਾ ਸ਼੍ਵੇਤਾਕ੍ਰੋਧਿਨੀਨ੍ਦੁਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਉਹ ਗਿਆਨ ਰੂਪ ਅੰਮ੍ਰਿਤ, ਸਵੇਰ ਦੀ ਲਾਲੀ, ਚਿੱਟੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਨਾਲ ਹੈ।
ਵਾਗ੍ਭਵਂ ਕਾਮਰਾਜਾਖ੍ਯਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਬੀਜਾਹ੍ਵਯਂ ਤਥਾ
ਵਾਕਭਵ, ਕਾਮਰਾਜ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਬੀਜ — ਇਹ ਤਿੰਨ ਬੀਜ ਹਨ।
ऋषਿਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੂਰ੍ਤਿਸ਼੍ਛਨ੍ਦਃ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਰੁਦੀਰਿਤਾ
ਰਿਸ਼ੀ ਦੱਖਿਣਾਮੂਰਤੀ ਹੈ, ਛੰਦ ਪੰਕਤੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ।
ਨਾਭੇਰਾਚਰਣਂ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਾਗ੍ਭਵਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍ਪੁਨਃ
ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ ਵਾਕਭਵ ਬੀਜ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਫਿਰ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਸ਼ਿਰਸੋ ਹृਤ੍ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਤਾਰ੍ਤੀਯਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ, ਤੀਜਾ ਬੀਜ ਸਿਰ ਤੋਂ ਦਿਲ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੱਕ ਰੱਖੇ।
ਮੂਲਾਧਾਰੇ ਹृਦਿ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਭੂਯੋ ਬੀਜਤ੍ਰਯਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਮੂਲਾਧਾਰ ਤੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਬੀਜ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਰੱਖੇ।
ਬਾਲੋਦਿਤਪ੍ਰਕਾਰੇਣ ਮੂਰ੍ਤਿਨ੍ਯਾਸਮਥਾਚਰੇਤ੍
ਬੱਚੇ ਦੀ ਤਰੀਕੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੇ।
ਨ੍ਯਸੇਦ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰੇ ਤਤ੍ਪੁਰੁषਂ ਮਕਰਧ੍ਵਜਮਾਤ੍ਮਵਿਤ੍
ਆਤਮਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਤਤਪੁਰੁਸ਼ ਅਤੇ ਮਕਰਧਵਜ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ।
ਗੁਹ੍ਯਦੇਸ਼ੇ ਪ੍ਰਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯੇਦ੍ਵਾਮਦੇਵਾਦਿਮਨ੍ਮਥਮ੍
ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਵਾਮਦੇਵ ਆਦਿ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਮਨਮਥ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਊਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਂਪ੍ਰਾਗ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੋਦੀਚ੍ਯਪਸ਼੍ਚਿਮੇषੁ ਮੁਖੇषੁ ਤਾਨ੍
ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉੱਤੇ, ਪੂਰਬ, ਦੱਖਣ, ਉੱਤਰ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸਦ੍ਯਾਦਿਪਞ੍ਚਹ੍ਰਸ੍ਵਾਦ੍ਯਾ ਬੀਜਮੇषਾਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਬੀਜ ਅੱਖਰ ਪੰਜ ਹਨ, ਜੋ ਸਦਯ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੀ ਵੌਲ ਨਾਲ।
ਪਞ੍ਚਬਾਣਾਂਸ੍ਤਤੋ ਨ੍ਯਸ੍ਯੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮੋਹਨਾਨ੍
ਫਿਰ, ਪੰਜ ਬਾਣਾਂ—ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਹਨ—ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਲੀਂਵਸ਼ੀਕਰਣੀਂ ਵਕ੍ਤ੍ਰੇ ਗੁਹ੍ਯੇ ਬॢਂ ਬੀਜਪੂਰ੍ਵਿਕਾਮ੍
ਵਸ਼ੀਕਰਨ ਲਈ 'ਕਲੀੰ' ਅੱਖਰ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਗੁਪਤ ਥਾਂ 'ਤੇ 'ਬਲੰ' ਬੀਜ ਅੱਖਰ ਦੇ ਨਾਲ।
ਸਂਮੋਹਨੀਂ ਕ੍ਰਮਾਦੇਵਂ ਬਾਣਨ੍ਯਾਸੋ ऽਯਮੀਰਿਤਃ
ਇਸ ਤਰਤੀਬ ਵਿੱਚ, ਮੋਹਨ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਏਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਾਣਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਵਜੋਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨਾਭ੍ਯਧਿष੍ਠਾਨਯੋਃ ਪਞ੍ਚ ਤਾਰਾਦ੍ਯਾਃ ਸੁਭਗਾਦਿਕਾਃ
ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਉੱਤੇ, ਪੰਜ—ਤਾਰਾ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਭਗਾ ਆਦਿ—ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨੀਆਂ ਹਨ।
ਭਗਸਰ੍ਪਿਣ੍ਯਥ ਪਰਾ ਭਗਮਾਲਿਨ੍ਯਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਫਿਰ ਭਗਸਰਪਣੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਰਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਭਗਮਾਲਿਨੀ, ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ।
ਅਨਙ੍ਗਮਦਨਾ ਸਰ੍ਵਾ ਮਦਵਿਭ੍ਰਮਮਨ੍ਥਰਾ
ਅਨੰਗਮਦਨਾ ਦੀਆਂ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਮਦ-ਭਰਮ ਨਾਲ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਹਨ।
ਅਕ੍ਸ਼ਸ੍ਰਕ੍ਪੁਸ੍ਤਕਾਭੀਤਿਵਰਦਾਢ੍ਯਕਰਾਂਬੁਜਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗ ਹੱਥ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਪੁਸਤਕ, ਨਿਡਰਤਾ ਦਾ ਮੂਦਰਾ ਅਤੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਮੂਦਰਾ ਫੜਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਭੂषਣਾਖ੍ਯਂ ਨ੍ਯਾਸਮੁਕ੍ਤਦਿਸ਼ਾ ਮੁਨੇ
ਫਿਰ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਭੂਸ਼ਣ ਨਾਮਕ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਭਾਨੁਸਂਕਾਸ਼ਾਮਰੁਣਕ੍ਸ਼ੌਮਵਾਸਸੀਮ੍
ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯਾਮਭੀਤਿਂ ਚ ਵਰਂ ਦਧਤੀਂ ਤ੍ਰੀਕ੍ਸ਼ਣਾਨਨਾਮ੍
ਉਹ ਗਿਆਨ, ਨਿਡਰਤਾ ਅਤੇ ਵਰ ਫੜਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਭਾਨੁਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਜੁਹੁਯਾਦ੍ਬਹ੍ਮਵृਕ੍ਸ਼ਜੈਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਰੁੱਖ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੂਰਜ-ਵਾਂਗ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਪਦ੍ਮਂ ਵਸੁਦਲੋਪੇਤਂ ਨਵਯੋਨ੍ਯष੍ਟਕਰ੍ਣਿਕਮ੍
ਇੱਕ ਨਵਾਂ, ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਕਮਲ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨੌ ਯੋਨੀਆਂ ਤੇ ਅਠ ਪੰਖੜੀਆਂ ਹਨ।
ਇਚ੍ਛਾ ਜ੍ਞਾਨਾ ਕ੍ਰਿਯਾ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਕਾਮਿਨੀ ਕਾਮਦਾਯਿਨੀ
ਇੱਛਾ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਕਰਮ ਪਿੱਛੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਕਾਮਿਨੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਵਰਦਾਭਯਧਾਰਿਣ੍ਯਃ ਸਂਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਨਵ ਸ਼ਕ੍ਤਯਃ
ਨੌ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਤੇ ਨਿਡਰਤਾ ਵਾਲੀ ਮੂਦਰਾ ਫੜਨ ਵਾਲੀਆਂ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਦੀਰ੍ਘਵਾਨ੍ਯੈ ਪਰਾ ਪਸ਼੍ਚਾਦਪਰਾਯੌ ਹਸੌ ਯੁਤਃ
ਪਰਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਲੰਬੇ-ਵਜਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਤੇ ਫਿਰ ਦੋ ਹੋਰ, 'ਹ' ਤੇ 'ਸ' ਨਾਲ ਜੋੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।