ਸ੍ਤਂਭਨਂ ਮਾਹਿषੈਰ੍ਮਾਂਸੈਃ ਪਙ੍ਕਜੈਃ ਸਘृਤੈਰਪਿ
ਸਥੰਭਨ ਲਈ, ਭੈਂਸ ਦਾ ਮਾਸ ਅਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਕਮਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਉਨ੍ਮਤ੍ਤਕਾष੍ਠਦੀਪ੍ਤੇ ऽਗ੍ਨੌ ਤਤ੍ਫਲਂ ਵਾਯਸਚ੍ਛਦੈਃ
ਪਾਗਲ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਜਲਾਈ ਅੱਗ ਵਿੱਚ, ਕਾਂ ਦੇ ਪੱਖ ਨਾਲ ਚਾਹੀਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਜਯਂ ਲਭਤੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਦੇਵੀਂ ਜਪਨ੍ਮਨੁਮ੍
ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਕ, ਦੇਵੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਕੇ, ਵਿਜੈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਰਕ੍ਤਾਂ ਵਸ਼੍ਯੇ ਮृਤੌ ਧੂਮ੍ਰਾਂ ਸ੍ਤਂਭਨੇ ਕਨਕਪ੍ਰਭਾਮ੍
ਵਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਲਾਲ, ਮੌਤ ਲਈ ਧੂੰਏਂ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਸਥੰਭਨ ਲਈ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਲੀ ਵਰਤਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗੋਪਨੀਯਃ ਪ੍ਰਯੋਗੋ ऽਯ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਦਃ
ਇਹ ਰੀਤ ਜੋ ਸਾਰੇ ਸਿਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਤ੍ਵਾ ਰਕ੍ਤਾਮ੍ਬਰਧਰੋ ਰਕ੍ਤਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨਃ
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਲਾਲ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਲਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਲਾਲ ਚੋਣ ਲਾ ਕੇ,
ਸੁਨ੍ਦਰੀਂ ਯੌਵਨਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਂ ਨਰਪਞ੍ਚਕਗਾਮਿਨੀਮ੍
ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਜਵਾਨ ਔਰਤ, ਜੋ ਪੰਜ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੋਵੇ,
ਵਿਵਸ੍ਤ੍ਰਾਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵੈਨਾਮਯੁਤਂ ਪ੍ਰਜਪੇਨ੍ਮਨੁਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਨੰਗੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਪੂਜ ਕੇ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭੋਜਯੇਦ੍ਵਿਵਿਧੈਰਨ੍ਨੈਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਨਾਦਿਨਾ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਾਣਿਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕਰੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਵੇ।
ਨਾਰੀਮਾਯੁਃ ਸੁਖਂ ਧਰ੍ਮਮਿष੍ਟਂ ਚ ਸਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਹ ਔਰਤ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਸੁਖ ਅਤੇ ਚਾਹੀਦਾ ਧਰਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਨੋਰਥੇषੁ ਚਾਨ੍ਯੇषੁ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਜਪਨ੍ਮਨੁਮ੍
ਹੋਰ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਵੇ।
षਣ੍ਮਾਸਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰੇਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਕਵਿਤ੍ਵੇਨ ਜਯੇਤ੍ਕਵਿਮ੍
ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਮੰਤ੍ਰੀ ਆਪਣੀ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਕਵੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਯਾਂ ਤਾਰਪੁਟਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਜਪੇਦष੍ਟੋਤ੍ਤਰਂ ਸ਼ਤਮ੍
ਮੰਤ੍ਰੀ ਮਾਇਆ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਤਾਰਾ ਅੱਖਰ ਸਮੇਤ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਵਾਰੀ ਜਪੇ।
ਉਦਿਤਾ ਛਿਨ੍ਨਮਸ੍ਤੇਯਂ ਕਲੌ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਭੀष੍ਟਦਾ
ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ, ਚਿੰਨਮਸਤਾ ਨੂੰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਨਚਾਹੀ ਵਸਤੂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਾਮृਤਾਰੁਣਾ ਸ਼੍ਵੇਤਾਕ੍ਰੋਧਿਨੀਨ੍ਦੁਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਉਹ ਗਿਆਨ ਰੂਪ ਅੰਮ੍ਰਿਤ, ਸਵੇਰ ਦੀ ਲਾਲੀ, ਚਿੱਟੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਨਾਲ ਹੈ।
ਵਾਗ੍ਭਵਂ ਕਾਮਰਾਜਾਖ੍ਯਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਬੀਜਾਹ੍ਵਯਂ ਤਥਾ
ਵਾਕਭਵ, ਕਾਮਰਾਜ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਬੀਜ — ਇਹ ਤਿੰਨ ਬੀਜ ਹਨ।
ऋषਿਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੂਰ੍ਤਿਸ਼੍ਛਨ੍ਦਃ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਰੁਦੀਰਿਤਾ
ਰਿਸ਼ੀ ਦੱਖਿਣਾਮੂਰਤੀ ਹੈ, ਛੰਦ ਪੰਕਤੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ।
ਨਾਭੇਰਾਚਰਣਂ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਾਗ੍ਭਵਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍ਪੁਨਃ
ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ ਵਾਕਭਵ ਬੀਜ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਫਿਰ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਸ਼ਿਰਸੋ ਹृਤ੍ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਤਾਰ੍ਤੀਯਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ, ਤੀਜਾ ਬੀਜ ਸਿਰ ਤੋਂ ਦਿਲ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੱਕ ਰੱਖੇ।
ਮੂਲਾਧਾਰੇ ਹृਦਿ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਭੂਯੋ ਬੀਜਤ੍ਰਯਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਮੂਲਾਧਾਰ ਤੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਬੀਜ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਰੱਖੇ।
ਬਾਲੋਦਿਤਪ੍ਰਕਾਰੇਣ ਮੂਰ੍ਤਿਨ੍ਯਾਸਮਥਾਚਰੇਤ੍
ਬੱਚੇ ਦੀ ਤਰੀਕੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੇ।
ਨ੍ਯਸੇਦ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰੇ ਤਤ੍ਪੁਰੁषਂ ਮਕਰਧ੍ਵਜਮਾਤ੍ਮਵਿਤ੍
ਆਤਮਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਤਤਪੁਰੁਸ਼ ਅਤੇ ਮਕਰਧਵਜ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ।
ਗੁਹ੍ਯਦੇਸ਼ੇ ਪ੍ਰਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯੇਦ੍ਵਾਮਦੇਵਾਦਿਮਨ੍ਮਥਮ੍
ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਵਾਮਦੇਵ ਆਦਿ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਮਨਮਥ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਊਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਂਪ੍ਰਾਗ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੋਦੀਚ੍ਯਪਸ਼੍ਚਿਮੇषੁ ਮੁਖੇषੁ ਤਾਨ੍
ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉੱਤੇ, ਪੂਰਬ, ਦੱਖਣ, ਉੱਤਰ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸਦ੍ਯਾਦਿਪਞ੍ਚਹ੍ਰਸ੍ਵਾਦ੍ਯਾ ਬੀਜਮੇषਾਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਬੀਜ ਅੱਖਰ ਪੰਜ ਹਨ, ਜੋ ਸਦਯ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੀ ਵੌਲ ਨਾਲ।
ਪਞ੍ਚਬਾਣਾਂਸ੍ਤਤੋ ਨ੍ਯਸ੍ਯੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮੋਹਨਾਨ੍
ਫਿਰ, ਪੰਜ ਬਾਣਾਂ—ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਹਨ—ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਲੀਂਵਸ਼ੀਕਰਣੀਂ ਵਕ੍ਤ੍ਰੇ ਗੁਹ੍ਯੇ ਬॢਂ ਬੀਜਪੂਰ੍ਵਿਕਾਮ੍
ਵਸ਼ੀਕਰਨ ਲਈ 'ਕਲੀੰ' ਅੱਖਰ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਗੁਪਤ ਥਾਂ 'ਤੇ 'ਬਲੰ' ਬੀਜ ਅੱਖਰ ਦੇ ਨਾਲ।
ਸਂਮੋਹਨੀਂ ਕ੍ਰਮਾਦੇਵਂ ਬਾਣਨ੍ਯਾਸੋ ऽਯਮੀਰਿਤਃ
ਇਸ ਤਰਤੀਬ ਵਿੱਚ, ਮੋਹਨ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਏਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਾਣਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਵਜੋਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨਾਭ੍ਯਧਿष੍ਠਾਨਯੋਃ ਪਞ੍ਚ ਤਾਰਾਦ੍ਯਾਃ ਸੁਭਗਾਦਿਕਾਃ
ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਉੱਤੇ, ਪੰਜ—ਤਾਰਾ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਭਗਾ ਆਦਿ—ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨੀਆਂ ਹਨ।
ਭਗਸਰ੍ਪਿਣ੍ਯਥ ਪਰਾ ਭਗਮਾਲਿਨ੍ਯਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਫਿਰ ਭਗਸਰਪਣੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਰਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਭਗਮਾਲਿਨੀ, ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ।