ਮਹਾਕਾਲਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥਃ ਸ੍ਯਾਦਥ ਪਦ੍ਮੇष੍ਟਸ਼ਕ੍ਤਯਃ
ਚੌਥਾ ਮਹਾਕਾਲ ਹੈ; ਫਿਰ, ਕਮਲ ਵਿੱਚ, ਇੱਛਤ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਹਾਭੈਰਵਕੇਨ੍ਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੀ ਤ੍ਵਸਿਤਾਙ੍ਗੀ ਤੁ ਸਪ੍ਤਮੀ
ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਮਹਾਭੈਰਵ ਹੈ; ਸਤਵੀਂ ਅਸਿਤਾਂਗੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਕੋਣਗਾ ਛਿਨ੍ਨਮਸ੍ਤਾ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਯੋਸ੍ਤੁ ਸਖੀਦ੍ਵਯਮ੍
ਚਿਨਨਮਸਤਾ ਤਿਕੋਣ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਪਾਸੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸਖੀਆਂ ਹਨ।
ਏਵਂ ਪੂਜਾਦਿਭਿਃ ਸਿਦ੍ਧੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਮਨੋਰਥਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਮੰਤ੍ਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਤੇ ਰੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਕ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਪੁष੍ਪੈਰ੍ਲਭਤੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਤਤ੍ਫੈਲਸ਼੍ਚ ਸਮੀਹਿਤਮ੍
ਸ਼ੁਭ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਚਾਹੀਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਘृਤਾਕ੍ਤਂ ਛਾਗਮਾਂਸਂ ਯੋ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਸ਼ਤਮ੍
ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਘੀ ਲਗਾ ਕੇ ਬੱਕਰੀ ਦੇ ਮਾਸ ਦੇ ਸੌ ਭਾਗ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰਵੀਰਸੁਮੈਃ ਸ਼੍ਵਤੈਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਸਂਖ੍ਯੈਰ੍ਜੁਹੋਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਕਰਵੀਰ ਦੇ ਸਫੈਦ ਫੁੱਲ, ਲੱਖ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਰਕ੍ਤੌ ਸ੍ਤਤ੍ਸਂਖ੍ਯਯਾ ਹੁਤ੍ਵਾ ਵਸ਼ਯੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੋ ਨृਪਾਨ੍
ਉਸੇ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਕ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਗੋਮਾਯੁਮਾਂਸੈਸ੍ਤਾਮੇਵ ਕਵਿਤਾਂ ਪਾਯਸਾਂਧਸਾ
ਗੋ-ਮਾਸ, ਬੱਕਰੀ ਦਾ ਮਾਸ, ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਚਾਵਲ ਦੀ ਖੀਰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਕਲਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਿਲਤਣ੍ਡੁਲਹੋਮੇਨ ਵਸ਼ਯੇਨ੍ਨਿਖਿਲਾਞ੍ਜਨਾਨ੍
ਤਿਲ ਤੇ ਚਾਵਲ ਦੀ ਹੋਮ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤਂਭਨਂ ਮਾਹਿषੈਰ੍ਮਾਂਸੈਃ ਪਙ੍ਕਜੈਃ ਸਘृਤੈਰਪਿ
ਸਥੰਭਨ ਲਈ, ਭੈਂਸ ਦਾ ਮਾਸ ਅਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਕਮਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਉਨ੍ਮਤ੍ਤਕਾष੍ਠਦੀਪ੍ਤੇ ऽਗ੍ਨੌ ਤਤ੍ਫਲਂ ਵਾਯਸਚ੍ਛਦੈਃ
ਪਾਗਲ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਜਲਾਈ ਅੱਗ ਵਿੱਚ, ਕਾਂ ਦੇ ਪੱਖ ਨਾਲ ਚਾਹੀਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਜਯਂ ਲਭਤੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਦੇਵੀਂ ਜਪਨ੍ਮਨੁਮ੍
ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਕ, ਦੇਵੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਕੇ, ਵਿਜੈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਰਕ੍ਤਾਂ ਵਸ਼੍ਯੇ ਮृਤੌ ਧੂਮ੍ਰਾਂ ਸ੍ਤਂਭਨੇ ਕਨਕਪ੍ਰਭਾਮ੍
ਵਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਲਾਲ, ਮੌਤ ਲਈ ਧੂੰਏਂ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਸਥੰਭਨ ਲਈ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਲੀ ਵਰਤਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗੋਪਨੀਯਃ ਪ੍ਰਯੋਗੋ ऽਯ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਦਃ
ਇਹ ਰੀਤ ਜੋ ਸਾਰੇ ਸਿਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਤ੍ਵਾ ਰਕ੍ਤਾਮ੍ਬਰਧਰੋ ਰਕ੍ਤਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨਃ
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਲਾਲ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਲਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਲਾਲ ਚੋਣ ਲਾ ਕੇ,
ਸੁਨ੍ਦਰੀਂ ਯੌਵਨਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਂ ਨਰਪਞ੍ਚਕਗਾਮਿਨੀਮ੍
ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਜਵਾਨ ਔਰਤ, ਜੋ ਪੰਜ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੋਵੇ,
ਵਿਵਸ੍ਤ੍ਰਾਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵੈਨਾਮਯੁਤਂ ਪ੍ਰਜਪੇਨ੍ਮਨੁਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਨੰਗੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਪੂਜ ਕੇ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭੋਜਯੇਦ੍ਵਿਵਿਧੈਰਨ੍ਨੈਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਨਾਦਿਨਾ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਾਣਿਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕਰੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਵੇ।
ਨਾਰੀਮਾਯੁਃ ਸੁਖਂ ਧਰ੍ਮਮਿष੍ਟਂ ਚ ਸਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਹ ਔਰਤ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਸੁਖ ਅਤੇ ਚਾਹੀਦਾ ਧਰਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਨੋਰਥੇषੁ ਚਾਨ੍ਯੇषੁ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਜਪਨ੍ਮਨੁਮ੍
ਹੋਰ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਵੇ।
षਣ੍ਮਾਸਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰੇਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਕਵਿਤ੍ਵੇਨ ਜਯੇਤ੍ਕਵਿਮ੍
ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਮੰਤ੍ਰੀ ਆਪਣੀ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਕਵੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਯਾਂ ਤਾਰਪੁਟਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਜਪੇਦष੍ਟੋਤ੍ਤਰਂ ਸ਼ਤਮ੍
ਮੰਤ੍ਰੀ ਮਾਇਆ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਤਾਰਾ ਅੱਖਰ ਸਮੇਤ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਵਾਰੀ ਜਪੇ।
ਉਦਿਤਾ ਛਿਨ੍ਨਮਸ੍ਤੇਯਂ ਕਲੌ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਭੀष੍ਟਦਾ
ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ, ਚਿੰਨਮਸਤਾ ਨੂੰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਨਚਾਹੀ ਵਸਤੂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਾਮृਤਾਰੁਣਾ ਸ਼੍ਵੇਤਾਕ੍ਰੋਧਿਨੀਨ੍ਦੁਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਉਹ ਗਿਆਨ ਰੂਪ ਅੰਮ੍ਰਿਤ, ਸਵੇਰ ਦੀ ਲਾਲੀ, ਚਿੱਟੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਨਾਲ ਹੈ।
ਵਾਗ੍ਭਵਂ ਕਾਮਰਾਜਾਖ੍ਯਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਬੀਜਾਹ੍ਵਯਂ ਤਥਾ
ਵਾਕਭਵ, ਕਾਮਰਾਜ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਬੀਜ — ਇਹ ਤਿੰਨ ਬੀਜ ਹਨ।
ऋषਿਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੂਰ੍ਤਿਸ਼੍ਛਨ੍ਦਃ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਰੁਦੀਰਿਤਾ
ਰਿਸ਼ੀ ਦੱਖਿਣਾਮੂਰਤੀ ਹੈ, ਛੰਦ ਪੰਕਤੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ।
ਨਾਭੇਰਾਚਰਣਂ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਾਗ੍ਭਵਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍ਪੁਨਃ
ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ ਵਾਕਭਵ ਬੀਜ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਫਿਰ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਸ਼ਿਰਸੋ ਹृਤ੍ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਤਾਰ੍ਤੀਯਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ, ਤੀਜਾ ਬੀਜ ਸਿਰ ਤੋਂ ਦਿਲ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੱਕ ਰੱਖੇ।
ਮੂਲਾਧਾਰੇ ਹृਦਿ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਭੂਯੋ ਬੀਜਤ੍ਰਯਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਮੂਲਾਧਾਰ ਤੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਬੀਜ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਰੱਖੇ।