ਛਿਨ੍ਨਂ ਸ੍ਵਕਂ ਸ੍ਫਆਰਮੁਖਂ ਸ੍ਵਰਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਪਿਬਦ੍ਗਲਤ੍
ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਕੱਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਚੌੜਾ ਮੂੰਹ, ਆਪਣਾ ਲਹੂ ਪੀਂਦੀ ਹੋਈ।
ਡਾਕਿਨੀਵਰ੍ਣਿਨੀਸਖ੍ਯੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੋਦਭਰਾਕੁਲਾਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ḍਾਕਿਨੀ ਤੇ ਵਰਣਿਨੀ ਨਾਮ ਦੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਪਾਲਾਸ਼ੈਰ੍ਵਿਲ੍ਵਜੈਰ੍ਵਾਪਿ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਕੁਸੁਮੈਃ ਫਲੈਃ
ਪਾਲਾਸ਼ ਜਾਂ ਬਿਲਵਾ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਜਾਂ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੀਠੇ ਜਯਾਖ੍ਯਾ ਵਿਜਯਾ ਜਿਤਾ ਚਾਪਿ ਪਰਾਜਿਤਾ
ਆਸਨ 'ਤੇ ਜਯਾ, ਵਿਜਯਾ, ਜਿਤਾ ਅਤੇ ਪਰਾਜਿਤਾ ਹਨ।
ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਮਧ੍ਯੇ ਚ ਸਂਪੂਜ੍ਯਾ ਨਵ ਪੀਠਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਤਯਃ
ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਪੀਠ ਦੀਆਂ ਨੌਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਿਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦੇ ਡਾਕਿਨੀਯੇ ਤਾਰੋ ਵਜ੍ਰਃ ਸਭੌਤਿਕਃ
ਸਿੱਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ḍਾਕਿਨੀ ਪੀਠ 'ਚ, ਤਾਰਾ ਵਜਰ ਹੈ, ਭੌਤਿਕ ਤੱਤਾਂ ਸਮੇਤ।
ਤਾਰਾਦਿਪੀਠਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ऽਯਂ ਵੇਦਰਾਮਾਕ੍ਸ਼ਰੋ ਮਤਃ
ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਤਾਰਾ ਦਾ ਆਸਨ ਹੈ, ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਅੱਖਰ ਵਜੋਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਕੋਣਮਧ੍ਯषਟ੍ਕੋਣਪਦ੍ਮਭੂਪੁਰਮਧ੍ਯਤਃ
ਤਿਕੋਣ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿਚ, ਛੇ-ਕੋਣ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਅਤੇ ਭੂਮੀ ਦੇ ਕਿਲੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ।
ਭੂਪੁਰੇ ਬਾਹ੍ਯਭਾਗੇषੁ ਵਜ੍ਰਾਦੀਨਿ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਭੂਮੀ ਦੇ ਕਿਲੇ ਦੇ ਬਾਹਰੀ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਤੇ, ਵਜ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭੂਪੁਰਸ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਵਾਰ੍षੁ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਾਨ੍ਯਜੇਦਥ
ਭੂਮੀ ਦੇ ਕਿਲੇ ਦੇ ਚਾਰ ਦਰਵਾਜਿਆਂ 'ਤੇ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਅਰਪਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਹਾਕਾਲਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥਃ ਸ੍ਯਾਦਥ ਪਦ੍ਮੇष੍ਟਸ਼ਕ੍ਤਯਃ
ਚੌਥਾ ਮਹਾਕਾਲ ਹੈ; ਫਿਰ, ਕਮਲ ਵਿੱਚ, ਇੱਛਤ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਹਾਭੈਰਵਕੇਨ੍ਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੀ ਤ੍ਵਸਿਤਾਙ੍ਗੀ ਤੁ ਸਪ੍ਤਮੀ
ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਮਹਾਭੈਰਵ ਹੈ; ਸਤਵੀਂ ਅਸਿਤਾਂਗੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਕੋਣਗਾ ਛਿਨ੍ਨਮਸ੍ਤਾ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਯੋਸ੍ਤੁ ਸਖੀਦ੍ਵਯਮ੍
ਚਿਨਨਮਸਤਾ ਤਿਕੋਣ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਪਾਸੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸਖੀਆਂ ਹਨ।
ਏਵਂ ਪੂਜਾਦਿਭਿਃ ਸਿਦ੍ਧੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਮਨੋਰਥਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਮੰਤ੍ਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਤੇ ਰੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਕ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਪੁष੍ਪੈਰ੍ਲਭਤੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਤਤ੍ਫੈਲਸ਼੍ਚ ਸਮੀਹਿਤਮ੍
ਸ਼ੁਭ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਚਾਹੀਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਘृਤਾਕ੍ਤਂ ਛਾਗਮਾਂਸਂ ਯੋ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਸ਼ਤਮ੍
ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਘੀ ਲਗਾ ਕੇ ਬੱਕਰੀ ਦੇ ਮਾਸ ਦੇ ਸੌ ਭਾਗ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰਵੀਰਸੁਮੈਃ ਸ਼੍ਵਤੈਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਸਂਖ੍ਯੈਰ੍ਜੁਹੋਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਕਰਵੀਰ ਦੇ ਸਫੈਦ ਫੁੱਲ, ਲੱਖ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਰਕ੍ਤੌ ਸ੍ਤਤ੍ਸਂਖ੍ਯਯਾ ਹੁਤ੍ਵਾ ਵਸ਼ਯੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੋ ਨृਪਾਨ੍
ਉਸੇ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਕ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਗੋਮਾਯੁਮਾਂਸੈਸ੍ਤਾਮੇਵ ਕਵਿਤਾਂ ਪਾਯਸਾਂਧਸਾ
ਗੋ-ਮਾਸ, ਬੱਕਰੀ ਦਾ ਮਾਸ, ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਚਾਵਲ ਦੀ ਖੀਰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਕਲਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਿਲਤਣ੍ਡੁਲਹੋਮੇਨ ਵਸ਼ਯੇਨ੍ਨਿਖਿਲਾਞ੍ਜਨਾਨ੍
ਤਿਲ ਤੇ ਚਾਵਲ ਦੀ ਹੋਮ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤਂਭਨਂ ਮਾਹਿषੈਰ੍ਮਾਂਸੈਃ ਪਙ੍ਕਜੈਃ ਸਘृਤੈਰਪਿ
ਸਥੰਭਨ ਲਈ, ਭੈਂਸ ਦਾ ਮਾਸ ਅਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਕਮਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਉਨ੍ਮਤ੍ਤਕਾष੍ਠਦੀਪ੍ਤੇ ऽਗ੍ਨੌ ਤਤ੍ਫਲਂ ਵਾਯਸਚ੍ਛਦੈਃ
ਪਾਗਲ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਜਲਾਈ ਅੱਗ ਵਿੱਚ, ਕਾਂ ਦੇ ਪੱਖ ਨਾਲ ਚਾਹੀਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਜਯਂ ਲਭਤੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਦੇਵੀਂ ਜਪਨ੍ਮਨੁਮ੍
ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਕ, ਦੇਵੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਕੇ, ਵਿਜੈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਰਕ੍ਤਾਂ ਵਸ਼੍ਯੇ ਮृਤੌ ਧੂਮ੍ਰਾਂ ਸ੍ਤਂਭਨੇ ਕਨਕਪ੍ਰਭਾਮ੍
ਵਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਲਾਲ, ਮੌਤ ਲਈ ਧੂੰਏਂ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਸਥੰਭਨ ਲਈ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਲੀ ਵਰਤਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗੋਪਨੀਯਃ ਪ੍ਰਯੋਗੋ ऽਯ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਦਃ
ਇਹ ਰੀਤ ਜੋ ਸਾਰੇ ਸਿਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਤ੍ਵਾ ਰਕ੍ਤਾਮ੍ਬਰਧਰੋ ਰਕ੍ਤਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨਃ
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਲਾਲ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਲਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਲਾਲ ਚੋਣ ਲਾ ਕੇ,
ਸੁਨ੍ਦਰੀਂ ਯੌਵਨਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਂ ਨਰਪਞ੍ਚਕਗਾਮਿਨੀਮ੍
ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਜਵਾਨ ਔਰਤ, ਜੋ ਪੰਜ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੋਵੇ,
ਵਿਵਸ੍ਤ੍ਰਾਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵੈਨਾਮਯੁਤਂ ਪ੍ਰਜਪੇਨ੍ਮਨੁਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਨੰਗੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਪੂਜ ਕੇ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭੋਜਯੇਦ੍ਵਿਵਿਧੈਰਨ੍ਨੈਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਨਾਦਿਨਾ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਾਣਿਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕਰੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਵੇ।
ਨਾਰੀਮਾਯੁਃ ਸੁਖਂ ਧਰ੍ਮਮਿष੍ਟਂ ਚ ਸਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਹ ਔਰਤ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਸੁਖ ਅਤੇ ਚਾਹੀਦਾ ਧਰਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।