ਪੂਜਿਤਂ ਪੀਤਪੁष੍ਪੈਸ੍ਤਦ੍ਵਾਚਂ ਸਂਸ੍ਤਂਭਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿषਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪੀਲੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਜਿਤਂ ਤਦ੍ਦ੍ਵਿषਾਂ ਪਾਤ੍ਰੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਤਮ੍ਭਨਕृਦ੍ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਬਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਅਸਾਧਾਰਣ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਜਲੇ ਦਿਵ੍ਯਕृਤਂ ਜਲਸ੍ਤਂਭਨਕਾਰਕਮ੍
ਜੇ ਇਹ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਦਿਵਿਆ ਉਪਾਏ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਗਤਿਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾਦੇਃ ਸ੍ਤਂਭਨੋ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਚਾਲ, ਅਕਲ ਆਦਿ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਦੁਰ੍ਗਾਯਾਸ਼੍ਚਾਭਿਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਲੋਕੋਪਕਾਰਕਾਨ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੁਰਗਾ ਦੇ ਉਹ ਉਪਾਏ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਭਲਾਈ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਵਜ੍ਰਾਦ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤਾ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾ ਮृਤਾ ਸ੍ਵਾਗ੍ਨੀਨ੍ਦੁਸਂਯੁਤਾ
ਉਹ ਹੀਰੇ ਵਾਂਗ ਕਠੋਰ, ਭੁੱਖੀ, ਸੁਖਮ, ਮ੍ਰਿਤਕ, ਆਪਣੀ ਅੱਗ ਤੇ ਚੰਦ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਭੈਰਵੋ ऽਸ੍ਯ ਮੁਨਿਃ ਸਮ੍ਰਾਟ੍ ਛਨ੍ਦੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਦੇਵਤਾ
ਭੈਰਵ ਇਸ ਮੰਤਰ ਦਾ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਸਮਰਾਟ; ਛੰਦ ਤੇ ਮੰਤਰ ਦੀ ਦੇਵੀ ਵੀ ਉਹੀ ਹੈ।
ਆਂ ਖਡ੍ਗਾਯ ਹृਦਾਖ੍ਯਾਤਮੀਂ ਖਡ੍ਗਾਯ ਸ਼ਿਰਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍
‘ਆਂ ਖੜਗਾਏ’ ਦਿਲ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ‘ਈਂ ਖੜਗਾਏ’ ਸਿਰ ਲਈ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਔਮਙ੍ਕੁਸ਼ਾਯ ਨੇਤ੍ਰਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਸਰ੍ਗੋ ਵਸੁਰਕ੍ਸ਼ਯੁਕ੍
‘ਓਮ ਅੰਕੁਸ਼ਾਏ’ ਅੱਖਾਂ ਲਈ ਹੈ; ਵਿਸਰਗ ਧਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਹਾਨ੍ਤਾਸ਼੍ਚੈਵਮਙ੍ਗਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਧ੍ਯਾਯੇਦ੍ਥਾਂਬਿਕਾਮ੍
‘ਸਵਾਹਾ’ ਅੰਤ ਵਾਲੇ ਅੰਗ ਬਣਾਕੇ, ਅੰਬਿਕਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਛਿਨ੍ਨਂ ਸ੍ਵਕਂ ਸ੍ਫਆਰਮੁਖਂ ਸ੍ਵਰਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਪਿਬਦ੍ਗਲਤ੍
ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਕੱਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਚੌੜਾ ਮੂੰਹ, ਆਪਣਾ ਲਹੂ ਪੀਂਦੀ ਹੋਈ।
ਡਾਕਿਨੀਵਰ੍ਣਿਨੀਸਖ੍ਯੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੋਦਭਰਾਕੁਲਾਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ḍਾਕਿਨੀ ਤੇ ਵਰਣਿਨੀ ਨਾਮ ਦੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਪਾਲਾਸ਼ੈਰ੍ਵਿਲ੍ਵਜੈਰ੍ਵਾਪਿ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਕੁਸੁਮੈਃ ਫਲੈਃ
ਪਾਲਾਸ਼ ਜਾਂ ਬਿਲਵਾ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਜਾਂ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੀਠੇ ਜਯਾਖ੍ਯਾ ਵਿਜਯਾ ਜਿਤਾ ਚਾਪਿ ਪਰਾਜਿਤਾ
ਆਸਨ 'ਤੇ ਜਯਾ, ਵਿਜਯਾ, ਜਿਤਾ ਅਤੇ ਪਰਾਜਿਤਾ ਹਨ।
ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਮਧ੍ਯੇ ਚ ਸਂਪੂਜ੍ਯਾ ਨਵ ਪੀਠਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਤਯਃ
ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਪੀਠ ਦੀਆਂ ਨੌਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਿਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦੇ ਡਾਕਿਨੀਯੇ ਤਾਰੋ ਵਜ੍ਰਃ ਸਭੌਤਿਕਃ
ਸਿੱਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ḍਾਕਿਨੀ ਪੀਠ 'ਚ, ਤਾਰਾ ਵਜਰ ਹੈ, ਭੌਤਿਕ ਤੱਤਾਂ ਸਮੇਤ।
ਤਾਰਾਦਿਪੀਠਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ऽਯਂ ਵੇਦਰਾਮਾਕ੍ਸ਼ਰੋ ਮਤਃ
ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਤਾਰਾ ਦਾ ਆਸਨ ਹੈ, ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਅੱਖਰ ਵਜੋਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਕੋਣਮਧ੍ਯषਟ੍ਕੋਣਪਦ੍ਮਭੂਪੁਰਮਧ੍ਯਤਃ
ਤਿਕੋਣ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿਚ, ਛੇ-ਕੋਣ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਅਤੇ ਭੂਮੀ ਦੇ ਕਿਲੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ।
ਭੂਪੁਰੇ ਬਾਹ੍ਯਭਾਗੇषੁ ਵਜ੍ਰਾਦੀਨਿ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਭੂਮੀ ਦੇ ਕਿਲੇ ਦੇ ਬਾਹਰੀ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਤੇ, ਵਜ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭੂਪੁਰਸ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਵਾਰ੍षੁ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਾਨ੍ਯਜੇਦਥ
ਭੂਮੀ ਦੇ ਕਿਲੇ ਦੇ ਚਾਰ ਦਰਵਾਜਿਆਂ 'ਤੇ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਅਰਪਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਹਾਕਾਲਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥਃ ਸ੍ਯਾਦਥ ਪਦ੍ਮੇष੍ਟਸ਼ਕ੍ਤਯਃ
ਚੌਥਾ ਮਹਾਕਾਲ ਹੈ; ਫਿਰ, ਕਮਲ ਵਿੱਚ, ਇੱਛਤ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਹਾਭੈਰਵਕੇਨ੍ਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੀ ਤ੍ਵਸਿਤਾਙ੍ਗੀ ਤੁ ਸਪ੍ਤਮੀ
ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਮਹਾਭੈਰਵ ਹੈ; ਸਤਵੀਂ ਅਸਿਤਾਂਗੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਕੋਣਗਾ ਛਿਨ੍ਨਮਸ੍ਤਾ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਯੋਸ੍ਤੁ ਸਖੀਦ੍ਵਯਮ੍
ਚਿਨਨਮਸਤਾ ਤਿਕੋਣ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਪਾਸੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸਖੀਆਂ ਹਨ।
ਏਵਂ ਪੂਜਾਦਿਭਿਃ ਸਿਦ੍ਧੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਮਨੋਰਥਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਮੰਤ੍ਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਤੇ ਰੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਕ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਪੁष੍ਪੈਰ੍ਲਭਤੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਤਤ੍ਫੈਲਸ਼੍ਚ ਸਮੀਹਿਤਮ੍
ਸ਼ੁਭ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਚਾਹੀਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਘृਤਾਕ੍ਤਂ ਛਾਗਮਾਂਸਂ ਯੋ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਸ਼ਤਮ੍
ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਘੀ ਲਗਾ ਕੇ ਬੱਕਰੀ ਦੇ ਮਾਸ ਦੇ ਸੌ ਭਾਗ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰਵੀਰਸੁਮੈਃ ਸ਼੍ਵਤੈਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਸਂਖ੍ਯੈਰ੍ਜੁਹੋਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਕਰਵੀਰ ਦੇ ਸਫੈਦ ਫੁੱਲ, ਲੱਖ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਰਕ੍ਤੌ ਸ੍ਤਤ੍ਸਂਖ੍ਯਯਾ ਹੁਤ੍ਵਾ ਵਸ਼ਯੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੋ ਨृਪਾਨ੍
ਉਸੇ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਕ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਗੋਮਾਯੁਮਾਂਸੈਸ੍ਤਾਮੇਵ ਕਵਿਤਾਂ ਪਾਯਸਾਂਧਸਾ
ਗੋ-ਮਾਸ, ਬੱਕਰੀ ਦਾ ਮਾਸ, ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਚਾਵਲ ਦੀ ਖੀਰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਕਲਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਿਲਤਣ੍ਡੁਲਹੋਮੇਨ ਵਸ਼ਯੇਨ੍ਨਿਖਿਲਾਞ੍ਜਨਾਨ੍
ਤਿਲ ਤੇ ਚਾਵਲ ਦੀ ਹੋਮ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।