ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਲਿਨ੍ਨੇ ਪ੍ਰਚੋਦਾਨ੍ਤੇ ਯਾਦਿਤ੍ਯੇषਾ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਉਥੇ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜਦੋਂ ਭਿੱਜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਯਦਿਤੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਵਤਾਰੋ ऽਨ੍ਯਃ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ ਸਿਦ੍ਧਿਦੋ ਨृਣਾਮ੍
ਹੁਣ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਹੋਰ ਅਵਤਾਰ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਿਧੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਭਗਵਤਿ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰੀ ਙੇਨ੍ਤੇ ऽਨ੍ਨਪੂਰ੍ਣੇ ਦਹਨਾਙ੍ਗਨਾ
ਭਗਵਤੀ ਮਾਹੇਸ਼ਵਰੀ, ਅੰਨਪੂਰਨਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅੱਗ ਹੈ, ਉਲਲੇਖਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਧृਤਿਸ਼੍ਛਨ੍ਦੋ ऽਨ੍ਨਪੂਰ੍ਣੇਸ਼ੀ ਦੇਵਤਾ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਛੰਦ ਧ੍ਰਿਤਿ ਹੈ; ਅੰਨਪੂਰਨੇਸ਼ੀ ਦੇਵੀ ਵਜੋਂ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਖਨਾਸਾਕ੍ਸ਼ਿਕਰ੍ਣਾਂਸਗੁਦੇषੁ ਨਵਸੁ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਮੂੰਹ, ਨੱਕ, ਅੱਖਾਂ, ਕੰਨ, ਮੋਢੇ ਅਤੇ ਪਿਛਵाड़ੇ ਦੇ ਨੌਂ ਅੰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਮੰਤਰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭੂਮਿਚਨ੍ਦ੍ਰਧਰੈਕਾਕ੍ਸ਼ਿਵੇਦਾਬ੍ਧਿਯੁਗਬਾਹੁਭਿਃ
ਧਰਤੀ, ਚੰਦ, ਪਹਾੜ, ਇਕ ਅੱਖ, ਵੇਦ, ਸਮੁੰਦਰ, ਯੁਗ ਅਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣਾਭਾਙ੍ਗਾਂ ਤ੍ਰਿਨਯਨਾਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਙ੍ਕਾਰਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍
ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਅੰਗ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਚਮਕਦਾਰ।
ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਜਪੋ ऽਯੁਤਂ ਹੋਮੋ ਘृਤਾਕ੍ਤਚਰੁਣਾ ਤਥਾ
ਇੱਕ ਲੱਖ ਜਪ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਵਨ, ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਵਾ।
ਤ੍ਰਿਕੋਣਾ ਵੇਦਪਤ੍ਰਾष੍ਟਪਤ੍ਰषੋਡਸ਼ਪਤ੍ਰਕੇ
ਤਿਕੋਣ ਵਿੱਚ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ, ਅਠ ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸੋਲਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ।
ਅਗ੍ਨ੍ਯਾਦਿਕੋਣਤ੍ਰਿਤਯੇ ਸ਼ਿਵਵਾਰਾਹਮਾਧਵਾਨ੍
ਅੱਗ ਆਦਿ ਤਿੰਨ ਕੋਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਵ, ਵਾਰਾਹ ਅਤੇ ਮਾਧਵ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਣਵੋ ਮਨੁਚਨ੍ਦ੍ਰਾਢ੍ਯਂ ਗਗਨਂ ਹृਦਯਂ ਸ਼ਿਵਾ
ਪ੍ਰਣਵ, ਚੰਦ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ, ਆਕਾਸ਼, ਹਿਰਦਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵਾ।
ਵਾਰਾਹਨਾਰਾਯਣਯੋਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੌ ਪੂਰ੍ਵਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਰਾਹ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਯਜੇਤ੍ਸ੍ਵਸ੍ਵਮਨੁਭ੍ਯਾਂ ਤੁ ਤਾਵੁਚ੍ਯੇਤੇ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਪਣੀ ਆਪਣੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਹੀ ਯਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨਯੇਮਮਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਤੇ ਦਾਪਯਾਨਲਸੁਂਦਰੀ
ਜੀਵਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਇਹ ਭੋਜਨ ਨਾ ਲੈਣਾ; ਇਸਨੂੰ ਅੱਗ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦੇਣਾ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀष੍ਟੌ ਸ਼੍ਰੀਪੁਟੋ ਵਿਪ੍ਰ ਸ੍ਨृਤਿਰ੍ਲਭਨੁਚਨ੍ਦ੍ਰਯੁਕ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਅੱਠ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਧਨ ਦੀ ਮਾਲਕ; ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਦਿਸ੍ਥਚਤੁਰ੍ਬੀਜਪੂਰ੍ਵਿਕਾਃ ਪਰਿਪੂਜਯੇਤ੍
ਮੰਤਰਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਯਮ ਹੈ, ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਮਲਾ ਸੁਭਗਾ ਚਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮ੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਅष੍ਟਪਤ੍ਰਗਾਃ
ਕਮਲਾ, ਸੁਭਗਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਆਦਿ ਦੇਵੀਆਂ ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰੀਤੀ ਰਤਿਰ੍ਹ੍ਨੀਃ ਸ਼੍ਰੀਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸ੍ਵਧਾ ਸ੍ਵਾਹਾ ਦਸ਼ਮ੍ਯਥ
ਪ੍ਰੀਤੀ, ਰਤੀ, ਲਜਾ, ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀ, ਨਾਲ ਹੀ ਸਵਧਾ ਤੇ ਸਵਾਹਾ, ਦਸਵੀਂ ਦੇਵੀਆਂ ਹਨ।
ਅਮਾਵਾਸ੍ਯੇਤਿ ਸਂਪੂਜ੍ਯਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਸ਼ੇ ਪ੍ਰਾਣਪੂਰ੍ਵਿਕਾ
ਅਮਾਵੱਸ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਮੁੱਖ ਮੰਤਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਥਂ ਜਪਾਦਿਭਿਃ ਸਿਦ੍ਧੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ਧਨਸਂਚਯੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਮੰਤਰ ਜਪ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਸਿਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਅਥ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਵਤਾਰੋ ऽਨ੍ਯਃ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਹੁਣ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਹੋਰ ਅਵਤਾਰ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬਗਲਾਮੁਖਸਰ੍ਵਾਨ੍ਤੇ ਇਨ੍ਧਿਕਾਹ੍ਰਾਦਿਨੀਯੁਤਾ
ਸਭ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਬਗਲਾ ਮੁਖੀ, ਅੱਗ ਦੀ ਹੋਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਉਪਸਥਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਵਾਚਂ ਮੁਖਂ ਪਦਂ ਸ੍ਤਂਭਯਾਨ੍ਤੇ ਜਿਹ੍ਵਾਪਦਂ ਵਦੇਤ੍
ਅੰਤ ਤੇ, ਇਹ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: 'ਬੋਲ, ਮੂੰਹ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦ ਠਹਿਰ ਜਾਣ; ਜੀਭ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦ ਚੁੱਪ ਹੋ ਜਾਣ।'
ਤਾਰੋ ऽਗ੍ਨਿਸੁਂਦਰੀ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਬਗਲਾਯਾਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਬਗਲਾ ਦਾ ਮੰਤਰ ਤਾਰਾ ਅੱਗ ਸੁੰਦਰਿੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਤਾ ਨੇਤ੍ਰਪਞ੍ਚੇषੁਨਵਪਞ੍ਚਦਿਗਰ੍ਣਕੈਃ
ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਅਤੇ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣਾਸਨਸ੍ਥਾਂ ਹੇਮਾਭਾਂ ਸ੍ਤਂਭਿਨੀਮਿਨ੍ਦੁਸ਼ੇਖਰਾਮ੍
ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠੀ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ, ਉਹ ਠਹਿਰਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਮੋਰ ਵਾਲੀ।
ਏਵਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾਜਪੇਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ਮਯੁਤਂ ਚਂਪਕੋਦ੍ਭਵੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਚੰਪਕਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਨ੍ਦਨਾਗੁਰੁਚਨ੍ਦ੍ਰਾਦ੍ਯੈਃ ਪੂਜਾਰ੍ਥਂ ਯਨ੍ਤ੍ਰਮਾਲਿਖੇਤ੍
ਪੂਜਾ ਲਈ, ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਸਤਾਂ ਨਾਲ ਯੰਤਰ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਙ੍ਗਲਾ ਸ੍ਤਂਭਿਨੀ ਚੈਵ ਜृਂਭਿਣੀ ਮੋਹਿਨੀ ਤਥਾ
ਮੰਗਲਾ, ਠਹਿਰਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਜੰਭਣੀ ਅਤੇ ਮੋਹਣੀ, ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ।
ਧਾਤ੍ਰੀ ਚ ਕਲਨਾ ਕਾਲਕਰ੍षਿਣੀ ਭ੍ਰਾਮਿਕਾਪਿ ਚ
ਧਾਤ੍ਰੀ, ਕਲਨਾ, ਕਾਲਕਰਸ਼ਣੀ ਅਤੇ ਭ੍ਰਾਮਿਕਾ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ।