ਵਾਗਨ੍ਤ੍ਯਕਾਮਾਨ੍ ਪ੍ਰਜਯੇਦਰੀਣਾ ਕ੍ਸ਼ੋਭਹੇਤਵੇ
ਵਾਕ ਤੇ ਇੱਛਾ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਵਿਚ ਹਲਚਲ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਕਾਮਾਨ੍ਤ੍ਯਵਾਣੀਬੀਜਾਨਿ ਮੁਕ੍ਤਯੇ ਨਿਯਤੋ ਜਪੇਤ੍
ਇੱਛਾ, ਅੰਤ ਤੇ ਵਾਕ ਦੇ ਬੀਜ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਨਿਯਮਤ ਜਪਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਦਿਵ੍ਯੌਘਸ਼੍ਚੈਵ ਸਿਦ੍ਧੌਘੋ ਮਾਨਵੌਘ ਇਤਿ ਤ੍ਰਿਧਾ
ਤਿੰਨ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ: ਦਿਵਿਆ ਜਥਾ, ਸਿਧ ਜਥਾ, ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਜਥਾ।
ਕਾਮੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਤਤੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਃ षष੍ਠਃ ਕਾਮੋ ऽਮृਤੋਂऽਤਿਮਃ
ਫਿਰ ਕਾਮੇਸ਼ਵਰ, ਫਿਰ ਮੁਕਤੀ; ਛੇਵਾਂ ਇੱਛਾ, ਆਖਰੀ ਅਮਰਤਾ।
ਈਸ਼ਾਨਾਖ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਪੁਰੁषੋ ऽਘੋਰਾਖ੍ਯੋਵਾਮਦੇਵਕਃ
ਇਸ਼ਾਨ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਉਹ ਪੁਰਖ ਹੈ; ਅਘੋਰ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਵਾਮਦੇਵ ਹੈ।
ਮਾਨਵੌਘਾਃ ਪਰਿਜ੍ਞੇਯਾਃ ਸ੍ਵਗੁਰੋਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਦਾਯਤਃ
ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਦਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯੇਨ ਬੀਜਾਨਿ ਤ੍ਰਿਵਾਰਂ ਸਾਧਕੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਤਮ ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਬੀਜਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬਹਿਰ੍ਮਾਤृਕਯਾऽਵੇष੍ਟ੍ਯ ਤਦ੍ਬਹਿਰ੍ਭੂਪੁਰਦ੍ਵਯਮ੍
ਬਾਹਰ ਮਾਤਾ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦੋ ਘੇਰੇ ਰੱਖੋ।
ਪਤ੍ਰੇ ਤ੍ਰੈਪੁਰਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਜਪਸਂਪਾਤਸਾਧਿਤਮ੍
ਪੱਤੇ ਉੱਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦਾ ਉਲੇਖ ਹੈ, ਜੋ ਜਪ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮਾਨ੍ਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇਵੀ ਵਿਦ੍ਮਹੇ ਕਵਿषਂ ਭਹਿਮ੍
ਇੱਛਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਅਸੀਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇਵੀ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਲਿਨ੍ਨੇ ਪ੍ਰਚੋਦਾਨ੍ਤੇ ਯਾਦਿਤ੍ਯੇषਾ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਉਥੇ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜਦੋਂ ਭਿੱਜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਯਦਿਤੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਵਤਾਰੋ ऽਨ੍ਯਃ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ ਸਿਦ੍ਧਿਦੋ ਨृਣਾਮ੍
ਹੁਣ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਹੋਰ ਅਵਤਾਰ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਿਧੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਭਗਵਤਿ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰੀ ਙੇਨ੍ਤੇ ऽਨ੍ਨਪੂਰ੍ਣੇ ਦਹਨਾਙ੍ਗਨਾ
ਭਗਵਤੀ ਮਾਹੇਸ਼ਵਰੀ, ਅੰਨਪੂਰਨਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅੱਗ ਹੈ, ਉਲਲੇਖਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਧृਤਿਸ਼੍ਛਨ੍ਦੋ ऽਨ੍ਨਪੂਰ੍ਣੇਸ਼ੀ ਦੇਵਤਾ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਛੰਦ ਧ੍ਰਿਤਿ ਹੈ; ਅੰਨਪੂਰਨੇਸ਼ੀ ਦੇਵੀ ਵਜੋਂ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਖਨਾਸਾਕ੍ਸ਼ਿਕਰ੍ਣਾਂਸਗੁਦੇषੁ ਨਵਸੁ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਮੂੰਹ, ਨੱਕ, ਅੱਖਾਂ, ਕੰਨ, ਮੋਢੇ ਅਤੇ ਪਿਛਵाड़ੇ ਦੇ ਨੌਂ ਅੰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਮੰਤਰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭੂਮਿਚਨ੍ਦ੍ਰਧਰੈਕਾਕ੍ਸ਼ਿਵੇਦਾਬ੍ਧਿਯੁਗਬਾਹੁਭਿਃ
ਧਰਤੀ, ਚੰਦ, ਪਹਾੜ, ਇਕ ਅੱਖ, ਵੇਦ, ਸਮੁੰਦਰ, ਯੁਗ ਅਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣਾਭਾਙ੍ਗਾਂ ਤ੍ਰਿਨਯਨਾਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਙ੍ਕਾਰਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍
ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਅੰਗ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਚਮਕਦਾਰ।
ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਜਪੋ ऽਯੁਤਂ ਹੋਮੋ ਘृਤਾਕ੍ਤਚਰੁਣਾ ਤਥਾ
ਇੱਕ ਲੱਖ ਜਪ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਵਨ, ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਵਾ।
ਤ੍ਰਿਕੋਣਾ ਵੇਦਪਤ੍ਰਾष੍ਟਪਤ੍ਰषੋਡਸ਼ਪਤ੍ਰਕੇ
ਤਿਕੋਣ ਵਿੱਚ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ, ਅਠ ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸੋਲਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ।
ਅਗ੍ਨ੍ਯਾਦਿਕੋਣਤ੍ਰਿਤਯੇ ਸ਼ਿਵਵਾਰਾਹਮਾਧਵਾਨ੍
ਅੱਗ ਆਦਿ ਤਿੰਨ ਕੋਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਵ, ਵਾਰਾਹ ਅਤੇ ਮਾਧਵ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਣਵੋ ਮਨੁਚਨ੍ਦ੍ਰਾਢ੍ਯਂ ਗਗਨਂ ਹृਦਯਂ ਸ਼ਿਵਾ
ਪ੍ਰਣਵ, ਚੰਦ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ, ਆਕਾਸ਼, ਹਿਰਦਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵਾ।
ਵਾਰਾਹਨਾਰਾਯਣਯੋਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੌ ਪੂਰ੍ਵਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਰਾਹ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਯਜੇਤ੍ਸ੍ਵਸ੍ਵਮਨੁਭ੍ਯਾਂ ਤੁ ਤਾਵੁਚ੍ਯੇਤੇ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਪਣੀ ਆਪਣੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਹੀ ਯਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨਯੇਮਮਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਤੇ ਦਾਪਯਾਨਲਸੁਂਦਰੀ
ਜੀਵਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਇਹ ਭੋਜਨ ਨਾ ਲੈਣਾ; ਇਸਨੂੰ ਅੱਗ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦੇਣਾ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀष੍ਟੌ ਸ਼੍ਰੀਪੁਟੋ ਵਿਪ੍ਰ ਸ੍ਨृਤਿਰ੍ਲਭਨੁਚਨ੍ਦ੍ਰਯੁਕ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਅੱਠ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਧਨ ਦੀ ਮਾਲਕ; ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਦਿਸ੍ਥਚਤੁਰ੍ਬੀਜਪੂਰ੍ਵਿਕਾਃ ਪਰਿਪੂਜਯੇਤ੍
ਮੰਤਰਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਯਮ ਹੈ, ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਮਲਾ ਸੁਭਗਾ ਚਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮ੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਅष੍ਟਪਤ੍ਰਗਾਃ
ਕਮਲਾ, ਸੁਭਗਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਆਦਿ ਦੇਵੀਆਂ ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰੀਤੀ ਰਤਿਰ੍ਹ੍ਨੀਃ ਸ਼੍ਰੀਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸ੍ਵਧਾ ਸ੍ਵਾਹਾ ਦਸ਼ਮ੍ਯਥ
ਪ੍ਰੀਤੀ, ਰਤੀ, ਲਜਾ, ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀ, ਨਾਲ ਹੀ ਸਵਧਾ ਤੇ ਸਵਾਹਾ, ਦਸਵੀਂ ਦੇਵੀਆਂ ਹਨ।
ਅਮਾਵਾਸ੍ਯੇਤਿ ਸਂਪੂਜ੍ਯਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਸ਼ੇ ਪ੍ਰਾਣਪੂਰ੍ਵਿਕਾ
ਅਮਾਵੱਸ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਮੁੱਖ ਮੰਤਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਥਂ ਜਪਾਦਿਭਿਃ ਸਿਦ੍ਧੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ਧਨਸਂਚਯੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਮੰਤਰ ਜਪ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਸਿਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,