ਕਾਮਦੇਵਃ ਸ੍ਮਰਃ ਪਞ੍ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਨ੍ਯਾਸਸਿਦ੍ਧਿਦਾਃ
ਕਾਮਦੇਵ, ਸਮਰ ਤੇ ਇਹ ਪੰਜ ਨਿਆਸ ਦੀ ਸਿਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਰਾਵਿਣ੍ਯਾਦ੍ਯਾਃ ਕ੍ਰਮਾਨ੍ਨ੍ਯਸ੍ਯੇਦ੍ਵਾਣੇਸ਼ੀਬੀਜਪੂਰ੍ਵਕਃ
ਡਰਾਵਿਨੀ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵਾਣੇਸ਼ੀ ਦੇ ਬੀਜ ਨਾਲ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਨਿਆਸ ਕਰੀਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਰਾਵਿਣੀ ਕ੍ਸ਼ੋਭਿਣੀ ਵਸ਼ੀਕਰਣ੍ਯਾਙ੍ਕਰ੍षਣੀ ਤਥਾ
ਡਰਾਵਿਨੀ, ਖ਼ੋਭਿਨੀ, ਵਸ਼ੀਕਰਨੀ ਤੇ ਆਂਕਰਸ਼ਣੀ ਵੀ।
ਤਾਰ੍ਤੀਯਵਾਗ੍ਮਧ੍ਯਗੇਨ ਕਾਮੇਨ ਸ੍ਯਾਤ੍षਡਙ੍ਗਕਮ੍
ਤੀਜੀ, ਵਾਗ ਦੇ ਮੱਧ ਤੇ ਕਾਮ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਛੇ ਅੰਗ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਧ੍ਯਾਯੇਦ੍ਰਕ੍ਤਸਰੋਜਸ੍ਥਾਂ ਰਕ੍ਤਵਸ੍ਤ੍ਰਾਂ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਲਾਲ ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ, ਲਾਲ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੀ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਯਂ ਜਪੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਂ ਕਿਂਸ਼ੁਕੋਦ੍ਭਵੈਃ
ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਕਿੰਸ਼ੁਕ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ।
ਨਵਯੋਨ੍ਯਾਤ੍ਮਕਂ ਯਨ੍ਤ੍ਰਂ ਬਹਿਰष੍ਟਦਲਾਵृਤਮ੍
ਨਵ ਯੋਨੀ ਵਾਲਾ ਯੰਤਰ ਬਾਹਰੋਂ ਅਠ ਪਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਦਲਾਗ੍ਰੇषੁ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾਨਿ ਪਦ੍ਮ ਤੁ ਮਾਤृਕਾਵृਤਮ੍
ਪਤਿਆਂ ਦੇ ਕੋਣਾਂ ਉੱਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਹਨ; ਕਮਲ ਮਾਤਾ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਇਚ੍ਛਾ ਜ੍ਞਾਨਾ ਕ੍ਰਿਯਾ ਚੈਵ ਕਾਮਿਨੀ ਕਾਮਦਾਯਿਨੀ
ਇੱਛਾ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਕਰਮ — ਇਹ ਤਿੰਨ, ਕਾਮ ਦੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਮਨਚਾਹੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਨ।
ਪੀਠਸ਼ਕ੍ਤੀਰਿਮਾ ਇष੍ਟ੍ਵਾ ਪੀਠਂ ਤਨ੍ਮਨੁਨਾ ਦਿਸ਼ੇਤ੍
ਇਹ ਪੀਠ-ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਮਨਤਰ ਨਾਲ ਪੀਠ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰੇਤਪਦ੍ਮਾਸਨਂ ਙੇਂਤਂ ਨਮੋਨ੍ਤਃ ਪੀਠਮਨ੍ਤ੍ਰਕਃ
ਪੀਠ ਨੂੰ ਲਾਸ਼ ਜਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਆਸਨ ਵਾਂਗ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪੀਠ-ਮਨਤਰ ਅੰਦਰੋਂ ਜਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਵਾਹ੍ਯ ਪ੍ਰਜਪੇਦ੍ਦੇਵੀਮੁਪਚਾਰੈਃ ਪृਥਗ੍ਵਿਧੈਃ
ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਆਹਵਾਨ ਕਰਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਾਮਕੋਣੇ ਰਤਿਂ ਦਕ੍ਸ਼ੇ ਪ੍ਰੀਤਿਮਗ੍ਰੇ ਮਨੋਭਵਾਮ੍
ਖੱਬੇ ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਰਤੀ, ਸੱਜੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੀਤੀ, ਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮਨੋਭਵ।
ਮਧ੍ਯਯੋਮੇਰ੍ਹਹਿਃ ਪੂਰ੍ਵਾਦਿषੁ ਚਾਗ੍ਰੇ ਸ੍ਮਰਾਨਪਿ
ਵਿੱਚਕਾਰ ਯੋਮੇਰਹਹੀ, ਪੂਰਬ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਹਮਣੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਰ ਤੇ ਹੋਰ।
ਸੁਭਗਾਖ੍ਯਾ ਭਾਗਾ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤृਤੀਯਾ ਭਗਸਰ੍ਪਿਣੀ
ਪਿੱਛਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਸੁਭਗ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੀਜਾ ਭਾਗ ਭਗਸਰਪਿਨੀ ਹੈ।
ਅਨਙ੍ਗਮੇਖਲਾਨਙ੍ਗਮਦਨੇਤ੍ਯष੍ਟਸ਼ਕ੍ਤਯਃ
ਅਨੰਗ, ਮੇਖਲਾ, ਅਨੰਗਮਦ ਆਦਿ — ਇਹ ਅੱਠ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਨ।
ਦੀਰ੍ਘਾਦ੍ਯਾ ਮਾਤਰਃ ਪੂਜ੍ਯਾ ਹ੍ਰਸ੍ਵਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾष੍ਟਭੈਰਵਾਃ
ਦੀਰਘ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਹ੍ਰਸਵ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਅੱਠ ਭੈਰਵ ਹਨ।
ਮਲਯਂ ਕੋਲ੍ਲਗਿਰ੍ਯ੍ਯਾਖ੍ਯਂ ਚੌਹਾਰਾਖ੍ਯਂ ਕੁਲਾਨ੍ਤਕਮ੍
ਮਲਯ, ਕੋਲਲਗਿਰੀ, ਉਹ੍ਹਾਰਾ, ਤੇ ਕੁਲਾਂਤਕ — ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ।
ਭੂਗृਹੇ ਦਸ਼ਦਿਕ੍ਸ਼੍ਵਰ੍ਚੇਦ੍ਧੇਤੁਕਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਨ੍ਤਕਮ੍
ਘਰ ਵਿੱਚ ਤੇ ਦਸ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇਤੁਕ ਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਂਤਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਕਪਾਦਂ ਭੀਮਰੂਪਂ ਵਿਮਲਂ ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਏਕਪਾਦ, ਭੀਮਰੂਪ, ਵਿਮਲ ਤੇ ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਦ੍ਬਹਿਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਬਟੁਕਂ ਯੋਗਿਨੀਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਨਾਯਕਮ੍
ਉਹ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ, ਬਟੁਕ, ਯੋਗਿਨੀ ਤੇ ਖੇਤਰਨਾਇਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭੂਤਾਂਸ਼੍ਚੇਤ੍ਥਂ ਭਜਨ੍ਬਾਲਾਮੀਸ਼ਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਧਨਵਿਦ੍ਯਯੋਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਧਨ ਤੇ ਵਿਦਿਆ 'ਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਨ੍ਦ੍ਯਾਵਰ੍ਤੈ ਰਾਜਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਕੁਨ੍ਦੈਃ ਪਾਟਲਚਂਪਕੈਃ
ਨੰਨਦੀਆਵਰਤ, ਰਾਜਕ ਪੌਦੇ, ਕੁੰਦ, ਪਾਟਲਾ ਤੇ ਚੰਪਕ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ—
ਅਪਮृਤ੍ਯੁਂ ਜਯੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਗੁਡੂਚ੍ਯਾ ਦੁਗ੍ਧਯੁਕ੍ਤਯਾ
ਗੁਡੂਚੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਮੰਤਰੀ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਂ ਕਵਿਤ੍ਵਂ ਲਭਤੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਗੁਰੁਸੁਰੈਰ੍ਹੁਤੈਃ
ਚੰਦ੍ਰਾਗੁਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਾਈ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਕਲਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸੁਰਭਿਕ੍ਸ਼ੀਰਦਧ੍ਯਕ੍ਤਾਂਲ੍ਲਾਜਾਨ੍ਹੁਤ੍ਵਾ ਰੁਜੋ ਜਯੇਤ੍
ਸੁਗੰਧਤ ਦੁੱਧ ਤੇ ਦਹੀਂ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ ਲਾਜਾਂ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਨ੍ਦਨਂ ਕੇਸ਼ਰਂ ਮਾਂਸੀਂ ਕ੍ਰਮਾਦ੍ਭਾਗੈਨਿਂਯੋਜਯੇਤ੍
ਚੰਦਨ, ਕੇਸਰ ਤੇ ਮਾਂਸੀ ਨੂੰ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਮਿਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨੇ ਕृष੍ਣਭੂਤਸ੍ਯ ਨਿਸ਼ਿ ਨੀਹਾਰਪਾਥਸਾ
ਰਾਤ ਨੂੰ, ਸਮਸ਼ਾਨ ਘਾਟ 'ਚ, ਕਾਲੀ ਮਿੱਟੀ ਉੱਤੇ, ਧੁੰਦ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿਚ—
ਵਿਦਦ੍ਧ੍ਯਾਤ੍ਤਿਲਕਂ ਤੇਨ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦ੍ਵਸ਼ਯੇਜ੍ਜਨਾਨ੍
ਉਸ ਨਾਲ ਤਿਲਕ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਤਿਲਕ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਲੋਕ ਵਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯੈ ਤੁ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸ਼ਾਪਂ ਨਿਵਰ੍ਤ੍ਯ ਚ
ਮਕਸਦ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਤੇ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ—