ਤਰ੍ਜਨੂਮਧ੍ਯਮਾਨਾਮਾਕਨਿष੍ਠਾਭਿਰ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਤਾਰਜਨੀ, ਮੱਧਮਾ, ਅਨਾਮਾ ਤੇ ਕਨਿਸ਼ਠਾ ਉਂਗਲੀਆਂ ਨਾਲ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ।
ਖਂਰੇਫਮਨੁਬਿਨ੍ਦ੍ਵਾਢ੍ਯਾਂ ਭृਗੁਮਨ੍ਵਿਨ੍ਦੁਯੁਕ੍ਤਯਾ
'ਖ', 'ਰ' ਤੇ ਬਿੰਦ, ਭ੍ਰਿਗੁ-ਮੰਤ੍ਰਾ ਨਾਲ, ਜੋ ਬਿੰਦ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤੇਨਾਰ੍ਧਤੋਯੇਨ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਪੂਜਨਸਾਧਨਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਪਾਣੀ ਦੇ ਅੱਧ ਨਾਲ, ਪੂਜਾ ਦੇ ਸਾਧਨਾਂ ਨੂੰ ਛਿੜਕਣਾ।
ਵਿਧਾਨਮਰ੍ਘੇ ਸਂਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍
ਮਾਰਗ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਧਰਾਗृਹਾਵृਤੇ ਰਮ੍ਯੇ ਦੇਵੀਂ ਰਮ੍ਯੋਪਚਾਰਕੈਃ
ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਸੁੰਦਰ ਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸੁਹਾਵਣੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਾਸ਼ਾਙ੍ਕੁਸ਼ੌ ਕਪਾਲਂ ਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਂ ਦਧਤਂ ਕਰੈਃ
ਉਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੰਨਾ, ਅੰਕੁਸ਼, ਖੋਪੜੀ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਹਨ।
ਕਪਾਲਸ਼ੂਲੇ ਹਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਦਧਤਂ ਸਰ੍ਪਭੂषਣਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਖੋਪੜੀ ਅਤੇ ਬਰਛਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੱਪਾਂ ਦੀਆਂ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਅਸਿਸ਼ੂਲਕਪਾਲਾਨਿ ਡਮਰੁਂ ਦਧਤਂ ਕਰੈਃ
ਉਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰ, ਬਰਛਾ, ਖੋਪੜੀਆਂ ਅਤੇ ਡਮਰੂ ਹੈ।
ਕਪਾਲਂ ਡਮਰੁਂ ਪਾਸ਼ਂ ਲਿਙ੍ਗਂ ਸ਼ਂਬਿਭ੍ਰਤੀਂ ਕਰੈਃ
ਉਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਖੋਪੜੀ, ਡਮਰੂ, ਫੰਨਾ ਅਤੇ ਲਿੰਗ ਹੈ।
ਅਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਜੇਨ੍ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਦੇਵ੍ਯਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰऋषਿਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ, ਸ਼ੁਭ ਅਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯ ਮੰਤਰ ਦੀ ਆਹੂਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਪੂਜਨੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ षਟ੍ਕੋਗਕਮ੍
ਅਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਮੰਤਰ ਛੇ ਕੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਪਾਣ੍ਡੁਰਸਂਜ੍ਞਂ ਚ ਦਿਗ੍ਦਲੇषੁ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਪਾਂਡੁਰ ਨਾਮ ਵਾਲੀ ਸ਼ੰਖ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਦਿਗ੍ਗਤਾਬ੍ਜਪਤ੍ਰੇषੁ ਪੂਜਯੇਦਿष੍ਟਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਵਿਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਕਮਲ ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ, ਮਨਚਾਹੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵ੍ਰਜਪੁष੍ਪਂ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਛਾਗ੍ਨਿਪ੍ਰਿਯਾਨ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਣਵਾਦਿਕਾਃ
ਵ੍ਰਜ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ 'ਓਮ' ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭੂਧਰਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਵਾਰ੍षੁ ਪਦ੍ਮਾਨ੍ਤਕਯਮਾਨ੍ਤਕੌ
ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਚਾਰ ਦਰਵਾਜਿਆਂ 'ਤੇ, ਪਦਮਾਂਤ ਅਤੇ ਯਮਾਂਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਰਾਦੀਂਸ਼੍ਚੈਵ ਵਜ੍ਰਾਦੀਨ੍ਪ੍ਰਜਪੇਤ੍ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇ ਨਾਮ ਅਤੇ ਵਜ੍ਰ ਆਦਿ ਦੇ ਨਾਮ ਜਪਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪੌਤ੍ਰਾਞ੍ਛੁਭਾਂ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਲਭਤੇ ਜਨਵਸ਼੍ਯਤਾਮ੍
ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤਰੇ, ਚੰਗੀ ਕੀਰਤੀ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਵਸ਼ੀਕਰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਹੋਪ੍ਰਤਾਰੇ ਦੇਵਾਸਃ ਸਨੇਤ੍ਰੋ ਗਦਿਯੁਗ੍ਮਕਮ੍
ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ, ਨੇਤ੍ਰ ਅਤੇ ਦੋ ਗਦਾ ਵਾਲੇ, ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਅਭ੍ਰਗੁਮਮ ਜਾਡ੍ਯਂ ਚ ਛੇਦਯਦ੍ਵਿਤਯਂ ਰਮਾ
ਰਮਾ ਦੋਵੇਂ ਬਦਲੀ ਵਾਲੀ ਮੰਦਤਾ ਅਤੇ ਮੂਰਖਤਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੂਜਤਿऽਨ੍ਵਹਂ ਦੇਵ੍ਯੈ ਬਲਿਂ ਹਰੇਤ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਅਤੇ ਹਰ ਦਿਨ ਬਲੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਬਾਲਸ੍ਯ ਦਿਵਸਤ੍ਰਿਤਯਾਦਧਃ
ਨਵਜਾਤ ਬੱਚੇ ਲਈ, ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੁਵਰ੍ਣ ਕृਤਯਾ ਯਦ੍ਵਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਧਵਲਦੂਰ੍ਵਯਾ
ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤੇ ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਚਿੱਟੇ ਦੂਰਵਾ ਨਾਲ ਰਸਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਤਥਾਪਰੈਰਜੇਯੋ ऽਪਿ ਭੂਪਸਂਘੈਰ੍ਦ੍ਧਨਾਰ੍ਚਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਧਨ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅਜਿੱਤ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਮਾਯ ਕੀਲਕਂ ਤੇਨ ਤੈਲਮਧ੍ਵਮृਤੈਰ੍ਲਿਖੇਤ੍
ਉਹ ਮੋਹਰ ਬਣਾਕੇ, ਉਸ 'ਤੇ ਤੇਲ, ਸ਼ਹਦ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਲਿਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਿਖਾਯ ਤਦਲਂ ਕੁਣ੍ਡੇ ਚਤੁਰਸ੍ਰੇ ਸਮੇਖਲੇ
ਫਿਰ, ਉਸ ਮੋਹਰ ਨੂੰ ਚੌਕੋਣੇ ਖੱਡ ਵਿੱਚ, ਸਿੱਧੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੱਖ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਂ ਰਕ੍ਤਪਦ੍ਮਾਨਾਂ ਧੇਨੁਦੁਗ੍ਧਜਲਾਪ੍ਲੁਤਮ੍
ਹਜ਼ਾਰ ਲਾਲ ਕਮਲ, ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ, ਵਰਤਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਬਲਿਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਿਧਿਵਦ੍ਬਲਿਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼੍ਯਤੇ
ਬਲੀ ਦੀ ਰਸਮ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਬਲੀ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰਿਰ੍ਵਿषਭਗਾਰੂਢੋ ਵਦਤ੍ਪਦ੍ਮਾਵਤੀਪਦਮ੍
ਅਤ੍ਰੀ, ਬਲਦ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਪਦਮਾਵਤੀ ਦਾ ਸ਼ਲੋਕ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਨਿਸ਼ੀਥੇ ਚ ਬਲਿਂ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਮਨੁਨਾ ਹਰੇਤ੍
ਫਿਰ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਿਵਾਸੋ ਭਾਰਤੀਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯੋਰ੍ਜਨਤਾਰਞ੍ਜਨਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਇਹ ਭਾਰਤੀ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।