ਯਕ੍ਸ਼ਾਧਿਪਤਯੇ ਤਨ੍ਦ੍ਰੀਸੋਪਨੀਤਂ ਬਲਿਂ ਤਤਃ
ਫਿਰ, ਪੁਜਾਰੀ ਵੱਲੋਂ ਲਿਆਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਗ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਬਲਿਂ ਤੇਨ ਮਧ੍ਯਰਾਤ੍ਰੇ ਚਤੁष੍ਪਥੇ
ਉਹ ਭੋਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਚੌਰਾਹੇ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਧ੍ਰੁਵੋ ਵਜ੍ਰੋਦਕੇ ਵਰ੍ਮ ਫਟ੍ਸਪ੍ਤਾਰ੍ਣੋ ਜਲਗ੍ਰਹੇ
'ਵਜਰੋਦਕ' ਸਥਿਰ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ, 'ਫਟ' ਰੱਖਿਆ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਪਾਣੀ ਲੈਣ ਲਈ ਹੈ।
ਤਾਰੋ ਮਾਯਾਃ ਭृਗੁਃ ਕਰ੍ਣੋਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਧਰ੍ਮਵਰ੍ਮਤਃ
'ਤਾਰਾ', 'ਮਾਇਆ', 'ਭ੍ਰਿਗੁ', 'ਕਰਨ', ਅਤੇ 'ਵਿਸ਼ੁੱਧ' ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤ੍ਰ ਤੋਂ ਹਨ।
ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤਨਯਨਸ੍ਵਾਹਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰ ਆਚਮਨੇ ਮਤਃ
'ਕਲਪਾਂਤਨਯਨਸ੍ਵਾਹਾ' ਮੰਤ੍ਰ ਆਚਮਨ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹੈ।
ਖਰਿਵਿਦ੍ਯਾਯੁਗ੍ਰਿਜਸ਼੍ਵ ਸਰ੍ਵਵਾਨ੍ਤੇ ਬਕੋ ऽਬ੍ਜਵਾਨ੍
'ਖਰੀਵਿਦਿਆ', 'ਯੁਗਰਿਜ', 'ਸ਼ਵਾ', 'ਸਰਵਵਾਂਤ', 'ਬਕ', ਅਤੇ 'ਅਬਜਵਾਨ' ਮੰਤ੍ਰ ਹਨ।
ਤ੍ਰਯੋਵਿਂਸ਼ਤਿਵਰ੍ਣਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ਿਖਾਯਾ ਬਨ੍ਧਨੇ ਮਨੁਃ
ਤੇਈ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਚੋਟੀ ਬੰਨਣ ਲਈ ਹੈ।
ਨਵਾਰ੍ਣੇਨਾਮੁਨਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਭੂਮਿਵਿਸ਼ੋਧਨਮ੍
ਇਸ ਨੌਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਕਰਤਾ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ।
ਹੁਂ ਫਟ੍ ਸ੍ਵਾਹਾ ਗੁਣੇਨ੍ਦ੍ਵਰ੍ਣੋ ਮਨੁਰ੍ਵਿਘ੍ਨਨਿਵਾਰਣਮ੍
'ਹੁੰ ਫਟ ਸ੍ਵਾਹਾ', ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦਾ ਅੱਖਰ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ।
ਤਦੁਤ੍ਥੇਨਾਗ੍ਨਿਨਾ ਦੇਹਂ ਦਹੇਤ੍ਸਾਦ੍ਧਸ੍ਵਪਾਪ੍ਮਨਾ
ਉਸ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਪਾਪ ਸਾੜੇ ਜਾਣ।
ਪਵਨੇਨ ਤਦੁਤ੍ਥੇਨ ਪਾਪਭਸ੍ਮ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦ੍ਭੁਵਿ
ਉਸ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਹਵਾ ਨਾਲ, ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਰਾਖ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁੱਟੀ ਜਾਵੇ।
ਤਦੁਤ੍ਥਸੁਧਯਾਦੇ ਹਂ ਸ੍ਵਯਂ ਵੈ ਦੇਵਤਾਨਿਭਮ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ, ਆਪ ਹੀ ਦੇਵਤਾ ਵਾਂਗ ਬਣ ਜਾਵੇ।
ਤਾਰੋ ऽਨਨ੍ਤੋ ਭਗੁਃ ਕਰ੍ਣੋ ਪਦ੍ਮਨਾਭਯੁਤੋ ਬਲੀ
'ਤਾਰਾ', 'ਅਨੰਤ', 'ਭਗੁ', 'ਕਰਨ', ਅਤੇ 'ਪਦਮਨਾਭ' ਮਿਲ ਕੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ।
ਅਮੁਨਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਰ੍ਣੇਨ ਰਚਯੇਨ੍ਮਣ੍ਡਲਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਇਸ ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਸ਼ੁਭ ਮੰਡਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਸਦੀਰ੍ਘਸ੍ਮृਤਿਰੌ ਸਾਕ੍ਸ਼ੌ ਮਹਾਕਾਲੋ ਭਗਾਨ੍ਵਿਤਃ
'ਸਦੀਰਘਸਮ੍ਰਿਤਿ', 'ਰਉ', 'ਸਾਕਸ਼', 'ਮਹਾਕਾਲ', ਅਤੇ 'ਭਗ' ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਤਾਰਃ ਪਾਸ਼ਃ ਪਰਾ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪਞ੍ਚਾਰ੍ਣਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਸ਼ੋਧਨੇ
'ਤਾਰਾ', 'ਪਾਸ਼', 'ਪਰਾ', 'ਸ੍ਵਾਹਾ', ਅਤੇ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਹੈ।
ਸੇਂਦੁਭ੍ਯਾਂ ਮਾਸਤੋ ਮਾਯਾ ਭੁਵਂ ਸਂਸृਜ੍ਯ ਭੂਗृਹਮ੍
ਨਵੇਂ ਤੇ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਦੇ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ, ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਘਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਵਹ੍ਨਿਮਣ੍ਡਲਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਮਹਾਸ਼ਙ੍ਖਂ ਨਿਧਾਪਯੇਤ੍
ਅੱਗ ਦੇ ਘੇਰੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਵੱਡਾ ਸਾਂਖਾ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਿਤਂ ਭृਗੁਰ੍ਦਣ੍ਡੀ ਤ੍ਰਿਮੂਰ੍ਤੀਨ੍ਤੁਯੁਤਂ ਪਠੇਤ੍
ਉਸਨੂੰ ਧੋ ਕੇ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਜੋ ਡੰਡਾ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਵਾਣੀ ਪੜ੍ਹੇ।
ਦੀਰ੍ਘਤ੍ਰਯਾਨ੍ਵਿਤਾ ਮਾਯਾ ਕਾਲੀ ਸृष੍ਟਿਃ ਸਦੀਰ੍ਘਸਃ
ਮਾਇਆ, ਤਿੰਨ ਲੰਬੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਕਾਲੀ ਹੈ; ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ 'ਸ' ਦੇ ਲੰਬੇ ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਹੈ।
ਏਕਾਧਸ਼ਾਰ੍ਣਃ ਪ੍ਰਥਮੋ ਮਹਾਸ਼ਙ੍ਖਾਰ੍ਚਨੇ ਮਨੁਃ
ਵੱਡੇ ਸਾਂਖਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਪਹਿਲਾ ਮੰਤ੍ਰਾ ਗਿਆਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਦਾ ਹੈ।
ਤਾਰਿਣ੍ਯਨ੍ਤੇ ਕਪਾਲਾਯ ਨਮੋਨ੍ਤੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਃ
ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਤਾਰਿਨੀ ਤੇ ਕਪਾਲਾ ਲਈ, ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ (ਮੰਤ੍ਰ) ਹੈ।
ਲੋਕਪਾਲਾਯ ਹृਦਯਂ ਤृਤੀਯੋ ऽਯਂ ਸ਼ਿਵਾਕ੍ਸ਼ਰਃ
ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਲਈ, ਦਿਲ; ਇਹ ਤੀਜਾ ਸ਼ਿਵ-ਅੱਖਰ ਹੈ।
ਪਾਲਾਯ ਸਰ੍ਵਾਧਾਰਾਯ ਸਰ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵੋਦ੍ਭਵਸ੍ਤਥਾ
ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਸਭ ਦੇ ਆਧਾਰ ਲਈ, ਸਭ ਲਈ, ਤੇ ਸਭ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਲਈ।
ਰੁਧਿਰਾ ਰਤਿਦੀਰ੍ਘਾ ਚ ਵਾਯੁਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਨਿਲਃ ਸੁਰਾ
ਲਹੂ, ਲੰਬੀ ਰਤੀ, ਹਵਾ, ਸੁੱਧ ਹਵਾ, ਤੇ ਦੇਵਤਾ।
ਤੁਰ੍ਯੋ ਰਸੇषੁ ਵਰ੍ਣੋ ऽਯਂ ਮਹਾਸ਼ਙ੍ਖਪ੍ਰਪੂਜਨੇ
ਚੌਥਾ, ਰਸਾਂ ਵਿਚ, ਇਹ ਅੱਖਰ ਵੱਡੇ ਸਾਂਖਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਪ੍ਰਪੂਰਯੇਤ੍ਸੁਧਾਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਤਾਦਿਭਿਃ
ਸੁਧਾ ਵਰਗੀ ਸਮਝ, ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਅੱਖਤ ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ (ਸਾਂਖਾ) ਭਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਾਕ੍ਸਤ੍ਯਪਦ੍ਮਾਗਗਨੇ ਰੇਫਆਨੁਗ੍ਰਹਬਿਨ੍ਦੁਯੁਕ੍
ਵਾਣੀ, ਸਚ, ਕਮਲ, ਆਕਾਸ਼, ਤੇ 'ਰ' ਅੱਖਰ ਜੋ ਕਿਰਪਾ-ਬਿੰਦ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅष੍ਟਕृਤ੍ਵੋ ऽਮੁਨਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਤ੍ਪ੍ਰਯਤੋ ਜਲਮ੍
ਪੁਜਾਰੀ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰਾ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਅੱਠ ਵਾਰੀ ਜਪੇ।
ਤਤ੍ਰ ਵृਤ੍ਤਾष੍ਟषਟ੍ਕੋਣਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਦੇਵੀਂ ਵਿਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍
ਉਥੇ, ਅੱਠ ਤੇ ਛੇ ਕੋਣਾਂ ਵਾਲਾ ਘੇਰਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਦੇਵੀ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।