ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਵਾਨ੍ਸਕਲਾਨ੍ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਕਥਂ ਤੌ ਮਿਲਿਤਾਵੁਭੌ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਿਵੇਂ ਕਰਦੇ ਹਨ?
ਹਰਿਗੀਤਸਮੁਦ੍ਗਾਨੇ ਚਕ੍ਰਤੁਸ੍ਤਦ੍ਵਦਸ੍ਵ ਨਃ
ਉਹ ਹਰਿ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ; ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਨਿਰ੍ਮਮਾ ਨਿਰਹਂਕਾਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਹ੍ਯੂਧ੍ਵਰੇਤਸਃ
ਉਹ ਸਭ ਮਮਤਾ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਉੱਚ ਵਰਤਨ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਸਨਸ੍ਫੁਮਾਰਸ਼੍ਚ ਵਿਭੁਃ ਸਨਾਤਮ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਸਨਤ, ਕੁਮਾਰਾ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਦਾ-ਅਟੱਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇष੍ਟਂ ਮਾਰ੍ਗੇ ऽਥ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਗਙ੍ਗਾਂ ਵਿष੍ਣਿਪਦੀਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ-ਦੂਜੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲੀ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਰ੍षਿਰ੍ਨਾਰਦੋ ਮੁਨਿਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਓਥੇ ਹੀ, ਦੇਵ-ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਜੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।
ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਤ੍ਰਾਤੁਮੁਦ੍ਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਕृਤਾਞ੍ਜਿਤਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਨਾਰਾਯਣਾਚ੍ਯੁਤਾਨਨ੍ਤ ਵਾਸੁਦੇਵ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਹੇ ਨਾਰਾਯਣ, ਅਚ੍ਯੁਤ, ਅਨੰਤ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜਨਾਰਦਨ!
ਕ੍ਸ਼ਿਰੋਦਸ਼ਾਯਿਨ੍ਦੇਵੇਸ਼ ਦਾਮੋਦਰ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਦੂਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਦਾਮੋਦਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ!
ਅਜਾਨਿਰੁਦ੍ਧਾਮਲਰੁਙ੍ਮੁਰਾਰਂ ਤ੍ਵਂ ਪਾਹਿ ਨਃ ਸਰ੍ਵਭਯਾਦਜਸ੍ਤ੍ਰਮ੍
ਹੇ ਅਜਨਮਾ, ਅਨਿਰੁੱਧ, ਪਵਿੱਤਰ, ਮੁਰਾ ਦੇ ਵਧੇ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਡਰ ਤੋਂ ਸਦਾ ਬਚਾਓ।
ਉਪਾਸੀਨਸ਼੍ਚ ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸਸ੍ਨੌ ਪ੍ਰੀਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਤ੍ਰਾਤ੍ਵਾ ਸਂਤਰ੍ਤ੍ਯ ਦੇਵਰ੍षਿਪਿਤਨ੍ਵਿਗਤਕਲ੍ਮषਾਃ
ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਦੇਵ-ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਪਾਰ ਲੰਘ ਗਏ।
ਕਥਾਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰੁਰ੍ਵਿਵਿਧਾਃ ਨਾਰਾਯਣ ਗੁਣਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਾਰਾਯਣ ਦੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਉਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਚਕਾਰਨਾਰਦਃ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਂ ਨਾਨਾਖ੍ਯਾਨਕਯਾਨ੍ਤਰੇ
ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ।
ਯੂਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਜਗਨ੍ਨਾਥਾ ਭਗਵਨ੍ਤਃ ਸਨਾਤਨਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹੋ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਸਦਾ-ਅਟੱਲ ਹੋ।
ਪृਚ੍ਛੇ ਤਤੋ ਵਦਤ ਮੇ ਭਗਵਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਬੁਧਾਃ
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ—ਹੇ ਗਿਆਨੀਓ, ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਲਕੜਾਂ ਦੱਸੋ।
ਗਙ੍ਗਾਪਾਦੋਦਕਂ ਯਸ੍ਯ ਸ ਕਥਂ ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਹਰਿਃ
ਹੇ ਹਰਿ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਗੰਗਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇ?
ਜ੍ਞਾਨਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣ ਬ੍ਰੂਤ ਤਪਸਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮਾਨਦਾਃ
ਹੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਤਪ ਦੇ ਲਕੜਾਂ ਦੱਸੋ।
ਪਰਾਵਰ ਨਿਵਾਸਾਯ ਸਗੁਣਾਯਾਗੁਣਾਯ ਚ
ਉੱਚੇ ਤੇ ਹੇਠਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ
ਯੋਗੀਸ਼੍ਵਰਾਯ ਯੋਗਾਯ ਯੋਗਗਮ੍ਯਾਯ ਵਿष੍ਣਵੇ
ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਯੋਗ ਰੂਪ, ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ
ਜ੍ਞਾਚੇਸ਼੍ਵਰਾਯ ਜ੍ਞੇਯਾਯ ਜ੍ਞਾਤ੍ਰੇ ਵਿਜ੍ਞਾਨਸਂਪਦੇ
ਜਾਣਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜਾਣਨ ਯੋਗ, ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਪੂਰਨ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਨੂੰ
ਧ੍ਯਾਨੇਸ਼੍ਵਰਾਯ ਸੁਧਿਯੇਧ੍ਯੇਯਧ੍ਯਾਤृਸ੍ਵਰੁਪਿਣੇ
ਧਿਆਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਗਿਆਨਵਾਨ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਧਿਆਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਤੇ ਧਿਆਨ ਹੀ ਹੈ
ਯਚ੍ਛਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਮਜਂ ਪੁਰਾਣਂ ਸਤ੍ਯਂ ਸ੍ਤੁਤੀਸ਼ਂ ਸਤਤਂ ਨਤੋ ऽਸ੍ਮਿ
ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਜਨਮਾ, ਪੁਰਾਣਾ, ਸੱਚਾ, ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ
ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤਰੁਦ੍ਰਾਖ੍ਯਤਮੁਃ ਸ ਦੇਵਃ ਸ਼ੇਤੇਂऽਘ੍ਰਿਪਾਨਸ੍ਤਮਜਂ ਭਜਾਮਿ
ਜੋ ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਰੁਦਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਚਰਨ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ— ਉਸ ਅਜਨਮਾ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਭਜਦਾ ਹਾਂ
ਵਿਰਾਜਮਾਨਃ ਸ੍ਵਪਦੇ ਪਰਾਖ੍ਯੇ ਤਂ ਵਿष੍ਣੁਮਾਦ੍ਯਂ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯੇ
ਉੱਚੀ ਵਾਸਤਵਿਕ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ, ਉਸ ਆਦਿ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ
ਸਂਕਲ੍ਪਪੂਰ੍ਵਾਤ੍ਮਕਦੇਹਹੇਤੁਸ੍ਤਂਸ੍ਤਮੇਵ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯੇ
ਜਿਸ ਦੀ ਸਰੀਰ ਦੀ ਕਾਰਨਤਾ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਹੈ— ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਮੈਂ ਸਦਾ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ
ਦੇਵਂ ਚ ਭੂਮਾਰਵਿਨੋਦਸ਼ੀਲਂ ਤਂ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਸਤਤਂ ਨਤੋ ऽਸ੍ਮਿ
ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ
ਵਿਦਾਰ੍ਯਸਂਰਾਕ੍ਸ਼ਿਤਵਾਨ੍ਸ੍ਵਭਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਮੀਸ਼ਂ ਤਮਜਂ ਮਨਾਮਿ
ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਗਤ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਬਚਾਇਆ— ਉਸ ਅਜਨਮਾ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ
ਜਗਦ੍ਵਿਧਾਤਾਰਮਕਰ੍ਮਕਂ ਚ ਪਰਂ ਪੁਰਾਣਂ ਪੁਰੁषਮ ਨਤੋ ऽਸ੍ਮਿ
ਜਗਤ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਕਰਮ ਰਹਿਤ, ਉੱਚਾ, ਪੁਰਾਣਾ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ
ਸ੍ਵਮੂਰ੍ਤਿਭੇਦੈਃ ਸ੍ਥਿਤ ਏਕ ਈਸ਼ਸ੍ਤਮਾਦਿਮਾਤ੍ਮਾ ਨਮਹਂ ਭਜਾਮਿ
ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖਤਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਕ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ— ਉਸ ਆਦਿ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਭਜਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ