ਨਾਰਦਪੁਰਾਣਮ੍

हरिगीतसमुद्गाने चक्रतुस्तद्वदस्व नः

ਉਹ ਹਰਿ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ; ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ।

निर्ममा निरहंकाराः सर्वे ते ह्यूध्वरेतसः

ਉਹ ਸਭ ਮਮਤਾ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਉੱਚ ਵਰਤਨ ਵਾਲੇ ਸਨ।

सनस्फुमारश्च विभुः सनातम इति स्मृतः

ਸਨਤ, ਕੁਮਾਰਾ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਦਾ-ਅਟੱਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

इष्टं मार्गे ऽथ ददृशुः गङ्गां विष्णिपदीं द्विजाः

ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ-ਦੂਜੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲੀ ਹੈ।

एतस्मिन्नन्तरे तत्र देवर्षिर्नारदो मुनिः

ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਓਥੇ ਹੀ, ਦੇਵ-ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਜੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।

तान्दृष्ट्वा स्त्रातुमुद्युक्तान्नमस्कृत्य कृताञ्जितिः

ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।

नारायणाच्युतानन्त वासुदेव जनार्दन

ਹੇ ਨਾਰਾਯਣ, ਅਚ੍ਯੁਤ, ਅਨੰਤ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜਨਾਰਦਨ!

क्षिरोदशायिन्देवेश दामोदर नमो ऽस्तु ते

ਹੇ ਦੂਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਦਾਮੋਦਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ!

अजानिरुद्धामलरुङ्मुरारं त्वं पाहि नः सर्वभयादजस्त्रम्

ਹੇ ਅਜਨਮਾ, ਅਨਿਰੁੱਧ, ਪਵਿੱਤਰ, ਮੁਰਾ ਦੇ ਵਧੇ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਡਰ ਤੋਂ ਸਦਾ ਬਚਾਓ।

उपासीनश्च तैः सार्द्धं सस्नौ प्रीतिसमन्वितः

ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ।

स्त्रात्वा संतर्त्य देवर्षिपितन्विगतकल्मषाः

ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਦੇਵ-ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਪਾਰ ਲੰਘ ਗਏ।

कथां प्रचक्रुर्विविधाः नारायण गुणाश्रिताः

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਾਰਾਯਣ ਦੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਉਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀਆਂ।

चकारनारदः प्रश्नं नानाख्यानकयान्तरे

ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ।

यूयं सर्वे जगन्नाथा भगवन्तः सनातनाः

ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹੋ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਸਦਾ-ਅਟੱਲ ਹੋ।

पृच्छे ततो वदत मे भगवल्लक्षणं बुधाः

ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ—ਹੇ ਗਿਆਨੀਓ, ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਲਕੜਾਂ ਦੱਸੋ।

गङ्गापादोदकं यस्य स कथं ज्ञायते हरिः

ਹੇ ਹਰਿ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਗੰਗਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇ?

ज्ञानस्य लक्षण ब्रूत तपसश्चापि मानदाः

ਹੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਤਪ ਦੇ ਲਕੜਾਂ ਦੱਸੋ।

परावर निवासाय सगुणायागुणाय च

ਉੱਚੇ ਤੇ ਹੇਠਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ

योगीश्वराय योगाय योगगम्याय विष्णवे

ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਯੋਗ ਰੂਪ, ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ

ज्ञाचेश्वराय ज्ञेयाय ज्ञात्रे विज्ञानसंपदे

ਜਾਣਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜਾਣਨ ਯੋਗ, ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਪੂਰਨ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਨੂੰ

ध्यानेश्वराय सुधियेध्येयध्यातृस्वरुपिणे

ਧਿਆਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਗਿਆਨਵਾਨ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਧਿਆਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਤੇ ਧਿਆਨ ਹੀ ਹੈ

यच्छक्तियुक्तास्तमजं पुराणं सत्यं स्तुतीशं सततं नतो ऽस्मि

ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਜਨਮਾ, ਪੁਰਾਣਾ, ਸੱਚਾ, ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ

कल्पान्तरुद्राख्यतमुः स देवः शेतेंऽघ्रिपानस्तमजं भजामि

ਜੋ ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਰੁਦਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਚਰਨ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ— ਉਸ ਅਜਨਮਾ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਭਜਦਾ ਹਾਂ

विराजमानः स्वपदे पराख्ये तं विष्णुमाद्यं शरणं प्रपद्ये

ਉੱਚੀ ਵਾਸਤਵਿਕ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ, ਉਸ ਆਦਿ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ

संकल्पपूर्वात्मकदेहहेतुस्तंस्तमेव नित्यं शरणं प्रपद्ये

ਜਿਸ ਦੀ ਸਰੀਰ ਦੀ ਕਾਰਨਤਾ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਹੈ— ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਮੈਂ ਸਦਾ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ

देवं च भूमारविनोदशीलं तं वासुदेवं सततं नतो ऽस्मि

ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ

विदार्यसंराक्षितवान्स्वभक्तं प्रह्लादमीशं तमजं मनामि

ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਗਤ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਬਚਾਇਆ— ਉਸ ਅਜਨਮਾ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ

जगद्विधातारमकर्मकं च परं पुराणं पुरुषम नतो ऽस्मि

ਜਗਤ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਕਰਮ ਰਹਿਤ, ਉੱਚਾ, ਪੁਰਾਣਾ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ

स्वमूर्तिभेदैः स्थित एक ईशस्तमादिमात्मा नमहं भजामि

ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖਤਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਕ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ— ਉਸ ਆਦਿ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਭਜਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ