ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਟ ਜਾਂ ਭੈਂਸ ਦੀ ਯਜਨਾ (ਯਗ) ਕੀਤੀ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਗਿਆਨ, ਧਨ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਰਾਤ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਲੱਖ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ 'ਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਬਿਲਵਾ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਲਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਮੋਹ-ਮਾਇਆ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਲਈ, ਜਲਦੀ ਹੀ ਸਾਰੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਦਾ ਮੰਤਰ ਤੁਰੰਤ ਸਿਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੀ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਵੀ ਕਾਲਿਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਚੁਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਾਲੀ ਦੀ ਸਦਾ ਪੂਜਾ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕਾਲੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਾਲੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਇੱਛਾ, ਕ੍ਰੋਧ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਚੰਦ ਮਹਿਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਕ੍ਸ਼ੋਭਿਆ ਦੀ ਵਿਧੀ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ; ਮਾਂਤਰ ਦੀ ਛੰਦ ਬ੍ਰਹਤੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ। ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਛੇ ਲੰਬੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਵਿਭਾਗ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਲਈ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸ਼੍ਰੀਕੰਠ ਆਦਿ, ਮਾਤ੍ਰਿਕਾ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਅਗੇ ਤੁਰ ਕੇ। ਪਹਿਲੀ ਸਥਾਪਨਾ ਚੌਥੀ ਵਿਭਕਤੀ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਕਾਲੀ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਚੰਦ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਬੀਜ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। 'ਕ' ਸਮੂਹ ਦੇ ਅਗੇ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ੁਭਾ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। 'ਢ' ਸਮੂਹ ਦੇ ਅਗੇ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦਾ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਗਲੇ ਦੇ ਖੋਹ ਵਿੱਚ। ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਦਾ, 'ਪ' ਸਮੂਹ ਦੇ ਅਗੇ, ਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਨਾਭੀ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਿੰਨ ਬੀਜ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਤਿੰਨ ਬੀਜਾਂ, ਮਾਇਆ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਅੱਠ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ, 'ਕ' ਦੀ ਛੋਟੀ ਤੇ ਲੰਬੀ ਧੁਨੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਅਗੇ ਤੁਰ ਕੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨੇ ਹਨ। ਛੇ ਸ਼ਿਵਾਂ ਨੂੰ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਬੀਜ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਅਗੇ, ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ Ḍਾਕਿਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, 'ਵ' ਤੋਂ 'ਸ' ਅਤੇ 'ਣ' ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਮੂਹ ਦੇ ਅਗੇ। ਸ਼੍ਰੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਰਾਕਿਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, 'ਬ' ਤੋਂ 'ਲ' ਅਤੇ 'ਣ' ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਮੂਹ ਦੇ ਅਗੇ। ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ Ḍਾਕਿਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, 'ਢ' ਤੋਂ 'ਫ' ਅਤੇ 'ਅ' ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਮੂਹ ਦੇ ਅਗੇ। ਈਸ਼ਵਰ ਨੂੰ 'ਕ' ਤੋਂ 'ਠ' ਤੱਕ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦੇ ਅਗੇ, ਸ਼ਾਕਿਨੀ ਦੇ ਨਾਲ। ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਸ਼ਾਕਿਨੀ ਨੂੰ ਸੋਲਾਂ ਸਵਰਾਂ ਦੇ ਅਗੇ। ਆਜ्ञਾ ਚਕ੍ਰ 'ਤੇ, ਪਰਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਹਾਕਿਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੰਜਵੀਂ ਨਿਆਸਾ, ਤਾਰਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਇੱਛਿਤ ਸਿੱਧੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਤਾਰਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅੱਠ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਹਰ ਇੱਕ ਨਿਆਸਾ ਦੇ ਅਗੇ ਵਰਤਣੀਆਂ ਹਨ। ਕਾਮੇਸ਼ਵਰੀ ਅਤੇ ਚਾਮੁੰਡਾ—ਇਹ ਅੱਠ ਤਾਰਾਵਾਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਨ ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ, ਨਾਭੀ, ਫਲ ਅਤੇ ਮੂਲ ਚਕ੍ਰ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੂਲ ਚਕ੍ਰ ਵਿੱਚ, ਕਾਮਰੂਪ ਨਾਮਕ ਬੀਜ, ਛੋਟੀ ਸਵਰ ਦੇ ਅਗੇ, ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੱਥੇ 'ਤੇ, ਪੁਰਣਗਿਰੀ ਬੀਜ, ਗੁੱਟਰਲ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਗਲੇ 'ਤੇ, ਮਥੁਰਾ ਆਸਨ, ਦਸਵੇਂ ਅੱਖਰ 'ਯ' ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਏਕਜਟਾ, ਅਤੇ ਸਿਰ 'ਤੇ, ਤਾਰਿਨੀ। ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਮਹੋਗਰਾ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿੰਗਾ, ਅਤੇ ਅੱਗੇ, ਏਕਜਟਾ ਤਿੰਨ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ। ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ, ਅੰਗੂਠੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਉਂਗਲੀਆਂ 'ਤੇ ਰੱਖੋ। ਛੋਟਿਕਾ ਮুদ্রਾ ਨਾਲ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਬਾਂਧਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਇਹ ਵਿਧੀਆਂ, ਮੰਤਰਾਂ ਅਤੇ ਸਥਾਪਨਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਇੱਛਿਤ ਫਲ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਉੱਚਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।