ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਮੰਤ੍ਰੀ ਕਾਲੀ ਦੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਾਲੀ ਉਸ ਲਈ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦੇਂਦੀ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਲਾਭ ਲਈ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪਰ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਸਿਰਫ ਆਪਣੀ ਹੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਾਲੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਜਾਪ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਾਕ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਵਰਗਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਹ ਮੰਤਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਉਚਾਰਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਹੀ ਵੀਰਯ ਨਾਲ ਲਪੇਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਜ਼ਾਰ ਅਰਕਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਕਾਲੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨਿਯਮਤ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਾਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਕਾਵਿ-ਕਲਾ ਅਤੇ ਆਕਰਸ਼ਣ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਹਾ-ਕਾਲ ਮਹਾਦੇਵ ਮਾਰਾ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਿਰਫ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਇਹ ਮੰਤਰ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸ਼ੰਕਰ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਊਠ ਜਾਂ ਭੈਸ ਦੀ ਬਲੀ ਕਾਲੀ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਨ, ਧਨ, ਯਸ਼ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸਦਾ ਸੁਖੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਰਾਤ ਦੀਆਂ ਰਸ ਭੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲੱਖ ਜਾਪ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਿਲਵ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੇ ਰਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਲਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਮੋਹਨ ਵਿਦਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਲਈ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਹਥੇ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸਦਾ ਮੰਤਰ ਤੁਰੰਤ ਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕਾਲਿਕਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਸਦਾ ਕਾਲੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਾਲੀ ਕਦੇ ਵਾਂਛਿਤ, ਕਦੇ ਉੱਤਾਵਲੀ, ਕਦੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਧੀ ਵਿੱਚ, ਅਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਤੀ ਛੰਦ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਮਾਨਤਾ ਹੈ। ਛੇ ਲੰਬੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਲਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਅੰਗ-ਨਿਆਂਸ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਤ੍ਰਿਕਾ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰੀਕੰਠ ਆਦਿ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਸਥਾਪਨਾ ਚੌਥੇ ਵਿਭਕਤੀ ਅੰਤ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪੂਜਾਰੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਾਲੀ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਭੂਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਅਰਧ ਚੰਦ੍ਰ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ। ਤਿੰਨ ਬੀਜ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। 'ਕ' ਵਰਗ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਮੰਗਲਮਈ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਹੈ। 'ਢ' ਵਰਗ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਹੈ। 'ਪ' ਵਰਗ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਨਾਭੀ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਿੰਨ ਬੀਜਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਨਵਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਭ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਮਾਇਆ ਆਦਿ ਤਿੰਨ ਬੀਜਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਠ ਗਰੁੱਪਾਂ ਨਾਲ 'ਕ' ਦੇ ਛੋਟੇ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਉਚਾਰਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਛੇ ਸ਼ਿਵਾਂ ਦੀ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਬੀਜਾਂ ਨਾਲ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਡਾਕਿਨੀ ਨੂੰ 'ਵ' ਤੋਂ 'ਸ' ਤੱਕ ਦੇ ਗਰੁੱਪ ਅਤੇ 'ਣ' ਨਾਲ ਅੰਤ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਅਤੇ ਰਾਕਿਨੀ ਨੂੰ 'ਬ' ਤੋਂ 'ਲ' ਤੱਕ ਦੇ ਗਰੁੱਪ ਅਤੇ 'ਣ' ਨਾਲ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਡਾਕਿਨੀ ਨੂੰ 'ਢ' ਤੋਂ 'ਫ' ਅਤੇ 'ਅ' ਤੱਕ ਦੇ ਗਰੁੱਪ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਈਸ਼ਵਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਕਿਨੀ ਨੂੰ 'ਕ' ਤੋਂ 'ਠ' ਤੱਕ ਦੇ ਗਰੁੱਪ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਸਦਾ-ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਸ਼ਾਕਿਨੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਸਵਰਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਆਜ్ఞਾ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਪਰਮ-ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਹਾਕਿਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੰਜਵੇਂ ਨਿਆਂਸ, ਜੋ ਤਾਰਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਕਰਮਵਿਧੀ ਸਾਰੀਆਂ ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਕਾਲੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਕੋਈ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।