ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਦੇਵੀ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰੇ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਚੰਦ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਇਸ਼ਾਰਾ, ਫਾਂਸੀ, ਅੰਕੁਸ਼ ਅਤੇ ਅਭੈ mudra ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਲਈ, ਅੱਠ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਭਾਗ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਰੁੱਖ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਵਰਤਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਚਾਵਲ, ਘੀ, ਤਿਲ—ਇਹ ਅੱਠ ਪਦਾਰਥਾਂ ਹਨ ਜੋ ਉਪਯੋਗ ਕਰਨੇ ਹਨ। ਉਪਾਸਨਾ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਬਾਹਰ ਇੱਕ ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਗੋਲ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਸ ਆਸਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜੋ ਨੌ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੈ। ਉਹ ਦੇਵੀ ਸਦਾ ਖੇਲਣ ਵਾਲੀ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਸੋਭਾ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਸ ਉੱਤੇ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਵਚਾਂ ਨਾਲ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਹ੍ਵਾਨ ਕਰਕੇ। ਛੇ ਕੋਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੂਜਾਰੀ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਜੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗਾਇਤਰੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਾਵਿਤਰੀ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਵੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਰਸਵਤੀ, ਗੋਰੀ, ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਜੋ ਧਨ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਪੀਲੀ, ਗੁਲਾਬੀ ਅਤੇ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ, ਜੋ ਧਨਾਦਾ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਹੈ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਜੋ ਲਾਲ ਜਬਾ ਫੁੱਲ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਲਾਲ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਰਤੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸੋਹਣੀ, ਜੋ ਫਾਂਸੀ ਅਤੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ ਅੰਗਾਂ ਅਤੇ ਲਾਲ ਉਂਗਲਾਂ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕਮਲ ਵਿੱਚ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਚਮਕਦਾਰ ਪਿਆਲਾ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਜੋ ਇੱਕ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਕਮਲ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਝੰਡੇ ਨੂੰ ਛੂਹਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕਮਲ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ, ਖਜਾਨਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਛੇਕੋਣ ਦੇ ਪਾਸੇ। ਫਿਰ, ਅਨੰਗਕੁਸੁਮਾ ਦੀ, ਫਿਰ ਦੂਜੀ ਅਨੰਗਮੇਖਲਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਭੁਵਨਪਾਲਾ, ਗਗਨਵੇਗਾ ਅਤੇ ਛੇਵੀਂ, ਹੋਰ ਪਾਸੇ। ਮਾਤਾਵਾਂ, ਕਾਲੀ, ਤਲਵਾਰ ਅਤੇ ਢਾਲ ਫੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਅਨੰਗਦਵਯਾ, ਫਿਰ ਅਨੰਗਮਦਨਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਠੰਡੀ ਸੁਖ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਅਨੁਭੂਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਗਲਿਆਂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਮਲ-ਸਮਾਨ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਖੇ, ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਫੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਬਾਹਰ, ਵਜਰ ਆਦਿ ਚੀਜ਼ਾਂ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਪਦਮਾ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਚੀਸ ਵਾਰ ਮੰਤਰ ਜਪ ਕੇ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਚੀਸ ਵਾਰ ਜਪਿਆ ਪਾਣੀ ਸਵੇਰੇ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕੈਫਰ, ਅਗਰ, ਕੇਸਰ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚਾਵਲ ਦੇ ਆਟੇ ਨਾਲ ਮਿੱਠੀ ਗੁੜੀਆ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਧੀਆਂ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ, ਔਰਤ ਜਾਂ ਮਰਦ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰ ਮੰਤਰ ਜਪ ਕੇ, ਇੱਛਿਤ ਕੁੜੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਰਾਖ ਨਾਲ ਲਿਖੀ ਜਾਦੂਈ ਆਕৃতি, ਉਸਦੇ ਸਾਥੀ ਪਾਸ, ਤਖਤੀਆਂ ਆਦਿ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਦੇਵੀ ਭੁਵਨੇਸ਼ੀ ਕਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਕਦੇ ਮਹਿਸਾਸੁਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤਾ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ ਸ਼ਰਨ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵੈਦਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਸ਼੍ਰੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਕਮਲ-ਵਨ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਪਾਸਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਛਿਤ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਮੌਤ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਗੁਰੂ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿਰ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਪਸਥਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਵਿਧੀਆਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ ਇੱਛਿਤ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।