ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡੀ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਨਾਲ ਪਰਿਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਰਤੀ ਭਰ ਵੀ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਹੋਰ ਕੀ ਕਹੀਏ? ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦੇਂਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਅਦਭੁਤ ਰਾਜ਼ ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਦੇਵੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਵਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਹਨ, ਸੋਹਣੇ ਮਕੁਟ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਅਤੇ ਭਾਰਗਵਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਅੱਗ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਦੁਵਾਰਾ ਜਨਮੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਉਚਾਰਨਾ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੂਜੀਆਂ ਜੀਭਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਵਾਣੀ ਹਨ। ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਬਦਲ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਚੱਕਰ ਵਸੂਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਕਮਰ-ਕੋਠੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਦੇਵੀ-ਪਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਹਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਗੋਡੇ ਤੇ ਪੱਠੇ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ "ਵੈਸ਼ਵਦੇਵੀ" ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਗ੍ਰਹਾਂ, ਰਾਸੀਆਂ, ਤਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਯੋਗਾਂ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਨਾਮਿਤ ਹਨ। ਉਹ ਮਾਇਆ ਦੁਆਰਾ ਬਣੇ ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਪਰਦੇ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਹ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਚੰਦਾਂ ਵਾਂਗ ਠੰਡੀ ਵੀ ਹੈ। ਉਹ ਬੋਲਣ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਮਨ ਤੋਂ ਅਪਹੁੰਚ ਹੈ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਅਭਿੰਨ ਸਮਝ ਕੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਮੰਡਲ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਦੇਵੀ ਪਰਮ ਹੰਸ ਹੈ, ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮੂਰਤੀ ਹੈ। ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵੀਆਂ ਨਾਲ, ਅੰਗ-ਨਿਆਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਦੇਵੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਚੌਵੀ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਮੇਰੀ ਪੂਰਬੀ ਦਿਸਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਉਹ, ਛਬੀ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ, ਮੇਰੀ ਦੱਖਣੀ ਦਿਸਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਉਹ, ਬ੍ਰਹਮਸ਼ਿਰਸ ਦੇ ਚਿਨ੍ਹ ਨਾਲ, ਮੇਰੀ ਪੱਛਮੀ ਦਿਸਾ ਦੀ ਰਾਤ-ਦਿਨ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਉਹ, ਛੇ ਭਾਗਾਂ ਤੇ ਸਠ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੀ ਉੱਤਰੀ ਦਿਸਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਜੋ ਵੈਦਾਂਤ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਹੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਉਪਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਉਹ, ਧਨੁ, ਤੀਰ, ਚਮੜਾ ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੀ ਅੱਗ ਵਾਲੀ ਦਿਸਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਜਲ-ਪਾਤਰ, ਮਾਲਾ, ਕਰਚੀ ਤੇ ਯਜਨ-ਚਮਚ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮੀ ਦਿਸਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਖੋਪੜੀਆਂ ਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਉੱਤਰੀ-ਪੱਛਮੀ ਦਿਸਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਅਭੈ-ਮੁਦਰਾ ਨਾਲ, ਮੇਰੀ ਸ਼ੈਵ ਦਿਸਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਵਰਦਾਨ, ਅਭੈ, ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਢਾਲ ਨਾਲ, ਮੇਰੀ ਹੇਠਲੀ ਦਿਸਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹਨ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਉਹ ਸਭ-ਵਿਆਪੀ ਹੋ ਕੇ, ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਤਲੋਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਿਰ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੱਕ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਹਰ ਦਿਨ, ਦੋ ਸ਼ਾਮ ਵੇਲੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪਾਠ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਭਾਵ ਨਾਲ—ਉਹ ਦੇਵੀ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਵਾਣੀ, ਮਹਾਂ ਧਰਤੀ, ਤੇ ਆਧਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਗੁਣਵਾਨ, ਸੱਚੀ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ। ਉਹ ਆਨੰਦਮਈ, ਪਰਮ ਦੇਵੀ, ਬੁੱਧੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਤੇ ਗਿਆਨਯੁਕਤ ਧਰਤੀ ਹੈ। ਉਹ ਦਯਾ, ਰਾਤ, ਕਮਲ, ਰੋਹਿਨੀ, ਮਨੋਹਰ, ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਮਾਇਆ, ਗਿਆਨ, ਪਰਮ, ਦੁਧ ਪਿਲਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਗਰਵਾਲੀ, ਪੋਸ਼ਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਕਰਮ ਹੈ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮੀ, ਸੋਨਹਰੀ, ਸਪੰਨ-ਸਰੂਪ, ਆਕਰਸ਼ਕ, ਸੋਹਣੀ, ਤੇ ਵਾਣੀ ਹੈ। ਉਹ ਮਾਇਆ, ਸਵਧਾ, ਰਮਾ, ਪਤਲੀ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਹੈ। ਉਹ ਅਮਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਦীক্ষਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਅਜੈਯ, ਤੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਯੋਗਿਨੀ, ਨਿਰਮਲ, ਸੱਚੀ, ਕਮਜ਼ੋਰ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਤੇਜ਼, ਵਰਖਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਜਾਣਣ ਯੋਗ, ਸਚ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਦੀ, ਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੀ ਸਚ ਹੈ।