ਹੇ ਨਾਰਦ, ਇਹ ਦੋ-ਰੂਪੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮ ਹਨ। ਇਹ ਨਾਮ ਮਹਾਂ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬਾਂਝਪਨ ਨੂੰ ਭੀ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਰਾਧਾ ਤੇ ਮਾਧਵ ਦੀ ਭਗਤੀ ਬਖ਼ਸ਼ਦੇ ਹਨ। ਸਦਾ ਆਨੰਦ ਮਗਨ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਰਾਧਾ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਵਿਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ। ਉਹੀ ਰਾਧਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਰਚੈਤਾ, ਸਭ ਦੀ ਸਵਾਮੀ ਅਤੇ ਸਭ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ। ਇਹ ਨਾਮ ਜਗਤ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਕੁਮਾਰ ਵੱਲੋਂ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਮਹਾਨ ਤੰਤਰ ਗਿਆਨ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਦੱਸਿਆ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਕਰੁਣਾਮਈ, ਉਹ ਅਮੁੱਲ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਗਿਆਨੀ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਹੋਰ ਕੀ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਨਤਕੁਮਾਰ, ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੁਕਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਰਾਧਾ ਦੀਆਂ ਅੰਸ਼ਾਵਤਾਰੀਆਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ, ਜੋ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਏ, ਉਹ ਵੀ ਦੱਸੇ ਗਏ। ਉੱਥੇ, ਸ਼ਿਵ ਵੱਲੋਂ ਉਚਾਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਅਨੇਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀਆਂ ਤੰਤਰਾਂ ਵੀ ਹਨ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ। ਜਦੋਂ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਇਹ ਵਚਨ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, "ਹੇ ਨਾਰਦ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰਾਧਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਬਤਾਵਾਂਗਾ।" ਉਹ ਰਾਧਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਅੱਧੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਉਹ ਰਾਧਾ ਚਮਕਦਾਰ ਮੰਡਲ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿਚ ਖੜੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਦੋਵੇਂ—ਦਿੱਖਣਯੋਗ ਅਤੇ ਅਦਿੱਖਣਯੋਗ—ਰੂਪ ਹਨ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੋਂ ਨਾਰਾਯਣ ਆਪ ਜਨਮੇ। ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਨਾਰਾਯਣ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਫਿਰ ਗੋਲੋਕ ਨਾਥ ਦੀਆਂ ਗਾਈਆਂ ਦੇ ਮੁਖ ਤੋਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਹਚਰੀ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰੇ ਹੋ ਗਏ। ਹਰ ਪਾਸੇ, ਰਾਧਾ ਦੀ ਬਰਾਬਰੀ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਰਾਧਾ ਦੀਆਂ ਮੀਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦਾਸੀਆਂ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਥੇ ਦੁರ್ಗਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਅਨਾਦਿ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਉਹ ਪੂਰਨਤਮ ਊਰਜਾ ਦੀ ਤ੍ਰੈਗੁਣੀ ਸਰੂਪ ਹੈ। ਉਹ ਅਨਾਦਿ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਰੂਪੀ ਰੁੱਖ ਦਾ ਬੀਜ ਸਰੂਪ ਹੈ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਚਾਰ-ਮੁੱਖ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਜਲ-ਕੁੰਭ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਤਪਸਵੀ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ। ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਮਹਾਦੇਵ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਅੱਧੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਨਾਥ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਅੱਧੇ ਨਾਲ—ਇਹ ਸਭ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈਕੇ, ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠ ਗਏ। ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸਤ੍ਯਲੋਕ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਆਗਿਆ ਲਈ ਕਿ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਰਹੋ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੰਜ-ਮੁੱਖ ਵਾਲੇ ਨੇ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਮਾ ਲੈਣਾ।" ਫਿਰ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜੋ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ: "ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ ਜਾ, ਹੇ ਆਦਰਨੀਯਾ।" ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਨਾਰਾਯਣ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਜਾ ਪਹੁੰਚੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੂਰਨ ਸਰੂਪ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਮੰਤ੍ਰ, ਧਿਆਨ, ਪੂਜਾ ਆਦਿਕ ਵਿਧੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੱਖਰ, ਕਰਮ, ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪਰਮ ਪੂਰਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਿਸ਼ੀ ਸੁਤਪਸ ਹੈ, ਛੰਦ ਛੰਦਸ ਹੈ, ਦੇਵੀ ਗਾਇਤਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨੁ ਮਨ ਹੈ।