ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਉਹ ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਗਵਾਲਣਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਹਥੇਲੀ ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਕੰਧੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਕੇਸ ਸਵਾਰਦਾ ਹੈ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਸੇਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵਿਛਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਗੋਪੀਆਂ ਦੀ ਵਾਸਨਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਚਰਨ ਗੋਪੀਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਹੈ। ਬਾਵੜੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਬਾਵੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਜੋ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਨੂੰ ਖਿੜਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਜਿਸ ਨੇ ਚੰਦ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਵਾਸਨਾ ਵਾਲਾ, ਆਸਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ। ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਨਾਰੀ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ। ਉਹ ਪਰਮ ਆਤਮਾ, ਪਰਮ ਦੇਵਤਾ, ਸਾਰੀਆਂ ਕਾਰਨਾਂ ਦਾ ਕਾਰਣ। ਉਸ ਦੇ ਚਰਨ ਅਕਰੂਰ ਵਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਕਰੂਰ ਦੀ ਦੁੱਖ-ਵਿਆਥਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਧੋਬੀ ਦੀ ਜਿੰਦ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਕੰਸ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਗਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਪੜੇ ਦਿੱਤੇ। ਬੁਨਕਾਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ, ਕੁਬਜਾ ਵਲੋਂ ਚੰਦਨ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਮਥੁਰਾ ਦਾ ਵਾਸੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਸਰੋਤ। ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਪੀੜਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਮਹਾਂ ਧਨੁ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਇੱਕ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਅਡੋਲ, ਜਿਹੜਾ ਜਿਹੜਾ ਰੂਪ ਚਾਹੇ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਦਿਵ੍ਯ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਉੰਗਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ। ਕੰਸ ਨੂੰ ਡਰ ਲਾਇਆ, ਭਿਆਨਕ, ਮੁਸ਼ਟਿਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਕੰਸ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ, ਕੰਸ ਦਾ ਵੈਰੀ, ਤੇ ਸਭ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਯਾਦਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੱਜਣਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲਣ ਵਾਲਾ। ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ, ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਸਤਵਤਾਂ ਦਾ ਸਾਕਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਯਾਦਵਾਂ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਸਰੋਤ। ਉਹ ਗਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦਾ, ਗੋਪਾਂ ਅਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ। ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਗਿਆਨ ਦਾ ਖਜਾਨਾ, ਕਲਾਵਾਂ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਅਤੇ ਵਿਹਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ। ਯਮ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਪਰਮ ਦੇਵਤਾ, ਅਤੇ ਅਚੁਤ ਜੋ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ। ਅਕਰੂਰ ਦੇ ਘਰ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਮੰਗਲਕਾਰੀ। ਮੁਚੁਕੁੰਦ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ, ਜਰਾਸੰਧ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਲੀਲਾਵਾਂ ਦਾ ਧਾਰਕ, ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਦਾਤਾ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਅਤੇ ਕੀਰਤੀ ਦਾ ਦਾਤਾ। ਚੈਦਿਆ ਦੀ ਦੁਖ-ਵਿਆਥਾ ਦਾ ਅਧਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਰੁਕਮੀ ਨੂੰ ਫੜਿਆ, ਪਰ ਬਲਭਦ੍ਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ, ਭਗਤੀ ਵਲੋਂ ਵਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਅਤੇ ਸਯਮੰਤਕ ਮਣੀ ਅਕਰੂਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਦੀ ਧੀ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਅਤੇ ਮਿਤਰਵਿੰਦਾ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ। ਨਰਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮੈਦਾਂ ਨੂੰ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ। ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਆਦਿਤੀ ਦੇ ਕੁੰਡਲ ਦਿੱਤੇ। ਪਰਿਜਾਤਾ ਰੁੱਖ ਲਿਆ, ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ। ਗਰਗ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਸਤਿਆ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ, ਧਰਮ ਦਾ ਧਾਰਕ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ। ਪੌਂਡਰਕਾ ਦੀ ਜਿੰਦ ਲਈ, ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਰਾਸੰਧ ਨੂੰ ਚੀਰਿਆ, ਧਰਮਨੰਦਨਾ ਲਈ ਯੱਗ ਕੀਤਾ। ਵਿਦੁਰਾਥਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ, ਸ਼੍ਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਦਾ ਦਾਤਾ, ਅਤੇ ਦਵਿਵਿਦਾ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰਦਾ।