ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਲੱਖਾਂ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸੀ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਮੰਗਲਮਈ ਮਹਾਦੇਵ, ਸ਼ਿਵ, ਸੀ। ਉਹੀ, ਜੋ ਲੱਖਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡਾਂ ਦਾ ਸਰਜਨਹਾਰ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗੋਵਰਧਨ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ। ਗੋਵਿੰਦਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਧੇਨੁਕਾਸੁਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਪ੍ਰਲੰਬਾਸੁਰ ਦਾ ਵੈਰੀ, ਅਤੇ ਵ੍ਰਸ਼ਭਾਸੁਰ ਨੂੰ ਚੁਰਣ-ਚੁਰਣ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਗੋਪਾਂ ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਬੁਝਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੈਦਿਕ ਰਿਸੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਖਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਰਿਸੀਆਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਗੰਧਰਵ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੰਖਚੂੜ ਦਾ ਸਿਰ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਥਾਂ ਉਪਾਸਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੀਆਂ ਗੋਪੀਆਂ ਦੀ ਮਨਚਾਹੀ ਇਛਾ ਹੈ। ਰਾਸ ਨ੍ਰਿਤਯ ਦੇ ਸੁਆਦ ਦਾ ਆਸਵਾਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਨੰਦ ਦਾ ਪਾਰਖੂ, ਰਾਧਿਕਾ ਦਾ ਪਿਆਰਾ। ਉਹ ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਗਵਾਲਣਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ। ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਕੰਧੇ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ, ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਵਾਲ ਸਵਾਰਦਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਵਿਛੌਣਾ ਬਣਾਉਂਦਾ। ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਰਾਗ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਗੋਪੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਉਸ ਦੇ ਚਰਨ ਗੋਪੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਬਾਵੜੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਬਾਵੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲਾ, ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਨੂੰ ਖਿੜਾਉਣ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਇਛਾ ਨੂੰ ਭੁੱਲਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ। ਇਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਨਾਰੀਆਂ ਦੀ ਇਛਾਵਾਂ ਦਾ ਕੇਂਦਰ। ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਆਤਮਾ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਸਭ ਕਾਰਣਾਂ ਦਾ ਕਾਰਣ। ਉਸ ਦੇ ਚਰਨ ਅਕਰੂਰ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਤੋਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ। ਅਕਰੂਰ ਦੇ ਦੁਖ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਧੋਬੀ ਦੀ ਜਿੰਦ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਕੰਸ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਗੋਪਾਂ ਨੂੰ ਵਸਤ੍ਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਵਣਕਾਰੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ, ਕੁਬਜਾ ਦੁਆਰਾ ਚੰਦਨ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ। ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ, ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ। ਸਭ ਦੁਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਮਹਾਨ ਧਨੁ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ, ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ। ਅਡੋਲ, ਜੇਹਾ ਚਾਹੇ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ, ਦਿਵਿਆ ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਸਜਿਆ। ਕੰਸ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦਾ, ਭਯੰਕਰ, ਮੁਸ਼ਟਿਕਾ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਕੰਸ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ। ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ, ਕੰਸ ਦਾ ਵੈਰੀ, ਦੁਸਟਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਯਾਦਵਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ, ਸਜਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਚੁਰਣ-ਚੁਰਣ ਕਰਦਾ। ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਬਚਾਉਂਦਾ, ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦੁਆਰਾ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ। ਸਤਵਤਾਂ ਦਾ ਸਾਕਸ਼ੀ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ। ਸਭ ਗੋਪਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦਾ, ਗੋਪਾਂ ਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ। ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਅਧਿਆਇ ਕਰਦਾ। ਗਿਆਨ ਦਾ ਖਜਾਨਾ, ਕਲਾਵਾਂ ਦਾ ਭੰਡਾਰ, ਸੰਤਾਨ-ਹੀਣਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦਿੰਦਾ। ਯਮ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਅਚਯੁਤ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਉਚਾਰਣ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ। ਅਕਰੂਰ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਵਚਨ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ, ਮੰਗਲਮਈ। ਮੁਚੁਕੁੰਦ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ, ਜਰਾਸੰਧ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੰਦਾ। ਦਿਵਿਆ ਲੀਲਾ ਦਾ ਧਾਰਕ, ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਦਾਤਾ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਯਸ਼ ਦਾ ਵਿਤਰਨਹਾਰ। ਚੈਦਿਆ ਦੇ ਦੁਖ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਦੁਸਟ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਰੁਕਮੀ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਪਰ ਬਲਭਦ੍ਰ ਜੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ, ਕਰਤਬਾਂ, ਅਤੇ ਲੀਲਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ, ਗੋਪਾਂ, ਗੋਪੀਆਂ, ਯਾਦਵਾਂ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ, ਆਨੰਦ, ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।