ਇਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਜੀ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕੇਸਰੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ। ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਬੜੀ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਵਿਭਵਸ਼ਾਲੀ ਅਰਚਾ ਰੂਪ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ, ਘਰ ਆਦਿ ਨਾਲ ਅਸਕਤਾ ਰਹੇ। ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ, ਵੈਦਿਕ ਨਿੰਦਾ ਅਤੇ ਪਾਪੀ ਕਾਰਜਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ। ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਆਲਸੀ ਅਤੇ ਅਨਾਸ਼ਵਾਸੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦੱਸਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਿਆਰੇ ਬੱਚੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਖਾਮੀਆਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੱਡ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਭਗਤ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ "ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਰੇਗਾ," ਅਤੇ "ਮੈਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਮੇਰੇ ਆਸਰੇ ਹੋ," ਤਾਂ ਉਹ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਦਾ ਚਿੰਤਨਯੋਗ ਹਨ।" ਉਹ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿਚ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਗਾਂਵਾਂ ਚਰਾਉਂਦੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੇ, ਰਾਧਿਕਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਤੀਹ-ਦੋ ਨੈਣੀਆਂ ਸਾਥਣਾਂ ਨਾਲ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ, ਆਪਣੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਅਤਿ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੂਰੀ ਨਿਭਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਧਨਾ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹੈ ਜੋ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਜੀ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿਚ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਭਗਤ ਨੂੰ 'ਯੁਗਲ' ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮ ਜਪਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਗਦਾ ਦੇ ਵੱਡੇ, ਕੰਸਾ ਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਕੰਸਾ ਦੇ ਦਾਸਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲਣ ਵਾਲੇ, ਮਾਤਾ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ, ਸ਼ਿਵ ਵੱਲੋਂ ਧਿਆਨਯੋਗ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਵੰਡਣ ਵਾਲੇ, ਚਰਿਤਰ ਵਾਲਾ, ਕਮਲ-ਨੈਣੀ, ਗੋਕੁਲ ਦਾ ਰਸ, ਪ੍ਰਭੂ; ਬਕਾਸੁਰ ਦੀ ਜਿੰਦ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਬਕਾ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਹਰੀ; ਪਦਮਨਾਭ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਨੌਜਵਾਨ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਪਿਆਰਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲਾ; ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਯਦਵਾਂ ਦਾ ਮੁਖ, ਮੁਰਾ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਧੁ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ; ਬ੍ਰਹਦਵਨ ਵਿਚ ਵੱਡੇ ਲੀਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਨੰਦ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਵਾਲਾ; ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਹੈ, ਕਮਲ-ਨੈਣੀ, ਕਮਲ-ਹਸਤ, ਆਨੰਦ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ; ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਨਿਗਰਾਨ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਨਿਗਰਾਨ, ਧਰਮ ਦਾ ਨਿਗਰਾਨ, ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ; ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜਨ ਵਾਲਾ, ਗੋਪਾਂ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ; ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਦੇ ਆੰਗਣ ਵਿਚ ਰਸ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ; ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਵਿਚ ਘਿਰਿਆ, ਵੱਡੇ ਨੈਣ ਵਾਲਾ, ਭੱਜਣ ਵਾਲਾ; ਦਾਮੋਦਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਅਪਾਰ, ਦਇਆਲੂ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ; ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ, ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਧਨ-ਦਾਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ; ਵ੍ਰਜਾ ਵਿਚ ਹਲਚਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵ੍ਰਜਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ; ਬਛਿਆਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬਛਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਗੋਪੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦਾ ਗਹਣਾ; ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਮੋਤੀ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ; ਬਛਿਆਂ ਦੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬਕਾ ਦੈਤ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ; ਆਦਿਕ, ਆਪ ਦੀ ਦਾਤ, ਸਾਥੀ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਵਾਲਾ; ਹੱਥ ਵਿਚ ਰੱਖੀ ਖੁਰਾਕ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਮਸਾਲੇ ਵਾਲੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਵਾਲਾ; ਮੋਰ ਪੰਖਾਂ ਦਾ ਮਕੁਟ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ; ਜਿਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਕਰੋੜਾਂ ਕਾਮਦੇਵਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਚਮਕਦਾਰ ਮਕਰਾ-ਕੁੰਡਲ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਗੁਣ, ਲੀਲਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਨਾਮ, ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਚਿੰਤਨ ਅਤੇ ਜਪ ਸਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਲਗੇ ਰਹਿਣ।