ਇੱਕ ਵਾਰ, ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਕਾਲੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਮਾ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਿੱਛੇ ਖੜੇ ਹਨ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਨਾਰਦ ਜੀ ਮੁੱਖ ਰਿਸ਼ੀ ਹਨ, ਛੰਦ ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਮਨੁ ਹਨ। ਵਿਦਿਆ, ਪੰਜ ਭਾਗਾਂ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਹੋਈਆਂ ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੰਸ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਬਲੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਮਿਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਹਥ ਨਾਲ ਦਿਵਿਆ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਤਿੰਨ ਮਧੁਰ ਅਰਪਣਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲਕਸ਼ਮੀ ਸਥਿਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਭਯਾ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤਮ ਮੰਤ੍ਰ, ਸਤ-ਭਾਗੀ, ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਚੱਕਰਾਂ ਨਾਲ, ਪੰਜ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਗਾ-ਜਗਾ, ਨੂਹ ਅਤੇ ਦੰਡ ਨਾਲ, ਬੱਦਲ-ਕਾਲਾ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਮੋਰ-ਪੰਖਾ ਸਿਰ ਤੇ ਲਗਾ, ਉਹ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਗੋ-ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਆਸਨ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਪਹਿਲੀ ਅਰਪਣ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਦਿਓ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਾਂ, ਪੀਲੀ-ਭੂਰੀ ਰੰਗ ਦੀ, ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਕਪਿਲਾ ਵੀ। ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਅੱਠ ਗਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਹਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਅੱਠ ਗਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਕਿਰਪਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ‘ਤਾਰਾ’ ਅੱਖਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ੍ਰੀ ਗੋਵਿੰਦਾ ਹਾਜ਼ਰ ਹੈ। ਚੰਦ-ਅੱਖ ਵਾਲੇ ਜੋੜਿਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ, ਪੰਜ-ਭਾਗੀ ਰਚਨਾ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ, ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਰੁੱਖ ਹੇਠ, ਬੱਦਲ-ਕਾਲਾ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੇ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਚਕਰ ਫੜੇ, ਧਿਆਨ ਕਰੇ। ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਇੱਕ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮਾਣ ਨਾਲ ਮਟਕਾ ਫੜਿਆ, ਉੱਚੇ ਮਹਲਾਂ ਤੋਂ ਨ੍ਹਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਨਵੇਂ ਕੰਵਲ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਗੋ-ਸ਼ਾਲਾ ਜਾਂ ਚਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚ, ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਸੁਰਭੀ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਰੱਖਕੇ, ਮਾਨੇ ਦੇ ਨੀਵਾਂ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਆਸਨ ਦੇ ਕੋਣਾਂ ਤੇ ਛੋਟਾ ਘੰਟਾ ਬੰਨੋ। ਸਾਹਮਣੇ, ਵਨਮਾਲਾ ਆਦਿ ਰੱਖੋ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅੱਠ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ। ਨੰਦ ਗੋਆਲਾ, ਯਸ਼ੋਦਾ, ਗੋਆਲੇ ਅਤੇ ਗੋਆਲਣਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖੋ। ਕੁਮੁਦਾ, ਕੁਮੁਦਾਖਸ਼, ਪੁੰਡਰੀਕ ਅਤੇ ਵਾਮਨ ਵੀ। ਵਿਸ਼ਵਕਸੇਨਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿਓ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਲੰਬੀ ਉਮਰ, ਰੋਗ-ਰਹਿਤ, ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਮੰਤ੍ਰ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਧਨ ਲਈ, ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਹੈ, ਜੋ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਜੋੜਿਆਂ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ, ਪੰਜ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰੋ। ਗੋਆਲੇ ਨੂੰ ਘੰਟੀਆਂ, ਕੜੇ, ਹਾਰ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੈਜਬੰਦ ਪਹਿਨਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਰੁੱਖ ਦੀ ਲੱਕੜ ਜਾਂ ਦੁੱਧ-ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰੋ। ਉਥੇ, ਪੂਜਾਰੀ, ਸਥਿਰ ਮਨ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਆਹਵਾਨ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਵਾਸੁਦੇਵ, ਬਲਾ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨਾ ਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ। ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹਥਿਆਰ-ਧਾਰੀ, ਬਾਹਰ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰ ਸਿਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸ੍ਰੀ ਗੋਵਿੰਦਾ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਅੱਗੇ ਗੋਆਲਿਆਂ ਦੀ ਧਰਤੀ। ਅਤੇ ਪੂਰਵਲੇ ਉਲੇਖ ਕੀਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਸਿਧ ਗੋਆਲੇ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ। ਦਿਵਿਆ ਲੀਲਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਪਾਠ ਕਰੋ। ਚਕਰ-ਧਾਰੀ, ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਾਥ, ਅਤੇ ਰਚਨਾਤਮਕ, ਇਕ-ਅੱਖਰ ਮੰਤ੍ਰ। ‘ਣੇੰ’ ਅੱਖਰ ਯੁਗਾਰਣ ਹੈ; ‘ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ’ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ‘ਗੋਪਾਲ’ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ‘ਆ’ ਅੱਖਰ, ਜੋ ਅੱਗ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਰਸ ਵਰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ‘ਣੇੰ’ ਅੱਖਰ ‘ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ’ ਤੇ ‘ਗੋਵਿੰਦਾ’ ਵਿੱਚ, ਸਤ-ਭਾਗੀ, ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਪੂਜਾ, ਮੰਤ੍ਰ, ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਦਇਆ ਹਾਸਿਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।